Webmaidens Grimoire

Sinterklaas is weer in het land en dat zullen we geweten hebben. Kaat is al weken bezig met het schrijven en herschrijven van haar brief. Nu ze eindelijk echt kan schrijven, moet hij immers perfect zijn. Haar schoen staat al twee weken voor de open haard. Je weet maar nooit of Zwarte Piet hem al zou komen halen, zoals ze gezien heeft op TV. En voor de zekerheid heeft ze meteen ook maar een schoen voor Dries gezet :-) Sinterklaas vind ik nog steeds één van de leukste feesten van het jaar, en niet aleen maar voor de kleintjes! Ik herinner me nog hoe diep teleurgesteld ik was toen ik besefte dat de oude man slechts een mythe was. Ik heb dus niet veel aanporren nodig om volledig mee te gaan in het verhaal. Dat Sinterklaas ook een heidense achtergrond kan hebben - hij zou een verbasterde vorm zijn van Wodan met zijn witte paard Sleipnir en zijn zwarte dodenleger - nemen we er met plezier bij maar heeft voor de rest niet veel belang. Daarvoor smaken de niknaks en de chocoladen mannetjes...

In de kleuterschool van Kaat hebben ze een probleem met de kerststal. Ze gaat naar een stadsschool en christelijke symbolen zijn er absoluut taboe. Dat betekent dat er wel een reuzengrote kerstboom in de hal staat maar geen kerststal. Ik vind dat jammer. Veel heksen zullen nu al wel hun wenkbrauwen fronsen :-). Mijn kinderen zijn gedoopt. Mijn man wou dat zo maar ik heb er zeer bewust mee ingestemd. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, ik vind het belangrijk dat mijn kinderen religieus opgroeien. Welke religie maakt zelfs niet zo veel uit, maar het is wel belangrijk voor mij dat ze leren dat er meer is tussen hemel en aarde. Ik ben waarschijnlijk de eerste die hen een kinderbijbel cadeau doet :-) Ik had er vroeger ook zo eentje, een cadeautje van mijn oma. Mijn grootouders waren zeer gelovig en als ik bij hen ging logeren in het weekend - wat wel eens voorkwam - dan ging ik dus ook mee naar de kerk. Mijn grootouders woonden in Waterloo, net over de grens met Wallonië, en "shopten...