Webmaidens Grimoire

De zomerzonnewende De Kelten verdeelden het jaar in twee helften, een donkere helft en een lichte helft. Samhain was de start van de donkere helft, Beltain het begin van de lichte helft. Tussen die twee 'deuren' kwamen nog Imbolc en Lughnassadh, zodat het jaar netjes in vier was verdeeld. De eveningen en zonnewendes verdeelden die kwarten nog eens verder op. In tegenstelling tot de heksen van vandaag vierden de Kelten dus maar vier jaarfeesten en daar was Litha niet bij, al ging de zomerzonnewende nu ook niet ongemerkt voorbij. Het zijn de Saksen – een groep van Germaanse stammen uit Duitsland die vanaf de 5de eeuw na Christus binnenvielen in wat nu Groot-Brittannië is – die het Germaanse feest van midzomer zoals we dat nu kennen meebrachten naar de Britse eilanden, waar het uiteindelijk zijn plaats vond in de Engelse tradities. Volgens de angelsaksische monnik Bede – de vader van de Engelse geschiedschrijving (8ste eeuw na Christus) en ook de enige bron die de Germaanse g...

Wie Litha zegt, zegt vuur. Dat komt omdat midzomer volledig in het teken staat van de kracht van het grootste vuur dat we kennen: de zon. Het is de langste dag van het jaar, de zomer is op zijn hoogtepunt, alles bloeit en groeit en barst van het leven. Op Litha vieren we dus de pracht van de zon en de overvloed die ze met zich meebrengt. We steken vuurwerk af en leggen grote vuren aan die de zon symboliseren en haar kracht reflecteren. Zo’n heilig vuur bestaat traditioneel uit negen heilige houtsoorten. Afhankelijk van de bron kunnen die wel een beetje verschillen. In de volledige versie van de Wiccan Rede – dikwijls wordt de ingekorte versie gebruikt – staan ze als volgt opgesomd: Nine woods in the Cauldron go, burn them fast and burn them slow. Birch in the fire goes to represent what the Lady knows. Oak in the forest towers with might, in the fire it brings the God's insight. Rowan is a tree of power causing life and magick to flower. Willows at the waterside stand rea...

Nu we allemaal ons priesteressenkoord met bloed, zweet en tranen hadden afgewerkt, moest het nog worden geactiveerd en opgeladen met energie. Daarvoor hadden we afgesproken bij Hamamelis thuis. We begonnen met een cirkel te trekken door energie uit de hemel boven ons en energie van de aarde onder ons binnen te trekken, te laten mengen en te verzamelen in onze zonnevlecht. Als we genoeg energie hadden, konden we die loslaten in een grote bol rond ons, et voilà. We vergaten niet om de afgevaardigden van de elementen uit te nodigen. Uiteindelijk was dit de apotheose van de elementaire magie die we in ons koord hadden geweven. Hamamelis had kruiden geplukt in de tuin. Een deel van de lavendel, rozemarijn en salie werden gekneusd in de vijzel, waarna we er water bij goten. De rest van de blaadjes brandden we in Hamamelis’ miniketeltje. Wat een heerlijke geur! We besprenkelden ons koord met kruidenwater en haalden het door de rook. Zo was ons koord eerst gezuiverd en gewijd met de elem...

Toen ik daarstraks een uur zat te knoeien achter mijn naaimachine die om de ene of de andere reden geen stuk katoen wilde afboorden, begon ik in gedachten al zuiveringsrituelen te bedenken. Het begon met de achterruit van mijn auto. Het mechanisme om de ruit op zijn plaats te houden gaf het op, twee dagen voor we op vakantie naar Zweden vertokken. In Zweden begaven onze drie camera’s en toen we na twee weken thuis kwamen werkte de afwasser niet meer. Het is natuurlijk toeval maar wie wel eens een cirkel durft te trekken, zou ook wel eens aan iets anders durven denken. Mijn oeroude fae dubbelgangster Bryd durft niet in een vliegtuig reizen omdat modene technologie haywire gaat als zij in de buurt is. Toegegeven, het is maar een LARP-personage, maar de idee hierachter komt uit de folklore. Magische wezens zoals elfen hebben een heel andere energie die niet zou matchen met moderne contrapties als daar zijn de PC en andere hoogtechnologische snufjes. Toen ik mijn eerste aarzelende stap...

Nadat ik al voor de tweede keer een ontmoeting heb gehad in mijn droomlandschap met een vrouw die me een appel aanbiedt, wilde ik toch wel weten waar die appels voor staan en wie de vrouw zou kunnen zijn. Dus ging ik links en rechts wat rondsurfen en rondlezen, en zie ... Volgens de Keltische mythologie is Avalon eigenlijk Avallach, het Eiland van de Appels, het eiland van de Godin, waar Elfenkoningin Morgan le Fay regeert. Dit is de onderwereld, het land van de elfen of faerie en de doden, waar Koning Arthur door zijn zus Morgan naartoe werd gebracht om te genezen. In het midden van Avalon staat volgens de oude verhalen een zeer speciale appelboom die je eeuwig leven en jeugd geeft. Die appelboom is de Boom van het Leven. Net als in de Noordelijke tradities werden appels in de Keltische traditie verbonden met healing, genezing, wedergeboorte en jeugd. De appelboom is trouwens ook één van de magische bomen in het Keltische Ogham bomenalfabet, Quert. Avalon is dus het mythische zomerla...