Webmaidens Grimoire

Volgens onze gids is Napels voor sommige mensen die de stad voor het eerst bezoeken te overweldigend. Ik begrijp meteen wat ze bedoelt.  Het begint al bij de parking met zijn glanzende marmeren muren en valets die je auto met een zelfbewuste macho grijns tetrisgewijs dieper de garage in rijden. Dat macho rijgedrag is hier een vanzelfsprekendheid en geldt zowel voor mannen als voor vrouwen. Bumperkleven, je ertussen wringen, dubbel rijden op een eenvaksbaan, dubbel parkeren, ... we hebben het hier allemaal gezien. Om nog te zwijgen van de ogen die je in je rug moet hebben om de scooters te ontwijken die langs links en rechts en overal rond de auto kolken. Ik ben blij dat Bart rijdt, zelf had ik al lang een hartverzakking gehad. We hebben een gratis toer geboekt die ons langs de highlights van de stad brengt. In een uurtje toont gids Carmen ons de must see plekjes met wat historische context, daarna kunnen we zelf verder op ontdekking. Volgens Goethe was dit de mooiste stad ter werel...

Geschiedenisliefhebbers als we zijn konden we niet in de buurt van Napels zijn en geen bezoekje brengen aan Caserta. Dat koninklijk paleis ligt op een half uurtje van Napels en wordt gezien als het grootste gebouw dat in de 19de eeuw in Europa gebouwd werd. Dat geloof je direct als je naar de mastodont kijkt die in een gigantische kaal verschroeide vlakte voor je opdoemt. Koning Carlos VII van Napels (de latere koning van Spanje) gaf opdracht voor de bouw van het paleis. Hij had er al drie andere laten bouwen in Napels zelf maar dat was schijnbaar niet genoeg. Hij keek met afgunst naar het gigantische koninklijk paleis in Madrid (gebouwd tussen 1738 en 1755 en met een oppervlakte van 135.000 m² en 3.500 kamers het grootste koninklijk paleis ter wereld) en natuurlijk de pracht en praal van Versailles (dat bij Madrid in het niet valt). En dus startte in 1755 de bouw van nòg een koninklijk paleis voor de koningen van Napels. Niet dat Carlos er ooit heeft gewoond, tegen dat het paleis klaa...

Herculaneum ligt op een klein uurtje rijden van onze agriturismo, zo'n 7 km van de Vesuvius. Samen met Pompeï zijn het bij de best bewaarde Romeinse ruïnes ter wereld en ze staan al heel lang op onze reisbucketlist. Als we door de straten van de oude Romeinse havenstad lopen, ben ik onder de indruk. De stad is inderdaad bijzonder goed bewaard gebleven. Ik ben helemaal gecharmeerd van de mooie mozaieken en tegelvloeren en van de beschilderde muren in de huizen. Al die schoonheid waar zo veel moeite werd in gestoken en die op die fatale dag in 79 na Christus in één klap werd weggevaagd … Ook al is het bijna tweeduizend jaar geleden, toch doet het iets met een mens. Drie grote hoofdstraten vormen het kader waarbinnen handelshuizen, een bakkerij, openbare toiletten, huizen van rijke kooplui, enz. ... liggen, met elkaar verbonden door binnenplaatsen en zuilengalerijen. Het is hier heerlijk dwalen van patio naar patio en het is helemaal niet moeilijk om je de stad voor te stellen vol men...

Na de toeristische drukte van Sorrento willen we relaxen aan de Fjordo die Crapolla, een verborgen strandje in een diepe kloof waar vooral de locals komen zwemmen. Je geraakt er alleen per boot of via een wandelpad dat vertrekt in Sant'Agata sui Due Golfi (Massa Lubrense). Sant’Agata is zo'n typisch Italiaans stadje, met één hoofdstraat en een kerk die vele malen groter is dan het gemeentehuis. De sfeer is er gemoedelijk en we zijn gecharmeerd van de Harry Potterdecoratie die je overal in de stad ziet: bomen die vol hangen met gouden sleuteltjes met libellenvleugels, banieren van Grifindoro, slangen voor Serpeverde, enz. ... Tegenover onze parking vinden we warempel een quidditchveld! Het hele stadje is versierd en ze hebben er duidelijk veel moeite en plezier in gestoken. Blijkbaar wordt er in de zomer kinderanimatie georganiseerd in dit thema, met ploegen van de vier huizen, en doen niet alleen de kinderen van de stad enthousiast mee. Supertof! Het pad naar Crapolla loopt van...

We zitten hier in de streek van het citrusfruit en dus kan je hier niet om de citroenen heen. Sorrento is de stad van de limoncello - lekker! - maar ook van de nep citroenen in keramiek.  Die citroenen van Sorrento zijn overigens niet de zure citroenen die wij kennen van de supermarkt, maar een speciale kruising die minder zuur en zelfs lichtzoet smaakt. Die Sorrento citroenen hebben ook een veel dikkere pel waarvan de limoncello wordt gemaakt, de typische likeur van hier. Die kan je overigens gemakkelijk zelf maken en elke zichzelf respecterende Trattoria hier in de streekzou zijn eigen artisanaal bereide versie hebben. Ik moet meteen denken aan de lekkere tiramisu met limoncello die Tom meebracht naar ons jaarlijkse BBQ-treffen met vrienden! Als je de toeristenwinkels in de oude stad links laat liggen is dit best een gezellige stad. We genieten van de smalle straatjes. De stad voelt als een oude Italiaanse donna, een beetje in verval maar verder nog heel scherp. Het is zondag en ...

De twee zwembaden zijn niet zo groot. Perfect voor het aantal gasten in het hotel dat we voor twee weken thuis noemen. Er zijn ligbedden genoeg voor iedereen, want zoveel gasten zijn er niet. Tijdens het ontbijt tel ik een vijfentwintigtal tafeltjes die bezet zijn, waarvan de helft door Belgen. :-) Ik vraag me af hoe het hier zou zijn in een normale zomermaand. Nu is het hier fijn toeven aan het zwembad. Omdat de coronaregels zo streng zijn, is de helft van de ligbedden weggehaald. De rest is per twee verspreid in de tuin  rond de twee zwembaden, telkens met twee meter tussen.  Het geluid van de cicaden overtreft het gelach van de kinderen die spelen in het zwembad. Het ruikt hier heerlijk naar de bougainvillea die zich op het terras doorheen de takken van de grote olijfboom heeft gekronkeld. De slanke cipressen steken donker af tegen het felblauw van de hemel. De buitelingen van de zwaluwen zijn een plezier om te zien. Tussen mijn halfgesloten ogen kijk ik naar de oude o...

Eén van de verplichte stopjes in Italië is de gelateria. Eén van de vele verplichte stopjes :-) Italië is gekend om zijn gelato, heerlijk schepijs dat ambachtelijk wordt gemaakt in een veelvoud van smaken. Gelato betekent “bevroren” in het Italiaans en het is echt niet hetzelfde als ons roomijs. Het grote verschil zit in de basisingrediënten en in de bereidingswijze. De basis van ons traditionele roomijs bestaat uit melk, room en eieren. Roomijs bevat daardoor minimaal 10% vet terwijl gelato maximaal 5 tot 7% vet bevat. Dat komt omdat in gelato meer melk dan room zit en er zitten ook veel minder eieren in. Daardoor is gelato veel vriendelijker voor je lijn. Dat heb ik alvast gemerkt toen ik na twee weken doorzakken in Italië opnieuw op de weegschaal ging staan: de schade was beperkt. :-) Een ander verschil zit hem in de manier waarop het ijs wordt gemaakt. Ijs wordt pas ijs als je het regelmatig roert tijdens het invriezen. De Italianen roeren hun ijs veel trager om, zodat er veel ...

Nu we in Italië zijn, kunnen we toch niet alleen maar aan het zwembad blijven liggen en dus besluiten we om een stapje in de wereld te zetten. We brengen een bezoek aan een iets wilder water, de beroemde waterval van Marmore in Valnerina, in de buurt van de stad Terni. De waterval van Marmore is de hoogste van Europa. Ik vond de 70m van de grootste waterval van Zweden vorig jaar al indrukwekkend, maar met zijn 165m is deze waterval echt wel spectaculair! Ze is zo fantastisch mooi dat zelfs de grootste dichters en schrijvers ter wereld lyrisch werden als het over de Marmore waterval ging. Zoals toen gebruikelijk was, gingen een heleboel bekende schrijvers à la Lord Byron, Mary Shelley, enz. ... in de 18de en 19de eeuw op “Grand Tour” doorheen Europa, en één van de vaste stopplaatsen was de waterval van Marmore. Overal op het pad dat langs de waterval naar beneden of naar boven leidt, hangen bordjes met citaten of verzen over de liefde van beroemde schrijvers en dichters die de...

Befana vien di notte Con le scarpe tutte rotte Col vestito alla romana Viva, Viva La Befana! (La Befana komt 's nachts, met haar kapotte en versleten schoenen. Ze komt gekleed op z'n Romeins. Lang leve de Befana!) Net zoals bij ons op 5 december alle kinderen hun schoen klaar zetten om een cadeau te krijgen van Sinterklaas, kijken de Italiaanse kleintjes vol verwachting uit naar La Befana. La Befana is een oude heks, met versleten en gescheurde kleren en vuil van het roet. In de nacht van driekoningen vliegt ze op haar bezemsteel de wereld rond om cadeautjes en snoep aan de kinderen te brengen. Net als de kerstman en Sinterklaas en Zwarte Piet komt ze door de schoorsteen naar beneden. Ze steekt zoeternijen in de kousen van alle kinderen die braaf zijn geweest en een stuk steenkool in de kousen van de stoute kinderen. Dat is de theorie want in de praktijk vinden alle Italiaanse kinderen "steenkool" in hun kousen, een stuk suikerwerk dat zwart is gemaakt m...