Webmaidens Grimoire

Geef toe, als je vakantiehuis op vijf kilometer van de bron van de grootste rivier van Spanje ligt, dan wil je daar misschien wel eens naar op zoek. Van alle rivieren die in de Middellandse Zee uitmonden is alleen de Nijl langer! Dat wil wat zeggen … Die machtige rivier ontspringt hier dus een dorpje verder, in Fontibre. Je hoort het al in de naam: die komt van het Latijnse Fontes Hiberis en dat betekent letterlijk bron van de Ebro. We parkeren de wagen en lopen verder het kleine dorpje in, langs het kerkje en zo verder naar beneden. Het is een klein maar fijn wandelingetje in het groen langs het water en dan is ze daar, de bron van de Ebro. De groene oase is een heiligdom van de Virgen del Pilar. Dat is de belangrijkste beschermheilige van de Spaanstalige wereld. Haar bekendste heiligdom is de grote basiliek in Zaragoza, waar de Ebro ook langs stroomt. In het water van de bron staat een stenen pilaar met een beeldje van de madonna en in de rotswand is een nis uitgehakt voor een soort ...

Toen ik ongeveer twaalf jaar was, ging ik met mijn grootvader mee naar het zuiden van Frankrijk, waar mijn nonkel in een vervallen bergdorpje een paar middeleeuwse huisjes had gekocht om daar met veel geduld één groot huis van te maken. We reden dus wel eens vaker naar Frankrijk, met een koffer vol bouwmaterialen en gereedschap (en Nutella!). Toen we op één van die tripjes langs de afrit van Saint-Quentin reden op de autostrade, wist mijn nonkel te vertellen dat hier de bron van de Schelde ontspruit. Nu hebben wij in onze familie wel eens vaker de neiging om een weggetje in te slaan dat we nog nooit hadden opgemerkt, gewoon uit nieuwsgierigheid om te zien waar je dan belandt. Dat was nu niet anders. En dus lieten we ons alle drie gewillig sidetracken en reed mijn opa gezwind de afrit af, op zoek naar de bron van de Schelde. Ik had de Schelde nog maar één keer in het echt gezien, tijdens een tripje met de veerboot naar Lillo Fort, een stukje bakermat van de familie. We hadden wel al ove...

Na onze hanami covenbijeenkomst van deze week, wilde ik de kersenbloesems ook wel eens echt op zijn Japans zien. Het was nu of nooit want de bloesems zijn er meestal maar een week of twee. In onze wijk staan de sierkersen allemaal met hun volle roze pracht te pronken. Het zou dus niet lang meer duren eer die schoonheid weer voorbij zou zijn. En dus trokken we naar de Japanse tuin in Hasselt. Die kan ik nu eindelijk afvinken van mijn bucket list :-). Omdat hanami echt wel een ding is in Japan, werd daar een heus hanami festival georganiseerd, met veel eetstandjes en animatie.  De Japanse tuin kwam er als een cadeau van de stad Itami in Japan, sinds 1985 de zusterstad van Hasselt. In 1992 legde de Japanse stad de tuin aan om de Japanse cultuur dichter bij de Hasselaars te brengen. Die schonken op hun beurt een beiaard aan Itami, UNESCO werelderfgoed dat zo goed als onbekend is in Japan. De tuin is 250.000 m² groot en daarmee is het meteen de grootste Japanse tuin van Europa. De parki...

Nu de zomer op zijn einde loopt en de herfst voor de deur staat, starten we ook onze covenbijeenkomsten weer op. Iedereen is terug van verlof, de kinderen gaan bijna terug naar school, en we moeten allemaal terug naar de dagelijkse routine. Om ons allemaal weer dichter bij elkaar te brengen en de positieve vibe die we hopelijk allemaal uit de zomer hebben meegebracht met elkaar te delen, delen we niet alleen onze vakantieherinneringen maar ook een beetje water dat we hebben meegebracht van een gedenkwaardige plek waar we dit jaar zijn geweest.  In de meeste culturen is water een bron van inspiratie en een essentieel en kostbaar onderdeel van het leven. Ons lichaam bestaat voor 70% uit water. We worden geboren uit vruchtwater. We kunnen een hele tijd zonder eten maar na een paar dagen zonder water zijn we dood … Water is dus een van de meest vitale elementen van het leven dat de geest, het lichaam en de ziel samenbrengt. Het roept zuiverheid, helderheid en kalmte op en spreekt al on...

Ik was net bezig met een productieplanning toen Luna me belde. Of ik gezien had dat Thalassa het moeilijk had na haar bevalling? Ik had inderdaad in de vlucht een berichtje van haar zien passeren in ons Arcadia WhatsApp-groepje waarin ze vroeg om energie te sturen. Luna stelde voor om dat gezamenlijk met de hele coven te doen. Ik moest even nadenken, want ook al is het niet het eerste ritueeltje dat ik in elkaar steek, er waren nog maar een paar uur - letterlijk - tot het uur waarop afgesproken was voor het RAT. Om een beetje inspiratie op te doen trok ik het eerste boek waar mijn oog op viel uit de heksenboekenkast: “ Ritual: A Guide to Life, Love and Inspiration ” van Emma Restall Orr. Ik sloeg het boek open en daar op die eerste opengeslagen pagina stond een oud Schots gebed uit een doopceremonie. Ik was meteen verkocht: niet alleen is water zuiverend en staat het voor healing, het gebed bestaat uit negen verschillende zegeningen en laat negen nu net een magisch getal zijn, drie maa...

Het heeft vannacht nog een beetje extra gesneeuwd. We hadden gisteren al handschoenen en mutsen gekocht, vandaag ga ik voor degelijke bottines waarmee ik door kan stappen in plaats van glijdend vooruit te schuifelen op mijn voor dit weer totaal ongeschikte Puma's. Dat is een meer dan goeie deal want het is hier ook solden en er gaat 50% af. Vandaag is museumdag. We starten met het Vasamuseet waar het in 1628 gezonken vlaggenschip van de Zweedse koninklijke marine tentoongesteld wordt. Het schip zonk op zijn maidentrip, ocharme 1.000m nadat het feestelijk te water was gelaten. De Polen - waar de Zweden constant ambras mee hadden - zullen in hun vuistje gelachen hebben, zeker als je  weet dat het prachtige houtsnijwerk het summum van propaganda was, ter meerdere eer en glorie van de Zweedse koning en vol symbolische sneren en vernederingen naar de Poolse koning, die nota bene een neef was! Het houtsnijwerk was helemaal geschilderd in de felste kleuren. Jammer dat je dat niet meer kan...

 “Kijk nu eens, mama, blauw zout!” Kaat hield verwonderd de zoutmolen omhoog. Mijn kruidenkast ontploft zowat en daar staan al behoorlijk wat verschillende soorten zout in, van gewoon tafelzout en grof zeezout over keltisch zout, roze himalayazout, geroookt zout tot mediterraanse en Zuid-afrikaanse zoutmixen. Maar blauw zout, neen, daar had ik nog niet over gehoord.Nieuwsgierig nam ik de zoutmolen aan en jawel, tussen de witte zoutkristallen zaten ook blauwe kristallen. Het ging om zogenaamd Perzisch blauw zout. Dat zout blijkt één van de zeldzaamste zouten in de wereld te zijn omdat het maar in één specifieke zoutmijn in het noorden van het huidige Iran te vinden is. En nu lag het daar zomaar in de rekken van de Aldi ... Perzisch blauw zout is een steenzout. Er zijn twee soorten zout: zeezout en steenzout. Zeezout komt - de naam zegt het al - uit de zee terwijl steenzout gedolven wordt uit mijnen. In vroeger tijden haalde men het zout vooral uit de zee. Men liet zeewater verdampen...

Elenor neemt ons voor de derde keer dit jaar mee op een reis naar de elementen. Morgen is het herfst, de periode die overeenkomst met het element water, en het weer werkt helemaal mee want het is al dagen nat en grijs.  Corona is nog niet weg en dus is het ook deze keer een RAT met achteraf een gezamenlijke nababbel in Jitsi. We blijken maar met ons drietjes te zijn en dan reken ik Kaat mee, die mee op reis is gegaan hier aan de grote tafel in de living, om kennis te maken met de spirit van het element water. Ik ben elke keer weer verbaasd over de rijkdom van haar innerlijke wereld en zoiets als deze reis is iets waar ze zeker mee weg kan.  Elenor vraagt ons om stil te staan bij die aspecten van het element water waar we extra steun bij nodig hebben. In het midden van ons altaar – aka de grote tafel – zetten we een “bron”, een schaal water. Daar gaan we straks letterlijk onze wensen of smeekbede of hoe je het ook noemt “te water laten”. Lenor doet het met drijfkaarsjes, maar w...

Omdat we allemaal op vakantie waren in juli, ging de geplande covenbijeenkomst toen uiteindelijk niet door. Het was alsof dat zo moest zijn, want we zouden tijdens die bijeenkomst werken met de voormoeders. Antwerpen wordt moederdag altijd gevierd op 15 augustus, Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart, en zo’n Voormoederdag kon dus bijna niet symbolischer qua periode :-). We mogen nog altijd niet fysiek bij elkaar komen omwille van Covid19, maar in plaats van nog maar eens een RAT had ik gevraagd om er een weliswaar virtueel maar wél een live bijeenkomst van te maken, zodat we samen konden werken in plaats van elk op onszelf.  Ik zette daarom het altaar zoals ik dat zou doen voor een ‘echte’ bijeenkomst, met kaarsen, wierook, alles erop en eraan. Behalve de klassiekers – een steen voor het element aarde, wierook voor het element lucht, een kommetje water voor het element water en het vuur van de kaarsen voor het element vuur – had Elenor ons ook gevraagd om symbolen op het altaar te zetten vo...

We zijn nu één week ver in onze quarantaine. Dat we niet tegen de muren oplopen is voor een groot deel te danken aan de moderne technologie die ons toelaat om onze vrienden en familie toch nog te zien. Wat zo’n cameraatje op je laptop voor verschil maakt is niet te schatten! Ook voor onze Arcadia-bijeenkomsten blijkt het een alternatief te bieden. Eerst hadden we door de omstandigheden onze Ostara-viering geannuleerd, maar na de geslaagde covenbijeenkomst 2.0 via videoconferencing vond Maera het de moeite om ook van Ostara een 2.0 versie te maken. Tech en magick gaan theoretisch gezien niet goed samen, maar met RATs – Ritual Apart Together – en virtuele cake&wines raken we echt wel ergens. Bedoeling was om elk apart een kort ritueel te doen en nadien in te bellen in de videochatroom voor de cake&wine. Het ritueel is gebaseerd op een bestaand ritueel , niks ingewikkelds, een kort en simpel ritueeltje om even stilte staan bij de tijd van het jaar. Ik ging in het zonnetje zitt...