Webmaidens Grimoire

Van lood goud maken, dat is iets waar de alchemisten van weleer naarstig naar op zoek waren. Zonder succes. De alchemie is een voorloper van de scheikunde die probeerde om de geheimen van de natuur en de materie te doorgronden en te veranderen. De vroegste werken over deze wetenschap dateren uit de Hellenistische periode, rond 300 voor Christus, toen de eerste alchemisten experimenten deden en probeerden om edelmetalen te maken. Het is de Griekse alchemist Zosimos van Panopolis (ook wel Zosimos de Alchemist genoemd) die er het eerst over schreef en de steen der wijzen expliciet vermeldde als dé manier om lood in goud te veranderen. Illustratie van de destillatieapparatuur van Zosimos, uit het 15e-eeuwse Byzantijnse Griekse manuscript Codex Parisinus 2327. Al in de vroegste teksten over alchemie werd gesteld dat het uiterlijke proces van metallische transmutatie – het veranderen van lood en koper in zilver en goud – altijd ook een innerlijk proces van zuivering betekende. Naarmate de we...

Donderdag is ook écht donderdag. Dat lees ik in de krant vandaag. Ik moet lachen want de naam van deze dag is afgeleid van Donarsdag – Thorsdag in het oud-Noors – naar de Noorse god Thor, die geassocieerd wordt met donder en bliksem. Zelfs wie niks heeft met de Edda weet dankzij de populaire marvel-films wie Thor is en dat hij een fantastisch magisch wapen heeft, de hamer Mjöllnir, waarmee hij het kan laten bliksemen. Nu blijkt uit Amerikaans onderzoek aan de James Madison University dat het op donderdag ook écht meer dondert en bliksemt dan op de andere dagen. Uit de gegevens van zo’n half miljoen zomerse onweders rond Washington D.C. en Kansas City in een periode van twaalf jaar bleek dat donderdag de onweerdag bij uitstek was, terwijl maandag en vrijdag (Freya’s of Freyrs dag, het is maar aan wie je het vraagt :-)) het minst door onweer werden verstoord. Ook in België blijkt donderdag te pieken qua onweer. 16,3% van alle blikseminslagen in ons land gebeurt op een donderdag, volgens ...

Nu de krokusvakantie voorbij is en het coronavirus samen met de vakantiegangers uit Italië finaal ook België lijkt te hebben bereikt, lijkt het er op dat de bevolking toch ongerust begint te worden. Er is in de wijde omtrek geen mondmaskertje meer te vinden en ook de schappen met antibacteriële handgel zijn leeg. Die gel leerden we kennen tijdens de vorige crisis, toen iedereen aan de handgel ging om besmetting met het vogelgriepvirus te voorkomen. In alle toiletten verschenen dispensers, die ondertussen haast overal gewoon leeg zijn. Ook nu gaat de handgel vlot over de toonbank. Nochtans gaat het om antibacteriële gel. Die doodt bacteriën maar heeft in principe niks te maken met virussen. Handgel doodt het coronavirus dus niet, tenzij er alcohol met een hoog volumepercent in zit (minstens 70 tot 90%). Want ontsmettingsalcohol doodt virussen wel. Handgel wordt overigens alleen aangeraden voor plekken en ogenblikken waarop het niet mogelijk is om je handen te wassen. Wassen met...

Dat de maan invloed heeft op de aarde en de wederzijdse aantrekkingskracht tussen beide hemellichamen zorgt voor eb en vloed weten we onderhand al. Dat de zon iets gelijkaardigs doet, daar had ik eigenlijk nog niet bij stil gestaan. Je leert al eens wat in de wetenschapspagina’s van de krant :-) Dat atmosferische zonnetij, zoals het fenomeen wetenschappelijk heet, is net zoiets als eb en vloed. Elke keer als de zon opkomt en weer ondergaat verandert de luchtdruk in onze atmosfeer. Als de zon opkomt, warmt de atmosfeer op zodat de luchtdruk stijgt en de lucht wordt samengedrukt. Als de zon ’s avonds weer ondergaat daalt de temperatuur en zet de atmosfeer weer uit. Op en neer, als eb en vloed. Het is alsof de aarde ademhaalt. Je kan het je zo voor de geest halen, Moeder Aarde die diep in- en uitademt, net zoals wij. Onze band voelt meteen heel erg tastbaar. Bron: https://www.standaard.be/cnt/dmf20200301_04871360

In zijn column in De Standaard van vandaag heeft Wouter Deprez het over een interview in dezelfde krant met ouderenpsycholoog Luc Van de Ven, die bekend is geworden door zijn deelname aan het Canvas programma “Therapie”. In dat interview heeft de psycholoog het over de gevoelens van spijt en schuld waar ouderen dikwijls mee blijken te worstelen en manieren om met die gevoelens om te gaan. Dat sluit perfect aan bij het Ritueel van Pijn en Afscheid waar we het afgelopen Arcadia Weekend mee aan de slag zijn gegaan. In dat ritueel nemen we de tijd om te treuren over gemiste kansen, dingen die je wel of niet gedaan hebt, personen die je mist in je leven, dingen die je jezelf hebt ontzegd, enz. … allemaal dingen die ons op de ene of de andere manier een litteken hebben bezorgd aan onze binnenkant, dat op latere leeftijd durft opspelen en waar we mee moeten leven (en sterven …). Dat is blijkbaar niet altijd even gemakkelijk, vandaar de rol van een ouderenpsycholoog. Wouter Deprez vert...

We brengen de eindejaarsdagen door in Pousseaux, in het buitenverblijf van de schoonouders van Eirinn. Dat klinkt sjieker  dan het is, want het comfort is even middeleeuws als de dikke muren van het château. Toch is dit een fantastische plek om even uit de ratrace te stappen: geen wifi, geen televisie, en de inrichting is heerlijk bohémien, vol onverwachte vondsten van rommelmarkten en brocanterieën. Ergens ter hoogte van Cambrai begint de radio te kraken en ik verzet hem naar de eerste post met goeie muziek: Les Rita Mitsouko! Niemand in onze vriendenkring die daar al van had gehoord behalve Eirinns echtgenoot en ik, wat toepasselijk dat we net naar hen onderweg zijn. “Et c’est la mort qui a assassiné Marcia!” Ik zing zachtjes mee, één oog op de weg en één oog op mijn liefste, die ligt te snurken in de passagierszetel. Het verlof is nu echt begonnen! Als Les Rita zijn uitgezongen op RTL, begint een praatprogramma, zoals de Fransen ze graag hebben, veel blah blah blah. Aan ...

Meisjes van de nacht. Het klinkt als iets uit een griezelroman, heel toepasselijk in deze pre-Halloweentijd. Het is de term die gebruikt wordt voor de vele piepjonge Nigeriaanse hoertjes die bij ons in peeskamertjes werken in Antwerpen en Brussel. Meer dan duizend jonge meisjes worden elk jaar naar Europa gesmokkeld, een gevaarlijke tocht door de woestijn en over de Middellandse zee, om hier bij ons in de seksindustrie te werken. Dat is in Nigeria geen schande, de manier waarop deze meisjes met valse beloften naar hier worden gelokt is dat wel. Veelal werken ze tegen belachelijke tarieven en moeten ze de kosten voor hun reis aan hun “madam” terugbetalen, een gigantische en haast onoverkomelijke schuld. Mensenhandel eerste klas. Deze week was er veel aandacht in de media voor een proces waarop een Nigeriaanse “madam” terecht stond voor mensenhandel. Dat is an sich al speciaal omdat veel slachtoffers niet durven getuigen omdat ze bang zijn. Wat pas écht de aandacht trok, is echter dat ...

Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer zij met u. Kaat kijkt me tijdens de familieviering met grote ogen vol ontzag aan. Het gebedje komt na dertig jaar nog altijd vloeiend over mijn lippen, alsof ik het zonet nog heb opgezegd samen met mijn oma. Ik word een beetje week vanbinnen. Nu Dries zijn plechtige communie doet, zetten we al eens een voet in een kerk, al dan niet schoorvoetend en met tegenzin. Toen ik zelf klein was, was dat de gewoonste zaak van de wereld. Niet dat mijn ouders erg kerkelijk waren. Behalve voor kerstmis, pasen en af en toe een trouwfeest of een begrafenis stond kerkgang niet erg hoog op het prioriteitenlijstje. Mijn grootouders waren wel kerkelijk. Elk weekend dat we bij hen logeerden – en dat waren vele, vele weekends – gingen wij netjes zaterdagavond of zondagochtend mee naar de mis. Elke avond kwam mijn oma ons onderstoppen. Ze kwam op bed zitten en we baden samen een weesgegroetje. Duizenden keren moet ik het samen met haar hebben opgezegd, waarna z...

Het zal wel de tijdgeest zijn: nu alles snel snel snel en druk druk druk is, moeten we elk jaar opnieuw weer meedoen met de nieuwste trend om te onthaasten. De afgelopen jaren deden we aan konmari, hygge, lagom en het iets morbidere döstädning, allemaal manieren om van de rommel in ons huis af te komen (al is dat in mijn geval geen onverdeeld succes :-)) en daar komt nu shinrin-yoku bij, een ‘techniek’ om de rommel in je hoofd op te ruimen. Ik heb eens heel hard gelachen toen ik er voor het eerst over las in De Standaard en Time Magazine. Die zogenaamde “nieuwe trend” is immers helemaal niet zo nieuw. Shinrin-yoku betekent zoveel als “een bosbad nemen” en wordt als natuurtherapie al sinds het begin van de jaren 80 ingezet in Japan. Het is inderdaad geen geheim dat je in de natuur begeven heilzaam is voor lichaam en geest, al is dat niet altijd zo gemakkelijk te meten. Het zou alleszins de bloeddruk verlagen, stress doen verdwijnen, je een creatieve boost geven en je algemeen gelukkig...

Elke ochtend lees ik de krant om op de hoogte te blijven van wat er zoal gebeurt in de wereld en zo af en toe wordt mijn innerlijke heks daardoor getriggerd. Deze keer kwam dat door een artikel over de dwergplaneet Haumea. Herinner je de schok die doorheen de wereld ging toen Pluto in 2006 ineens planeet af was? Dat kwam omdat betere telescopen er voor hadden gezorgd dat er ineens véél meer vliegende objecten werden waargenomen. En dus werd de classificatie van de planeten herzien. Vanaf toen Pluto de grootste dwergplaneet, het grote broertje van de andere kleintjes Eris, Makemake, Ceres en Haumea. In de astrologie en de magie wordt gesproken over “de zeven klassieke planeten”. Daar horen die dwergplaneten niet bij maar ook alles wat verder ligt dan Saturnus. In de oudheid waren maar vijf planeten gekend omdat je ze met het blote oog aan de hemel kon zien staan: Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus. En natuurlijk de maan en onze eigen aarde. Dat zijn de zeven waarvan sprake. W...

Nu iedereen het heeft over klimaatverandering en het verminderen van de CO² uitstoot, liggen ook onze kerncentrales onder de loep. Die zouden langer open blijven dan gepland omdat ze de goedkoopste energie zouden leveren, maar daarbij is geen rekening gehouden met het radioactief afval dat achterblijft. Daar is geen oplossing voor en dus wordt het voorlopig gestockeerd. Dat gebeurt nu in de kerncentrales zelf of in een speciale opslagplaats, maar het is de bedoeling dat er een veilige langetermijnoplossing voor wordt gevonden, tot de straling vanzelf verdwenen is. Radioactiviteit is helemaal niets kunstmatigs dat de mens heeft uitgevonden. Het is een natuurlijk fenomeen. Denk aan kosmische straling uit de ruimte of ertsen die van zichzelf radioactief zijn. In ons lichaam wordt constant radioactief koolstof-14 aangemaakt. De dodelijke straling van radioactief materiaal verdwijnt op de duur vanzelf. Om te weten hoe snel – of traag! – dat gaat, gebruikt men de term “halveringstijd” of “...

Hartcoherentie, het was het buzzwoord van de afgelopen dagen. In het journaal vertelde een mevrouw hoe ze omgaat met stress door elke dag te werken aan haar hartcoherentie, speciale ademhalingsoefeningen die haar helpen ontspannen. Ze ademt langzaam twee tellen in, houdt haar adem even vast en ademt dan langzaam vier tellen weer uit. En dat vijf minuten aan een stuk. Ik spits mijn oren want wat de mevrouw beschrijft klinkt als het gecontroleerde ademen dat heksen plegen te doen om zich te ontspannen vooraleer ze de anderwereld in duiken. Het blijkt inderdaad om hetzelfde te gaan, al wordt er hier een hele therapie aan gekoppeld. Hartcoherentie zou immers helpen bij stress, slapeloosheid, depressie en concentratiestoornissen. Het zou je volledige immuniteitssysteem ondersteunen en verbeteren. Hoe werkt het nu precies? Gezonde mensen hebben een onregelmatig hartritme. Je hartslag kan in een minuut tijd schommelen van 50 slagen per minuut naar 70 slagen per minuut en weer terug. De ti...

Het was maar een klein artikeltje in de lokale pagina’s van De Standaard: “Extreem giftige plant duikt op in schorren langs Rupel”.  Mijn nieuwsgierigheid was meteen geprikkeld. Die extreem giftige planten maken immers meestal deel uit van de zogenaamde heksenkruiden. Foto: Natuurpunt/Annelies Jacobs . De plant in kwestie is de Dodemansvingers (Oenanthe Crocata), een neefje van de Gevlekte Scheerling (Conium maculatum) en de Waterscheerling (Cicuta virosa), allebei ook verschrikkelijk giftig. Zijn lugubere naam heeft hij alvast niet gestolen want hij is één van de giftigste planten die er zijn. Die naam komt van zijn wortels, langwerpige knollen die wel iets weg hebben van vingers. Die knolletjes worden soms verward met de knollen van de peterseliewortel of pastinaak. Die opeten is geen goed idee: .in de knolletjes zit het meeste gif. Foto: Natuurpunt/Erik Molenaar Dodemansvingers laat zich zonder problemen aanraken, maar je moet heel erg goed opletten dat je hem niet...

Mijn liefste stuurt me een artikel in De Standaard door dat ik op de ene of de andere manier schijn te hebben gemist vandaag. Ik kan me zò zijn twinkelogen voorstellen op het moment dat hij op de verzendknop drukte. :-) Het artikel gaat over een onderzoeksteamvan de Canadese McGill Universiteit dat een link heeft ontdekt tussen seks bij vrouwen en de hippocampus, dat deel in onze hersenen dat onze emoties, ons geheugen en ons zenuwstelsel controleert. Het onderzoek werd maar bij 78 vrouwen uitgevoerd, waarbij je je kan afvragen of het wel representatief is, maar het zou onomstotelijk aantonen dat het geheugen van vrouwen die meer seks hadden veel beter is dan dat van vrouwen die niet zo vaak het bed in duiken. Seks heeft volgens de onderzoekers dus waarschijnlijk een positieve invloed  op de ontwikkeling van neuronen in de hippocampus en stimuleert zo het brein. Dat zou alleszins zo zijn bij vrouwen, bij mannen is het nog niet onderzocht. “I’ll have what she’s having” :-) ...

Vandaag lees ik in de krant dat de Saudi’s omschakelen naar de westerse kalender om te besparen, omdat mensen onder onze kalender een aantal dagen meer werken voor hetzelfde loon. Dat in het Middenoosten met een andere kalender wordt gewerkt dan bij ons, dat wist ik al, maar wat ik nog niet wist is dat zij werken met een jaartelling die gebaseerd is op de maan terwijl wij gebruik maken van de cyclus van de zon. Alle kalenders – oud en nieuw – zijn gebaseerd op de cyclus van de hemellichamen rond de aarde, dingen waar onze voorouders nog geen verklaring voor hadden en die in hun ogen wel moesten getuigen van goddelijke interventie. Onze maanden zijn nog steeds gebaseerd op de tijd die de maan nodig heeft om rond de aarde te draaien, een jaar is gebaseerd op de tijd die de aarde nodig heeft om rond de zon te draaien en een dag is de tijd die de aarde nodig heeft om rond haar as te draaien. Onze westerse kalender, de zogenaamde Gregoriaanse kalender, wordt tegenwoordig haast wereldwij...

Daar stonden we dan, allemaal op een rijtje, roetvegen in ons gezicht en een penetrante rookgeur in onze kleren, de ogen naar de grond gericht terwijl Bomama vroeg wat er was gebeurd. Niks, helemaal niks, tot we uiteindelijk toch opbiechtten dat we per ongeluk de terrain vague in brand hadden gestoken... Hele dagen waren wij gewoon weg, met onze fietsen, gaan spelen ergens in het dorp of een dorp verder. Onze ouders en grootouders hadden geen idee waar wij de hele dag uithingen. Als we maar terug waren voor het eten. :-) En nu zijn we zelf ouders en moeten we slikken elke keer als de kinderen alleen gaan spelen in het park, ook al ligt dat park voor onze deur en is er een zebrapad met een verkeerslicht om over te steken. We zijn zo bezorgd dat we onze kinderen nooit alleen laten. In Amerika en Canada gaat dat zelfs zo ver dat kinderen niet alleen in de tuin mogen spelen, laat staan dat ze alleen naar school of naar de jeugdbeweging zouden gaan, ook al is dat in je eigen straat. ...

Iedereen die ooit geschiedenis heeft gehad is vertrouwd met namen als Krijt of Tertiair. Dat zijn de namen van de geologische perioden die de geschiedenis van de aarde benoemen. Die zijn gebaseerd op ingrijpende gebeurtenissen die wereldwijd impact hadden en dus overal af te lezen zijn aan de samenstelling van de aarde. Denk aan de meteorieteninslag die ervoor zorgde dat de dinosaurussen uitstierven: die zorgde voor de afzet van een dun laagje iridium – een metaal dat haast niet op aarde te vinden is en met die meteorieten meekwam – en was meteen goed voor een nieuwe geologische periode, het Tertiair, als opvolger van het Krijt. Op dit moment leven we in het Holoceen, ofte de ‘volledig nieuwe tijd’, de periode die startte bij het einde van de jongste ijstijd, toen de zeeën stegen en de mens resoluut koos voor landbouw. Maar wetenschappers zijn er ondertussen van overtuigd dat we stilletjes in een nieuwe periode zijn aanbeland, waarmee het Holoceen officieel de allerkortste geolog...

Eén van de meest magische momenten die ik ooit meemaakte was toen we na een covenbijeenkomst van Amma Devi terug naar huis reden en op het veldweggeltje bij Verelna’s huis een mamavos (een “moer”, een mannetjevos heet een “rekel”) en haar twee kleintjes zagen dollen in het schijnsel van onze koplampen. Het was zo’n moment dat je blijft onthouden, zo prachtig was het. Het kleine berichtje in De Standaard dat er elk jaar meer dan 11.000 vossen worden geschoten deed mijn hart dan ook even krimpen. De vos is ons grootste roofdier en komt in heel Vlaanderen voor. Vulpes Vulpes, zoals Reintje officieel heet,  kan zich dan ook bijzonder goed aanpassen, ook aan zijn grootste vijand. Juist: de mens. Hij is een echte opportunist die bijna alles eet: kleine en middelgrote prooidieren (zoals grote kevers, muizen en andere knaagdieren, konijnen, hazen, vogels en eieren, regenwormen en zelfs egels) maar ook vruchten en bessen (vooral bramen), en aas. Hij is ook niet vies van een goeie vuiln...

Je kan de laatste tijd geen krant openslaan of geen radio of televisie aanzetten of het gaat over problemen met asielzoekers of terrorristen en elke keer wordt een link gelegd met de islam. De islam zou een godsdienst zijn die niet mee is met de tijd en onze eigen westerse cultuur zou verdrukken. De taal van de straat is nog heel wat kleurijker en als je de commentaren hoort, zou je haast denken dat Europa collectief in een angstkramp is geschoten. Waar komt die schrik voor godsdienst toch vandaan? Onze westerse maatschappij is een seculiere maatschappij. Wij zijn gewend aan een samenleving waar god niks met de organisatie van onze staat te maken heeft. De twee zijn netjes gescheiden. Je hoeft dus helemaal niet bezig te zijn met God om een plaatsje te vinden in onze maatschappij. Integendeel zelfs, wie te duidelijk met God bezig is wordt meewarig bekeken en links gelaten. Dat was vroeger geleden nog wel even anders. Onze grootouders zijn nog opgevoed met de idee dat naar de zondags...

Als ik door het park rij 's ochtends nadat ik met de kinderen naar school ben gefietst, kijk ik altijd vol bewondering naar de kraaien die hun kostje bij elkaar aan het scharrelen zijn. Er valt er altijd minstens één te spotten, maar meestal zie je ze in groepjes van een vogel of vijf. Kraaien en hun familie, de Corvidae, zijn onze grootste zangvogels. Dat zou je niet zeggen als je hun schorre krakra door het park hoort schallen. Die familie bestaat niet alleen uit kraaien (corvus corone) maar ook uit eksters (pica pica), kauwen (corvus monedula), Vlaamse gaaien (Garrulus Glandarius), roeken (corvus frugilegus) en natuurlijk ook de grote raven (corvus corax), al zijn die bij ons zo goed als uitgestorven. Raven zijn overigens de grootste zangvogels van heel Europa. Onze lokale reuzen zijn dus geen raven maar kraaien of roeken, ook best indrukwekkende beesten, groot en pikzwart als ze zijn. Ze zijn 40 tot 50 cm groot en hebben een spanwijdte van wel een meter! Ter vergelijking: een...