Webmaidens Grimoire

Het is donker. Aan weerskanten van het pad steekt het donkere silhouet van de besneeuwde dennen af tegen de nachtelijke hemel. Die is diep donkerblauw en bezaaid met sterren. Het is winter en het is koud. Ik kan de wolkjes zien die ik uitblaas.  Ik loop op een pad, onderweg om kennis te maken met de spirit van het element aarde en hem om zegeningen te vragen. Kaat en ik hebben net een vraag op een papiertje gezet en die tijdens het ritueel van Elenor in een appel gestoken, op de plek waar de zaadjes zitten, en die gaat achteraf de aarde in, zodat onze wensen kunnen ontkiemen.  In de verte zie ik iemand aankomen. Het is donker, dus ik kan niet goed zien wie het is. Als we dichter bij elkaar zijn gekomen, moet ik onwillekeurig lachen. Voor me zie ik een faun, met hoorntjes en bokkenpootjes. Komt het nu door het winterse sneeuwlandschap rondom ons of omdat ik bezig ben met de voorbereiding van een wintervisualisatie voor de volgende covenbijeenkomst, ik weet het niet, maar met zi...

Binnen een week is het alweer de Hersftevening en dat is te merken aan het weer! Twee weken geleden zaten we nog in korte mouwen in de zon, nu is het al regen en wind dat de klok slaat. Het lijkt wel alsof de herfst iets in te halen heeft.  Voor wie er dus nog aan twijfelde: de donkere periode staat voor de deur. Dat is traditioneel de periode waarop we aan reflectie doen. We kijken wat het het afgelopen jaar goed hebben gedaan en waar we volgend jaar meer aandacht aan moeten besteden. We staan stil bij wat we dit jaar hebben geoogst en wat we willen zaaien voor volgend jaar.  Als maatschappij oogt de oogst dit jaar bijzonder mager: het coronavirus waart rond en maakt wereldwijd miljoenen doden, de economie hapert overal, de armoedecijfers stijgen schrikbarend, de dierenpopulaties zijn over de laatste vijftig jaar met maar liefst 68% geslonken en dan hebben we het nog niet eens gehad over het klimaat … Er is iets grondig mis met de natuur en met onze aarde en dat hebben we hel...

Wie Litha zegt, zegt vuur. Dat komt omdat midzomer volledig in het teken staat van de kracht van het grootste vuur dat we kennen: de zon. Het is de langste dag van het jaar, de zomer is op zijn hoogtepunt, alles bloeit en groeit en barst van het leven. Op Litha vieren we dus de pracht van de zon en de overvloed die ze met zich meebrengt. We steken vuurwerk af en leggen grote vuren aan die de zon symboliseren en haar kracht reflecteren. Zo’n heilig vuur bestaat traditioneel uit negen heilige houtsoorten. Afhankelijk van de bron kunnen die wel een beetje verschillen. In de volledige versie van de Wiccan Rede – dikwijls wordt de ingekorte versie gebruikt – staan ze als volgt opgesomd: Nine woods in the Cauldron go, burn them fast and burn them slow. Birch in the fire goes to represent what the Lady knows. Oak in the forest towers with might, in the fire it brings the God's insight. Rowan is a tree of power causing life and magick to flower. Willows at the waterside stand rea...

In tegenstelling tot wat veel mensen denken is Ostara geen traditioneel Keltisch jaarfeest. Het is van oorsprong Germaans en zelfs bij de Germanen werd het niet overal als dusdanig gevierd, enkel bij de Saksen, een confederatie van Germaanse stammen die zich tijdens de late Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen op de Noord-Duitse Laagvlakte bevonden. Een deel van de Saksen, samen met de Angelen en andere continentale Germaanse stammen, nam vanaf de 5e eeuw deel aan de Angel-Saksische vestiging in Groot-Brittannië. De Brythonisch-Keltische bevolking noemden al deze groepen gezamenlijk Saksen. Vandaar de benaming “angelsaksisch”. Zo kwam het feest ook in Groot-Brittannië terecht en via de revival van de oude religie (lees: de uitvinding van de wicca in het midden van de vorige eeuw) eindigde het als één van de “Keltische” feesten op het jaarwiel. Wat het dus niet is :-) Meebrengen: Een tak(je) van een boom voor in de vuurschaal op het altaar (we moeten samen 9 verschillende houtso...

“Wassailing” is afgeleid van de Anglo-Saxon toast Wæs þu hæl dat “wees heel” betekent, of “goede gezondheid”. Het is een typisch gebruik om op iemands gezondheid te drinken, net zoals wij nog steeds “santé!” zeggen als we het glas heffen. De Anglo-Saxons zijn van Germaanse oorsprong en waren heer en meester in Groot-Brittannië, tot de Normandiers het land opeisten. Veel oude gebruiken met Germaanse roots zijn echter niet verdwenen, maar verchristelijkt (waar hebben we dat nog gehoord) nadat in de 7de en 8ste eeuw na Christus het Christendom geleidelijk de oorpsronkelijke Anglo-Saxon religie – lees: de Germaanse goden – naar Asgard verbande en als enige godsdienst overbleef. De oude Engelse traditie om te gaan “wassailen” gebeurt niet alleen in Groot-Brittannië maar ook bij ons, al is de oorsprong van het gebruik in onze contreien veel versluierder dan in Engeland, waar het gebruik nog veel steviger in ingeburgerd. Bij ons gaan de kinderen ook nog steeds driekoningen zingen om centj...

Nu we met Amma Devi al een paar keren een rite voor een godheid uit een ander pantheon hebben gedaan, valt het op hoeveel er vroeger geofferd werd om een goede oogst af te smeken - de ene helft van het jaar - of om voor die goede oogst te bedanken - de andere helft van het jaar. Dat is natuurlijk logisch: de mensen gingen voor hun dagelijkse voedselbehoeften niet naar de supermarkt op de hoek en waren afhankelijk van wat het land opbracht. Nu kunnen we het hele jaar door vers fruit kopen, maar dat was vroeger niet zo. In die zin zijn appels het ultieme fruit, een geschenk van de goden dat mits de juiste temperatuur de hele winter op te slaan is en de nodige vitamines geeft in koude dagen. Appels zijn dan ook een perfect symbool voor de oogst, niet alleen de letterlijke oogst van het land, maar ook spirituele oogst. Appelflappen zijn dan ook een ideale bijdrage aan het cake&wine buffetje tijdens gelijk welk herfstritueel. En je hoeft geen koksdiploma te hebben om ze te maken. ...

Eindelijk stijgt het kwik hoger dan tien graden en kunnen we genieten van een heerlijk kenteweertje. Ik kijk elk jaar weer uit naar de dag dat ik zonder jas de deur uit kan, want lekker weer betekent dat ook mijn humeur boven de tien graden stijgt :-) Zo’n lentezonnetje zorgt meteen al voor volle terrasjes. Daar past een fris fruitbiertje bij. Voor sommigen is zo’n fruitig drankje echt een madammending, maar zij dwalen. Fruitbier is gewoon lekker. Mijn familie is trots op de brouwerij die haar naam draagt (ze is ook nog altijd in handen van één van de vele takken van de familie en niet verkocht aan een grotere brouwerij). De oude gueuze is legendarisch maar toch is het de commerciële (bijgezoete) kriek  waar iedereen aan denkt als ze Lindemans horen. Ik weet het niet zeker maar ik denk dat het Lindemans was die als eerste met andere fruitbieren op de markt kwam dan de klassieke kriek en framboise. Het voelt dan ook een beetje back to the roots om dit DIY-recept voor een lekke...

Het is de eerste maandag na Drie Koningen en dus Verloren Maandag, de dag waarop alle Antwerpenaars aan de appelbollen en de worstenbroodjes gaan. Zelfs de Albert Heijn op de hoek, toch een Hollands icoon bij uitstek, doet enthousiast mee. Het zou dan ook een traditie zijn die al eeuwen stand houdt, zeggen de Antwerpenaars vol trots. Verloren Maandag komt eigenlijk van Verzworen Maandag. In vroeger tijden – en dan spreken we over de vroege Middeleeuwen of zelfs vroeger, de tijd van de Franken, toen we net waren gekerstend – bestonden er eedgenootschappen, de latere gildes. Door middel van wederkerige eden beloofden mensen - boeren, ambachtslieden, kooplui - elkaar onderlinge steun. Dat gebeurde op Joel en ging gepaard met enorme feestmalen en banketten. Blijkbaar was het de bedoeling om zichzelf zo te bedrinken dat je vanzelf in contact kon komen met de geesten van de doden en andere bovennatuurlijke krachten, die op die dag naar de aarde konden komen om zelf ook een verbond met de m...

Talks with Relations ( Barbara Wright ) Moeder Natuur spreekt met haar naasten. Steenwezen,  Wilde bloem  en Wolf zijn haar vrienden. Op de wind van verandering komt zij aangereden. Ze weeft het ritme van de seizoenen. Haar hart, door vreugde gewekt,  is een schuilplaats voor honger en pijn. Bewaakster van de noden van de Aarde maakt vrienden groot en klein. In een dauwdruppel, Moeder, zie ik u. Ik hoor u als de adelaar roept. Zij die met Verwanten spreekt is de Clanmoeder van de eerste maancyclus. Moeder van de Natuur. Bewaarster van Ritme, Weer en Seizoenen. Bewaakster van de Taal van de Bomen, de Stenen en de Dieren. Zij die verwanten maakt / Hoedster van de Noden van de Aarde / Moeder van de Planetaire Familie. Zij leert ons: Hoe we de ongesproken taal van de natuur kunnen begrijpen. Familie van alle levensvormen kunnen worden, en hoe we de Heilige Ruimte van anderen respectvol kunnen betreden.  Hoe we de cycli, ritmes en veran...