Webmaidens Grimoire

We hadden vanavond afgesproken bij Luna, om te bespreken waar we dit jaar aan willen werken met onze coven. Tijdens de afgelopen Dorpsdag in december hadden we al beslist dat we opnieuw in de elementen zouden duiken, maar de praktische afspraken daarrond waren nog niet concreet. Dat zouden we dus vanavond gaan bekijken. Zo’n nieuw jaar is natuurlijk ook het moment om behalve bij ideeën voor de coven ook stil te staan bij waar we zelf aan willen werken in ons persoonlijk leven. Zowel Luna als ikzelf hadden daar iets voor voorbereid, dat perfect op elkaar aansloot. Nadat we de puntjes op de i hadden gezet voor de covenkalender van 2023, haalde Luna stiften en kleurpotloden boven. Het was tijd voor actie! :-)  EEN SIGILTEKENING VOOR 2023 Een sigil is een in een symbool vertaalde wens of streefdoel waarin je de oorspronkelijke wens of spreuk niet meer herkent. Daar zijn verschillende technieken voor.  Als we het hebben over een sigiltekening, dan hebben we het niet over een symboo...

Op 19 januari wordt in Amerika Popcorn Day gevierd. Dat is zoals veel van die Amerikaanse “feestdagen” puur commercieel, maar het graan dat aan de basis ligt verdient de aandacht wel.  Mais is een oeroud gewas uit Midden-Amerika. In het dal van Tehuacán in Mexico werden de oudste archeologische vondsten van maïs gevonden, die zouden dateren van 4.700 jaar geleden. Maar de plant werd al veel langer gecultiveerd. Er wordt geschat dat de grassoort al ongeveer 10.000 jaar geleden werd gedomesticeerd en veredeld door de inheemse bewoners van Zuid-Mexico om zo uiteindelijk één van de voedzaamste planten op deze aardbol werd. Columbus bracht de mais mee naar Europa, waar de plant verder werd veredeld tot de mais die we nu kennen. Die zit in de een of andere vorm in zowat alles wat we in onze mond stoppen. Mais en popcorn was dus een belangrijke voedselbron voor de Azteken. Het speelde dan ook een grote ceremoniële rol binnen hun religie. In de Azteekse mythologie was het Quetzalcoatl, de ...

We hadden afgesproken aan de ingang van het Boekenbergpark in Deurne, waar Amara Fay ons zou voorgaan in een Samhain ritueel. Wat een plezier om dat nog eens gewoon buiten te kunnen doen! Het weer zat mee - de gevolgen van de klimaatopwarming zijn soms ook wel eens positief - en het was ook fijn om nog eens in een cirkel te kunnen staan met oude bekenden zoals Maera (ik beschouw hen toch nog altijd een beetje als Arcadia heksen, ook al gaan ze ondertussen een ander pad).  Nadat we een plekje hadden gevonden tussen de bomen - heerlijk, dat ruisen van de dode bladeren onder onze voeten - staken we de lantaarntjes aan die we hadden meegebracht. Ik had de lantaarntjes mee die we lang geleden eens met Arcadia & kids maakten voor een winterse avondwandeling doorheen de Hobokense Polder. Tof om die nog eens boven te kunnen halen, al was het deze keer geen weer voor warme chocomelk maar eerder voor witte wijn :-) Amara Fay zou ons meenemen naar het land achter de sluier tussen de werel...

Omdat het zo moeilijk bleek om in de drukke dagen voor het einde van het jaar iedereen tesamen te krijgen voor een uitgebreid Yule ritueel, maakte Fjierra er een RAT van, een Ritual Apart Together waar elk van ons aan kon deelnemen op een tijdstip dat ons het best uitkwam. We hadden hiervoor tijd tot aan Verloren Maandag. Normaal gezien is Driekoningen – de Britse Twelfth Night – de afsluiter van de kerstperiode, maar in Antwerpen is dat Verloren Maandag, vandaar dat ze de astrale plek waar we elkaar zouden ontmoeten tot die dag wilde open houden. Tijdens de kerstvakantie was het er nog niet van gekomen, en dus besliste ik om dat dit weekend te doen, samen met Kaat. Meteen de perfecte gelegenheid om de gloednieuwe meditatiekussens in te wijden, die ik vorige vrijdag had gekocht bij de Zeeman! :-) Fjierra neemt ons in het RAT mee naar Brú na Bóinne, een bocht aan de rivier de Boyne in Ierland, die ondertussen tot UNESCO werelderfgoed is uitgeroepen: het is de plek waar drie van d...

Befana vien di notte Con le scarpe tutte rotte Col vestito alla romana Viva, Viva La Befana! (La Befana komt 's nachts, met haar kapotte en versleten schoenen. Ze komt gekleed op z'n Romeins. Lang leve de Befana!) Net zoals bij ons op 5 december alle kinderen hun schoen klaar zetten om een cadeau te krijgen van Sinterklaas, kijken de Italiaanse kleintjes vol verwachting uit naar La Befana. La Befana is een oude heks, met versleten en gescheurde kleren en vuil van het roet. In de nacht van driekoningen vliegt ze op haar bezemsteel de wereld rond om cadeautjes en snoep aan de kinderen te brengen. Net als de kerstman en Sinterklaas en Zwarte Piet komt ze door de schoorsteen naar beneden. Ze steekt zoeternijen in de kousen van alle kinderen die braaf zijn geweest en een stuk steenkool in de kousen van de stoute kinderen. Dat is de theorie want in de praktijk vinden alle Italiaanse kinderen "steenkool" in hun kousen, een stuk suikerwerk dat zwart is gemaakt m...

Januari is bijna voorbij en ondertussen heb ik tijd geoeg gehad om na te denken over mijn goede voornemens voor dit jaar. Er is een spreekwoord dat zegt dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens, er van uit gaande dat het bijna standaard zou gaan om dingen die onhaalbaar zijn als je er geen bloed, zweet en tranen voor laat, maar daar ben ik het niet mee eens. Het uitspreken van goede voornemens is geen kroniek van een aangekondigde dood (sorry Gabriel Garcia Marquez) maar juist een moment waarop je bij de start van een nieuw jaar voor jezelf eens even op een rijtje gaat zetten wat je goed gedaan hebt het afgelopen jaar en wat je nog beter zou kunnen doen. Het is eigenlijk een soort van mini schaduwonderzoekje en state-of-the-union in één. Zo’n goede voornemenslijstje zou dan ook niet helemaal vrijblijvend moeten zijn: het is geen belofte of verklaring aan de wereld, maar aan jezelf en je kan je niet verstoppen voor jezelf ... Mijn goede voornemens klinken behoorli...

De Joden vieren vadaag het Joodse nieuwjaar, of Rosh Hashanah. Eigenlijk begon het feest gisteren al, want net als bij de kelten beginnen de dagen voor de Joden al op de vooravond, bij de zonsondergang. In principe is het een feet van één dag, zoals het in de Torah staat, maar toch wordt het sinds het jaar 70 na Christus over twee dagen gevierd omdat het moeilijk was te bepalen wanneer de nieuwe maan precies viel. De Joodse kalender is immers gebaseerd op de maan en niet op de zon. Rosh Hashana is de start van een periode van tien dagen die eindigt met het grote verzoeningsfeest Yom Kipoer, de dag dat de verzoening met God rond is. Die tien dagen zijn dagen van bezinning, want op Rosh Hashana opent God zijn drie grote boeken, waarin al zijn schepsels staan opgelijst. In die boeken houdt God bij of we het goed of slecht hebben gedaan. Hij heeft een Boek van de Dood voor de slechterikken, een Boek van het Leven voor de mensen die een goed leven hebben geleid en een derde boek met diege...