Webmaidens Grimoire

Is er een beter moment om smudgesticks te maken dan met de zomerzonnnewende, als de zon op haar hoogste punt staat en de kruiden die e nodig hebben om ze te maken volop de tijd hebben gehad om de kracht van de zon op te slorpen? Elk jaar profiteren we ervan met Litha om een nieuwe kruidenwis te maken, maar dit jaar kwamen we met een ander doel samen op de Konijnenwei in Antwerpen: we zouden kruiden plukken om smudgesticks te maken die we zouden verkopen op Witchfest om geld in  te zamelen voor ons “Eerherstel voor Clara Goessen”-project.  Smudgesticks zijn eigenlijk niks meer dan bundeltjes gedroogde kruiden die samengebonden worden met touw en worden verbrand om met de rook personen, plaatsen of dingen te zuiveren. Je steekt zo’n smudgestick aan één kant aan, blaast de vlam uit en verspreidt de rook vervolgens doorheen de ruimte of langs een persoon of voorwerp, eventueel met de hulp van een waaier of veren of zelfs gewoon je handen. Wij maken ze gewoon zelf met een basis van...

De kleur van de zomer is geel. Daar is geen twijfelen aan als ik naar de explosie van gele bloemetjes kijk die in het gras van mijn tuin zijn verschenen tijdens de twee weken dat we op vakantie waren. Eén van die typische gele bloemetjes zijn die van de Geum urbanum, ofte het geel nagelkruid, uit de Rozenfamilie. De plant groeit overal in Europa en wordt tegenwoordig gezien als een onkruid, maar in vroeger dagen was hij felbegeerd als medicinale en magische plant. De naam Geum komt van het Griekse Geno dat “lekker ruiken” betekent. Daarmee wordt verwezen naar de geur van de wortels van de plant die een beetje aan kruidnagel doet denken. Die zoete en kruidige geur komt van de essentiële olie die erin zit, eugenol, die ook in kruidnagel, nootmuskaat, kaneel, basilicum, citroenverbena en andere aromatische kruiden zit. De wortels werden dan ook dikwijls gebruikt om wijn, cider of bier af te smaken, ofwel tijdens het gistingsproces zelf ofwel achteraf in de vaten, zoals we nu ook glühwein ...

In de moderne hekserij is het jaar netjes verdeeld in vier seizoenen, maar in tijden waarop de mensen juist met die seizoenen moesten leven, was dat niet het geval. In die tijd werd maar in twee seizoenen gedacht: winter en zomer. Dat waren de ijkpunten in een hard leven dat afhankelijk was van wat moeder natuur te bieden had. De start van de zomer en de winter waren dan ook de belangrijkste feesten. Als wij denken aan Scandinavië vandaag, dan is de kans groot dat we ook denken aan Midzomer, dat tegenwoordig één van de gekendste feesten is, een feest waarop met volle teugen de zomer wordt gevierd. Met midzomer vieren wij het begin van de zomer maar, zoals de naam al aangeeft, was dat in vroeger dagen niet het geval. De start van de zomer werd gevierd in de lente, als het gras weer begon te groeien en de dagen terug langer werden. Dat feest waarop de eerste dag van de zomer werd gevierd is Sommersblot. Het is één van de drie noordse jaarfeesten waarop iedereen samenkwam om te vieren e...

Elenor neemt ons vandaag mee naar de Moeder, zij die het leven draagt. Deze donkere dagen waarop het leven wel vertraagd lijkt, zeker als je naar de natuur kijkt, past daar inderdaad wonderwel bij. De natuur wacht als het ware om in de lente weer geboren te worden. Het donker buiten weerspiegelt het donker in de baarmoeder van moeder natuur. Eerst moesten we elk een kaars aansteken en op onze manier onze godin aanroepen en uitnodigen in onze cirkel. We zouden immers niet alleen maar gaan reizen naar de moeder maar ook haar steun vragen voor Anthea, die een moeilijke periode doorgaat. Ik had geen rode kaarsen meer, alleen maar blauwe, en daar trok Elenor verrast haar wenkbrauwen bij op :-) maar ik denk niet dat Brigandhu dat erg vond. Als er maar vuur was. :-) En dus riep ik haar op, Brigandhu, Vrouwe van het Bloed. Toen ik dat zo uit mijn mond hoorde rollen, was ik zelf een beetje verrast maar ik wist dat het juist was. Het bloed verwijst niet letterlijk naar bloed maar naar een bl...