Webmaidens Grimoire

“Gozalajo Nikevu Ugworapon Prajumdol, Gutsodrizka Clodipev Fichprak Hoegumpa.” Heel de weg naar huis kon ik niet anders dan het krachtlied zingen dat we samen hadden gemaakt en voorwaar, tegen dat ik terug in Antwerpen was kende ik het helemaal vanbuiten, alle buitenaardse tongverstuikingen ten spijt! :-) Dat krachtlied hadden we samen gemaakt tijdens de sigilworkshop die ik zaterdagnamiddag had gegeven. Toen Eirinn het programma van het jaarlijkse Arcadia weekend aan het samenstellen was en me vroeg of ik zo’n sigilworkshop wou geven, was mijn eerste reactie er een van “snel, vlucht!”  maar nadat ik vanbinnen een beetje was gekalmeerd, nam mijn brein het over en begon het na te denken over wat een interessante workshop zou kunnen zijn. Want sigils an sich zijn gewoon maar een poepsimpel techniekje waarmee iedereen aan de slag kan en dat je op vijf minuten hebt uitgelegd. De meeste meisjes van Arcadia hebben de basisbeginselen van het sigilwerk ook al eens meegekregen tijdens é...

In vele culturen overal ter wereld wordt zingen gezien als een manier om te communiceren met de spirituele wereld. De idee hierachter is dat het universum werd gecreëerd en ook wordt in stand gehouden door klanken, geluidsgolven, vibratie. Door bepaalde klanken te zingen, kan je dus de wereld – je persoonlijke omgeving – creëren of veranderen. Een vorm van magie dus :-) en dat is ook de reden waarom zowat in alle magische tradities wordt gezongen. Denken we maar aan de mantra’s die gezongen worden in een hindoetempel, de Garldr magie waarbij de noordse runen worden gezongen, het kabalistische Middle Pilar ritueel waarbij de namen van de werelden van de levensboom worden gechant of de liederen uit de traditionele katholieke eucharistievieringen. De dode Gróa zingt Galdr voor haar zoon Svipdagr. “Groa’s Incantation ”  door W.G. Collingwood (1854 - 1932),  illustratie bij “The Elder or Poetic Edda; commonly known as Sæmund’s Edda”.   De magische praktijk van het run...