Webmaidens Grimoire

We hebben al gezegd dat de Fege Find een soort van westers medicijnwiel is, met de oghamrunen op vier zijden rond het centrum. De oghamrunen zijn daar echter niet willekeurig gezet. In de Ierse mythen en legenden vinden we die vier zijden ook terug, als windrichtingen. De Kelten kenden twaalf winden of Airts die allemaal uit een ndere richting kwamen en elk hun specifieke invloed hadden op het land en haar bewoners, maar een paar van die Airts waren belangrijker of groter dan andere: de windrichtingen zoals we die nu ook nog gebruiken. Maar opgelet, de interpretatie die de meeste heksen tegenwoordig aan de vier windrichtingen geven komt niet overeen met de interpretatie van de oude Ieren! Het Noorden was de richting van gevecht, oorlog en vuur, met als symbool het zwaard en als dier de arend. Dit was de richting van krijgers en goden. Winden uit het noorden voorspelden strijd en conflict. Het Oosten was de richting van overvloed en voorspoed, met als symbolen rijkdom van gelijk welke a...

Wie zich een beetje dieper smijt in het Keltische heidendom en het Ogham, komt waarschijnlijk ooit de Fege Find tegen, beter bekend als “Fionn’s window”, een grafische voorstelling van de Keltische anderwereld.  Belangrijk om weten is dat wat we weten over de Kelten meestal niet komt van de Kelten zelf, maar van monniken die verhalen opschreven die tot nu toe oraal waren overgeleverd of teksten copieerden die vele malen ouder waren, zoals ook het geval met het Boek van Ballymote, een manuscript dat eind van de veertiende eeuw werd gemaakt voor de kasteelheer van Ballymote, als een soort van encyclopedie van de Ierse kennis op dat moment. Het is een verzameling van verschillende teksten, waaronder ook veel oudere die van generatie op generatie waren doorgegeven, waarin o.a. ook de de Auraicept na n-Éces (“The Scholars’ primer” of “basis van de geleerde”), een tekst uit de 7de eeuw (met véél aanvullingen van latere datum) waarin de gesproken taal van het gewone volk en dus het Iers w...

Tijdens de online runenworkshop van Gavin Bone vorige week, vertelde die dat hij getriggerd werd om zich met runen bezig te gaan houden door de runen op de cover van The Lord of the Rings van J.R.R. Tolkien. Op de titelpagina van het eerste boek van de trilogie staan twee rijtjes: bovenaan iets dat lijkt op runen en onderaan iets dat nogal Middeleeuws aandoet. Natuurlijk is het niet zo simpel als het lijkt. Tolkiens familie kwam oorspronkelijk uit het Duitse Saksen alvorens in de 18de eeuw naar Engeland te verhuizen. De combinatie van zijn Duitse afkomst met zijn interesse in de middeleeuwen en zijn studies Engelse taalkunde lag aan de basis van zijn literaire meesterschap. The Hobbit, The Lord of the Rings (In de Ban van de Ring) en The Silmarillion vormen een fantastisch geheel van verhalen, gedichten, fictieve geschiedenissen, verzonnen talen en literaire essays over de wereld Arda en het continent Midden-Aarde, losjes gebaseerd op de oude Middeleeuwse verhalen en de mythologie...

De meisjes van de lesgroep zijn ondertussen aanbeland bij divinatietechnieken. Om het in-ons-kot gevoel wat op te leuken had Fjierra aan Gavin Bone gevraagd of hij voor hen een online workshop wou geven rond de runen, zijn dada. Ook de rest van de coven mocht meedoen, al twijfelde ik eerst nog. Runen als divinatietool zijn niet meteen mijn ding, maar hun gebruik als magisch alfabet of als magische symbolen in samengestelde bindrunen vind ik dan wel weer heel interessant. Gavin vertelde ons hoe hij zelf verslingerd raakte aan de runen, hoe ze hem opvielen op de cover van The Lord of the Rings, hoe hij zijn eerste boekje over runen kocht en er meer en meer geïnteresseerd in raakte. Voor de geïnteresseerden: dat was een boek van Ralph Blum met een bijhorend zakje met runensteentjes. Blum had het over de vikingrunen - cool! - maar eigenlijk waren het Angelsaksische runen. Dat verhaal alleen al was plezant om te horen. Mijn avond was goed besteed. We namen een duik in de geschiedenis ...

Omdat we nog altijd in ons kot moeten blijven door de coronacrisis konden we dit jaar geen covenbijeenkomst plannen voor de Rite van Haar Heilige Vuren , de speciale wereldwijd georganiseerde viering ter ere van Hekate. We zijn natuurlijk niet alleen en daarom mochten we gisteren via Facebook Live de rite meedoen met Sorita d’Este, die tien jaar geleden met dit initiatief begon. Eén van de krachtigste momenten in de rite is het moment waarop het vuur wordt aangestoken met een reeks van Griekse woorden die aandoen als een exotische toverspreuk: Askei Kataskei Erón Oreón Iór Mega Samnyér Baui. Phobantia Semné. Die toverspreuk bestaat uit zogenaamde Voces Magicae , onbegrijpelijke magische woorden waar kracht aan wordt toegekend. Juist, krachtwoorden dus. De spreuk komt uit de Griekse Magische Papyri ( Papyri Graecae Magicae ), een verzameling teksten uit het hellenistische Egypte met religieus-magische inhoud. Ze dateren van de 2de eeuw voor Christus tot en met d...

De hele wereld houdt zijn adem in nu het Amazonewoud geteisterd wordt door bosbranden en dat terwijl de traditionele periode waarop de boeren soms hun gronden platbranden (en delen van het woud) nog niet eens is aangebroken. Dat komt waarschijnlijk omdat de rechtse Braziliaanse president Bolsonaro beschermingsmaatregelen heeft teruggeschroefd en er daardoor haast geen controle meer is op schendingen van de milieuwetgeving. Volgens de president is de Amazone van Brazilië en is dit een binnenlandse aangelegenheid. Dat was voldoende voor een aantal Europese landen om de miljoenen overheidssteun voor de bescherming van het regenwoud op te schorten … Het Amazonewoud is de groene long van onze planeet. Ze haalt een gigantische hoeveelheid CO2 uit de lucht, iets dat in deze tijden van klimaatverandering van groot belang is. Jammer genoeg verdwijnt er elk jaar een enorme hoeveelheid van het woud door houtkap en (aangestoken) branden. Normaal gezien kan het wioud zich daarvan herstellen, maar...

Als er één ding is waarvoor gebruik werd (en wordt!) gemaakt van divinatiemethoden, dan was het wel voor de liefde. Hij houdt van mij, hij houdt niet van mij … wie heeft er als kind niet de blaadjes van een madeliefje getrokken om te beslissen of je ‘het aan zou vragen’ of niet (dat is een vorm van “floromantie” by the way). Een hele leuke divinatiemethode waar ik een paar weken geleden over struikelde op het internet, was divinatie met behulp van snoephartjes. Je weet wel, die witte of roze suikerhartjes waarin een klein boodschapje gedrukt zit. Je kan de roze en witte hartjes beschouwen als een lekkere vorm van runenstenen :-). Denk aan je heksenrunen of oghamstokjes: allemaal min of meer dezelfde houten schijfjes of stokjes waarop enkel het runensymbool – de boodschap – verschilt. Alles wat in verschillende versies met verschillende boodschappen bestaat, kan je inderdaad gebruiken als hulpmiddel voor divinatie. Uiteraard zijn de hartjes geen klassieke divinatietool, maar v...

De duistere periode van het jaar is een prima periode voor introspectie en zelfonderzoek. Omdat we aan het begin staan van een nieuw jaar, gaan we op zoek naar datgene waar we in dat nieuwe jaar aandacht moeten aan besteden, wat we moeten afwerken, waar we misschien eindelijk energie in moeten steken (met of zonder veel goesting :-)). Omdat het iets is dat we regelmatig moeten voeden, is het ook een prima onderwerp voor een eigen speciale rune, die we aan onze klassieke runenset kunnen toevoegen. Om ons te helpen bij ons zelfonderzoek, gaan we op zoek naar Vrouw Holle. Iedereen kent het sprookje van Vrouw Holle en hoe een meisje beloond wordt nadat ze Vrouw Holle heeft geholpen met de klusjes: het bakken van het brood, het plukken van appels en het uitschudden van de kussens, allemaal dingen die te maken hebben met de vruchtbaarheid van het land of het gebrek daaraan: als ze haar kussens uitschudt in de onderwereld, dan sneeuwt het bij ons. Vrouw Holle is dan ook niemand anders da...