De taal van mijn ziel
Ik was gisteren op het Taalfeest in Antwerpen, de tweejaarlijkse hoogmis van het Nederlands, waarop vanuit verschillende invalshoeken naar het Nederlands wordt gekeken, van de taal die wordt gebruikt in sportverslaggeving (en hoe die ook de sport zelf kan veranderen, de manier waarop we over en met dieren praten, de taal die we gebruiken om ons creatief uit te drukken in kunst en cultuur, de geschiedenis van onze moderne spelling, enz. … Het evenement richt zich naar iedereen met liefde voor het Nederlands, van de taalprof tot de nieuwkomer die het Nederlands omarmt als taal van zijn nieuwe thuisland en van hoop. Als ik zie hoeveel moeite de jongeman van vreemde origine doet om de weg te vragen naar de workshop van Loesje, en hoe trots hij is dat hij dat gedurfd heeft, als ik die gevoelens aflees van zijn gezicht, bedenk ik me dat taal eigenlijk niet vrijblijvend is maar ook een spirituele kant heeft. Dat weten wij heksen eigenlijk altijd al. Begint de bijbel niet met “In den beginne w...