Webmaidens Grimoire

Met alles wat er tegenwoordig geopolitiek gebeurt, met de opeenvolging van de ene schokkende gebeurtenis na de andere en de stroom van negatieve berichten die ons via de verschillende mediakanalen bereiken, is het moeilijk om positief te blijven. Imbolc is een welkom moment van hoop middenin een verder uitdagende wereld vol spanning en onzekerheid. Imbolc vindt zijn oorsprong in oude Keltische tradities. Het jaarfeest wordt traditioneel gekoppeld aan de Ierse godin Brigid (of Bridget), de prechristelijke godin van het vuur, genezing, smeedkunst, het vuur (en dus de haard, de vlam van het leven en de creatieve vonk die we allemaal in ons dragen), bescherming en vruchtbaarheid. In Schotland wordt ze geëerd als Bride, langs onze kant van het kanaal als Brigandhu of Brigindo. Ze is de godin van het vuur en dus ook van het licht van de zon dat vanaf nu helderder gaat schijnen en ons warmte en levenslust schenkt. En hopelijk ook warmte geeft in ons hart, als tegengewicht tegen wat we zien op...

Als er één jaarfeest is dat Fjierra zeker viert, dan is het Imbolc, het feest waarop in Ierland de godin Bridget of Brighid wordt geëerd. En aangezien zij met deze godin werkt en Arcadia zo’n beetje onder de auspiciën van die godin staat, is dat een no-brainer. Het is overigens ook het feest voor alle vormen van de godin, ook Brigandhu. En natuurlijk is mijn heksennaam ook van haar afgeleid :-) Het zou meteen ook een speciaal ritueel zijn, want niet alleen was het een open ritueel, Fjierra had ook iedereen die geïnteresseerd was om in een nieuwe lesgroep te stappen uitgenodigd om te komen kennis maken. Meteen ook de gelegenheid om trance prophecy te laten zien, iets waar niet alleen newbies maar ook ervaren heksen nog altijd erg van onder indruk zijn en een techniek waar we ons bij Arcadia wel op laten voorstaan. Eerst nam Fjierra ons mee in een visualisatie naar Ierland om de godin te ontmoeten. Ik weet niet waarom, maar ik had het erg moeilijk om mee te reizen. Daarna nam Eirinn plaa...

Lachend huppelden we rond die ene stoel, onderwijl naar elkaar glurend en met één oog op de stoel in kwestie, de symbolische troon waar elke god of godin naar hunkert.  De tonen van de Game of Thrones soundtrack waren de perfecte backdrop. Demeter, Sekhmet, Bachus, Baron Samedi, … allemaal dolven ze het onderspit toen Maman Brigitte zich met een welgemikt achterwerk ferm op de stoel liet vallen. De stoel paste precies! 😊 Het spelletje was onderdeel van de Goddelijke Driekamp die Luna in elkaar had gestoken, een verwijzing naar de spelen die een bijeenkomst als de onze in de dagen van de oude Grieken en Romeinen placht op te luisteren. We waren vandaag samengekomen om Lughnassadh te vieren met een Goden en Godinnenbanket. Heel lang geleden hadden we ooit als eens zo’n banket gehouden in de tuin van Fjierra en dat feestje zindert soms nog altijd na. En omdat Verelna altijd in is voor feestjes en ze tijdens een trance prophecy sessie van Venus de verzuchting had gekregen dat de g...

Het was weer tijd voor hun jaarlijkse theekransje, en ze wisten allemaal dat er behalve thee ook kaas en brood zou zijn, en de beste boter. Drie zussen kwamen ongeveer tegelijkertijd aan in de kamer die ze hiervoor mochten gebruiken (van iemand die later ook zou langskomen). Het was een vreemde kamer, met een akoestiek die alles weerkaatste en waar gebeden klonken alsof ze duizend keer waren versterkt. Het zou later op de dag heel luid worden in de kamer, wisten ze, maar na zoveel jaar waren ze dat ondertussen al gewend. De kamer had een laaiend vuur in het midden, en Sulis had ervoor gezorgd dat er van het vuur geen asse kwam – dat was wel zo gemakkelijk en je moest je ook geen zorgen maken over het opkuisen achteraf, dachten ze alledrie toen ze voor het eerst hoorden over die handige innovatie van hun vriendin. Brigit de Dichteres stond bij het vuur en vond dat het zeker helder genoeg was om een gedicht neer te kunnen schrijven in deze kamer waar anders geen licht voorhanden wa...

Ga zitten in een comfortabele positie. Ontspan je en haal diep adem. Beeld je in dat je een zacht amberkleurig licht inademt. Het licht vult je lichaam en draait helemaal rondom je als een soort van mist ... Als de mist optrekt, zie je een enorme oranje zon die laag boven de westelijke horizon hangt en de hemel een diep roze kleurt. Je staat in het dikke gras van een laag gelegen eiland, aan de voet van een heuvel. Dit is Beckery, het bijenhouderseiland, gewijd aan Bride, de bijenkoningin van het Honingeiland, de eerste naam die ooit aan dit land werd gegeven. Je ziet overal bijenkorven staan, waar de bijen in en uit vliegen en de nectar vergaren van de vele bloemen die op dit eiland bloeien ... Op de top van de heuvel zie je een een kring van oeroude bomen, als een natuurlijke kathedraal. Ze staan daar in hun alwetende, stille aanwezigheid, alsof ze zich er van bewust zijn dat ze de wachters zijn van deze plaats. Als je naar de kring toeloopt, zie je voor je twee knoestige oude eike...

Justin Bieber heeft er een en Ian Thomas, zijn Vlaamse tegenhanger, ook. Je gaat het niet geloven, maar de nieuwste hype in tienerland zijn polsbandjes met heiligenprentjes. Dat lees ik in een artikel van Hans Geybels, gastprofessor aan de KUL, in de krant van vandaag. Het blijft toch raar dat in tijden waarop iedereen liefst zo ver mogelijk weg blijft van een kerk, christelijk geïnspireerde hebbedingetjes hip kunnen zijn. Dat was in mijn tienerjaren ook al. Toen droeg Madonna van die gigantische zilveren kruisen en sprak heel de goegemeente daar schande van :-) Of één van die tieneridolen ooit de bijbel hebben gelezen is natuurlijk nog maar de vraag, al is Madonna wel heel erg bezig met de Kaballa (al is dat dan misschien ook alweer een hype)  ... Devotionalia worden ze genoemd: bidprentjes, rozenkransen, Maria-hangertjes, kaarsen, medailles, bedevaartvlaggetjes, enz. ... het kan niet op. Blijkbaar is dat nogal eigen aan de katholieke kerk. Ze zijn bedoeld als hulpmiddelen bij ge...

Zoals reeds gezegd bestond het keltische pantheon uit honderden verschillende goden. Die werden niet allemaal door alle kelten aanbeden. Elke keltische stam had waarschijnlijk zijn eigen goden die wel dezelfde functies vervulden als die van de andere stammen. Elke stam zal wel zijn eigen beschermgod hebben gehad of een godin die over de vruchtbaarheid waakte enz. … Eigenlijk weten we zo goed als niets van de keltische goden. Behalve archeologische vondsten met inscripties – voor zover die bestaan – en de door de Ierse monniken opgeschreven mythologie van Ierland en Wales zijn er eigenlijk geen historische bronnen waaruit we hun namen zouden kunnen halen. Het blijkt ook dat de namen die we wel terugvinden veelal titels zijn of aanroepingen, eerder dan de echte naam van de godheid in kwestie. Misschien dat de eigenlijke namen van de goden zelf te veel kracht in zich hadden of te heilig waren om zomaar te worden gebruikt? Er zijn slechts een paar goden en godinnen die we – mits regionale ...