Webmaidens Grimoire

In de nieuwe docuserie “Paranormaal Vlaanderen” gebruikt sjamaan Pascal geometrische objecten om de energie van een plaats of een persoon te beïnvloeden. Hij gebruikt daarvoor zogenaamde “platonische lichamen”. De naam komt van de Griekse filosoof Plato die was geïntrigeerd door de geometrie die hij overal in de natuur zag terugkomen. Zie de trailer van de docuserie hier, waarin Pascal het over zijn manier van werken heeft:  https://share.google/images/RwG8T1SwQsAzqoscG De natuur zit vol wiskunde. Als je kijkt naar ijskristallen, slakkenhuisjes, het hart van een zonnebloem, enz. … dan lijkt de natuur vol geometrische patronen en structuren te zitten. We zien overal geometrische vormen (cirkels, rechthoeken, driehoeken), symmetrieën (bijvoorbeeld in bloemen en  ijskristallen), de gulden snede en de Fibonacci-reeks (bij slakkenhuisjes) en fractals (zoals in bloemkolen en sterrenstelsels).  Wiskunde en meer bepaald geometrie lijkt aan de basis te liggen van de schepping. Nat...

Na de toeristische drukte van Sorrento willen we relaxen aan de Fjordo die Crapolla, een verborgen strandje in een diepe kloof waar vooral de locals komen zwemmen. Je geraakt er alleen per boot of via een wandelpad dat vertrekt in Sant'Agata sui Due Golfi (Massa Lubrense). Sant’Agata is zo'n typisch Italiaans stadje, met één hoofdstraat en een kerk die vele malen groter is dan het gemeentehuis. De sfeer is er gemoedelijk en we zijn gecharmeerd van de Harry Potterdecoratie die je overal in de stad ziet: bomen die vol hangen met gouden sleuteltjes met libellenvleugels, banieren van Grifindoro, slangen voor Serpeverde, enz. ... Tegenover onze parking vinden we warempel een quidditchveld! Het hele stadje is versierd en ze hebben er duidelijk veel moeite en plezier in gestoken. Blijkbaar wordt er in de zomer kinderanimatie georganiseerd in dit thema, met ploegen van de vier huizen, en doen niet alleen de kinderen van de stad enthousiast mee. Supertof! Het pad naar Crapolla loopt van...

In onze tuin beginnen de fruitboompjes die we vorig jaar hebben geplant in bloei te komen. De peren staan weelderig wit in bloei en de appels beginnen hun roze kopjes te ontluiken. Alleen  de kerselaars laten het voorlopig afweten. De Japanse kerselaars en magnolia’s verderop in de wijk barsten wel al uit in volle roze wolken tegen de hemelsblauwe hemel. Met de komst van de bloesems is de lente echt aangebroken en nemen we afscheid van de winter. Dit is een periode van nieuw leven en een nieuwe  begin, tenminste als we open staan voor de verandering en transformatie die dat met zich meebrengt en nieuwe mogelijkheden niet uit de weg gaan. De kersenbloesems zijn fragiel maar de kerselaars zelf zijn verbazend sterk. Het contrast tussen de bijna efemere bloemetjes en de robuuste bomen zelf  staat symbool voor innerlijke kracht en veerkracht. Dit is dan ook een wonderlijke tijd vol hoop! Als er één ding mindful is, dan is het wel de Japanse traditie van hanami, letterlijk: kij...

Ik zeg al een hele poos dat we terug meer zouden moeten gaan wandelen. Dat zou twee vliegen in één klap zijn: meer beweging en dus goed voor je lichamelijke conditie én meer natuur en dus goed voor je psychologische conditie. Ik had mezelf zelfs al geabonneerd op Routen en een wandelapp gedownload met interessante suggesties voor wandelingen groot en klein hier in de buurt, maar natuurlijk was daar nog niets van in huis gekomen. Toen ik in het magazine van Natuurpunt las ik over Maannacht, een vollemaanwandeling met een filosofisch tintje georganiseerd door Natuurpunt Tienen,   wist ik dat dit het moment was om de koe bij de horens te vatten. Een wandeling bij volle maan, dat zou zelfs de kinderen wel kunnen aanspreken dacht ik. En dus schreef ik ons in om te gaan wandelen. Het was ondertussen al de vijfde keer dat Natuurpunt Tienen haar Maannacht organiseerde. Het concept is al die tijd hetzelfde gebleven: een niet-begeleide wandeling van 13,5 km langsheen de velden, in klein...

Omdat wij elke maand op een vaste donderdag samenkomen en Earth Day – 22 april - dit jaar net op een donderdag valt, hadden we onze maandelijkse bijeenkomst een weekje uitgesteld zodat we samen Earth Day konden vieren, een thema dat wel op het lijf geschreven lijkt van Juniper, die niet bezig is met goden en godinnen maar met de aarde en haar vele bewoners, all creatures great and small. Michael Jackson mag dan van zijn voetstuk gevallen zijn, zijn Earth Song is actueler dan ooit, nu we ons allemaal bewust zijn van de klimaatopwarming en wat die met zich mee zal brengen. Het lijken zo’n grote problemen dat we ons machteloos voelen en helemaal niets doen. We zijn dus allemaal een deel van het probleem. Denk aan de legbatterijen waar we onze eieren halen, de grootschalige vleesindustrie, kinderen die stenen gooien naar dieren, walvissen die aanspoelen op het strand omdat onze schepen hun sonar in de war brengt, het regenwoud dat in brand wordt gestoken met de orang oetans er nog in omdat...

Binnen een week is het alweer de Hersftevening en dat is te merken aan het weer! Twee weken geleden zaten we nog in korte mouwen in de zon, nu is het al regen en wind dat de klok slaat. Het lijkt wel alsof de herfst iets in te halen heeft.  Voor wie er dus nog aan twijfelde: de donkere periode staat voor de deur. Dat is traditioneel de periode waarop we aan reflectie doen. We kijken wat het het afgelopen jaar goed hebben gedaan en waar we volgend jaar meer aandacht aan moeten besteden. We staan stil bij wat we dit jaar hebben geoogst en wat we willen zaaien voor volgend jaar.  Als maatschappij oogt de oogst dit jaar bijzonder mager: het coronavirus waart rond en maakt wereldwijd miljoenen doden, de economie hapert overal, de armoedecijfers stijgen schrikbarend, de dierenpopulaties zijn over de laatste vijftig jaar met maar liefst 68% geslonken en dan hebben we het nog niet eens gehad over het klimaat … Er is iets grondig mis met de natuur en met onze aarde en dat hebben we hel...

Omdat ik de kinderen had beloofd om tijdens deze krokusvakantie niet alleen maar te werken maar ook wat plezante dingen met hen te doen, had ik een bezoekje aan de Monet Experience in Brussel op de agenda gezet, met een Brusselse wafel om de dag goed af te sluiten. Die videomapping in de Horta Galerij – een ongebruikte zijgang van het Centraal Station in de Grasmarkt – stond al een tijdje op mijn bucket list. De Franse schilder Claude Monet is vooral gekend om de serie schilderijen die hij maakte van de waterlelies en het iconische groene bruggetje in zijn schitterende tuin in Giverny, het huis in Normandië waar hij in 1883 met zijn vrouw en acht kinderen introk en waar hij zou wonen tot zijn dood in 1926. Dat huis is sinds 1980 open voor het publiek, nog iets dat op mijn lijstje staat. :-) Omdat ik wist dat mijn moeder helemaal weg was van Monets waterlelies sinds ze die samen met mijn vader in het Musée de l’Orangerie in Parijs had gezien, gingen we haar eerst oppikken. ...

De hele wereld houdt zijn adem in nu het Amazonewoud geteisterd wordt door bosbranden en dat terwijl de traditionele periode waarop de boeren soms hun gronden platbranden (en delen van het woud) nog niet eens is aangebroken. Dat komt waarschijnlijk omdat de rechtse Braziliaanse president Bolsonaro beschermingsmaatregelen heeft teruggeschroefd en er daardoor haast geen controle meer is op schendingen van de milieuwetgeving. Volgens de president is de Amazone van Brazilië en is dit een binnenlandse aangelegenheid. Dat was voldoende voor een aantal Europese landen om de miljoenen overheidssteun voor de bescherming van het regenwoud op te schorten … Het Amazonewoud is de groene long van onze planeet. Ze haalt een gigantische hoeveelheid CO2 uit de lucht, iets dat in deze tijden van klimaatverandering van groot belang is. Jammer genoeg verdwijnt er elk jaar een enorme hoeveelheid van het woud door houtkap en (aangestoken) branden. Normaal gezien kan het wioud zich daarvan herstellen, maar...

De zomer is de periode bij uitstek om de natuur in te trekken om daar die dingen te gaan oogsten die je nodig hebt voor magisch werk bijvoorbeeld. Als je dingen uit de natuur haalt, zoals stenen, bloemen, kruiden, mos, een tak voor een staf, rivierwater, enz. … is het de gewoonte om daar als bedankje iets anders voor in de plaats te geven. Zo’n offertje kan vanalles zijn, als het maar zinvol is voor de ontvanger van het cadeautje. Je geeft een boom van wie je een takje krijgt geen ander takje in ruil, die heeft de boom zelf al genoeg … Dikwijls wordt geopteerd voor water of alcohol, maar het kan bijvoorbeeld ook een mooie natuurmandala zijn. Belangrijk is dat het organisch is en de natuur niet schaadt … Sommige heksen gebruiken hiervoor zelfgemaakte offersteentjes. Dat zijn geen echte stenen maar een soort van keitjes gemaakt van bloem en water, opgesmukt met kruiden, etherische oliën, steentjes, enz. … Ze worden gebruikt als een algemeen danku-cadeautje voor de spirits, gaande van d...

Mijn kleine stadstuin ziet er uit als een explosie van paars. Dat komt door de reukerwten die ik er een paar jaar geleden had gezaaid en die volgens het pakje nooit konden uitzaaien in onze contreien. Daarvoor was het hier veel te koud. Niet dus. Een hoek van de tuin wordt helemaal ingepalmd door salie die zich weelderig uitstrekt over een dikke vierkante meter en die dit jaar zelfs in bloei staat met prachtige paarse bloemetjes. Niets doet vermoeden dat de uit de kluiten gewassen plant het resultaat is van een armtierig resttakje uit de keuken dat zo goed als dood was. Niet dus. De bijvoet groeit enthousiast in een dikke bos rond het stammetje van mijn appelboompje. Het begon nochtans met één stengeltje, voorzichtig uitgetrokken van tussen de straatstenen tijdens een fietstochtje door de oude petroleumhaven in Hoboken. Het plantje liet heel de zomer zijn kopje hangen en verdween tijdens de winter gewoon. Bijvoet groeide overal graag behalve in mijn tuin, dacht ik. Niet dus. Elke d...