Webmaidens Grimoire

Nu de zomer op zijn einde loopt en de herfst voor de deur staat, starten we ook onze covenbijeenkomsten weer op. Iedereen is terug van verlof, de kinderen gaan bijna terug naar school, en we moeten allemaal terug naar de dagelijkse routine. Om ons allemaal weer dichter bij elkaar te brengen en de positieve vibe die we hopelijk allemaal uit de zomer hebben meegebracht met elkaar te delen, delen we niet alleen onze vakantieherinneringen maar ook een beetje water dat we hebben meegebracht van een gedenkwaardige plek waar we dit jaar zijn geweest.  In de meeste culturen is water een bron van inspiratie en een essentieel en kostbaar onderdeel van het leven. Ons lichaam bestaat voor 70% uit water. We worden geboren uit vruchtwater. We kunnen een hele tijd zonder eten maar na een paar dagen zonder water zijn we dood … Water is dus een van de meest vitale elementen van het leven dat de geest, het lichaam en de ziel samenbrengt. Het roept zuiverheid, helderheid en kalmte op en spreekt al on...

Toen ik de bescheiden affiches zag opduiken in het straatbeeld, wist ik meteen dat dit een expo was die ik wilde bezoeken. Ik dacht dat zowat iedereen wel zou weten wat Lascaux is, maar tot mijn verbazing is dat helemaal niet het geval. Nochthans staan de prachtige grotschilderingen uit de grot van Lascaux, samen met die van Altamira, in elk schoolboek over kunst of esthetiek ... Ik kende Lascaux al voor ik erover leerde in school. Toen wij nog klein waren, logeerden we regelmatig bij mijn grootouders. In de kamer die vroeger van mijn vader was geweest, stonden op de lage kasten overal beeldjes en reproducties van kunstwerken die mijn vader in zijn studentenjaren had meegebracht. Daar waren ook een soort van stenen platen bij met reproducties van grottekeningen van Lascaux. Papa blijkt één van de weinige mensen te zijn die ik ken die de grot nog hebben bezocht voor ze in 1963 de deuren sloot omwille van de schade die de bezoekers, enkel door hun aanwezigheid, toebrengen aan het ...

Mijn liefste en ik hebben er een paar daagjes Frankrijk op zitten. We waren naar ginder getrokken voor nog een rollenspelevent(je) dat werd georganiseerd in het buitenhuis van de ouders van een vriend van ons. Zij hebben begin van de jaren tachtig in Pousseaux, een boerengat op de grens van de Bourgogne, een klein vervallen kasteeltje gekocht om dat vervolgens met veel liefde samen met hun vier zonen op te knappen in evenzovele jaarlijkse werkvakanties. Nu is het nog steeds een klein vervallen kasteeltje :-) maar eentje met zoveel charme dat je de gigantische duizendpoten die op spinnenjacht gaan er met plezier bij neemt. Dat komt omdat de vrouw des huizes het "Château des Belges" ingericht heeft met alles wat ze op de wekelijkse inboedelverkopen op de Vrijdagmarkt in Antwerpen op de kop kon tikken en dat een beetje aan het interbellum doet denken. Het resultaat is een rommelige jaren twintig bric à brac die vreemd genoeg helemaal niet chaotisch aandoet maar je he...