Webmaidens Grimoire

Als er één kruid is dat met midzomer wordt geassocieerd, dan is het wel Sint-Janskruid (Hypericum perforatum). Zijn Latijnse naam verwijst naar de Griekse god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie, en naar de kleine gaatjes die je op de bladeren van de plant ziet en die vol etherische olie zitten. Daar komt ook zijn Franse naam, Millepertuis, vandaan. Sint-Janskruid is een doorlevende plant die je overal in Europa vindt en die goed gedeit in bermen, langs spoorwegen en op verlaten terreinen. Hij bloeit van juni tot september. Zijn gele bloemetjes staan nu overal in bloei, alsof de zon overal kleine copietjes van zichzelf over de aarde heeft uitgestrooid. De naam van het kruid komt niet uit de lucht gevallen, want rond deze tijd wordt Sint-Jan (letterlijk dus :-)) in de bloemetjes gezet: op 24 juni wordt Sint-Jan gevierd. Rond midzomer dus, als de zon op zijn maximale kracht staat en de actieve stoffen in de plant ook het sterkst zijn. Sint-Janskruid wordt al eeuwenlang ge...

Als je in de populaire cultuur heksen tegenkomt, dan gaat het meestal om kwaadaardige figuren die bezig zijn met zwarte magie en onschuldige mensen (letterlijk) de duvel aandoen. Maar tussen zwarte magie en zwarte magie ligt een wereld van verschil. Want zwarte magie wordt soms alleen maar zo genoemd omdat het gaat om magie die dingen kapot wil maken, maar wàt er kapot gemaakt of ontbonden moet worden, dat wordt er niet bijgezegd. Een voorbeeld van iets dat 100% zeker thuishoort in de zwarte magie is de zogenaamde doodolie. Dat klinkt luguber maar het woordje “dood” staat hier vooral voor het doen verdwijnen van iets of iemand. Dat kan een vervelende gewoonte of verslaving zijn zoals roken of gokken, maar ook personen waarvan je wil dat die je gerust laten. Het gaat om het stoppen van iets of iemand, wie of wat het ook is, om de intentie om iets of iemand uit je leven weg te krijgen of uit het leven van iemand anders. Niet om wraak te nemen maar wel om mensen die anderen kwaad doen of ...

Nu ik een tijdje geen project heb en ook het wasmonster al heb uitgeroeid – hoera! – heb ik tijd voor andere monsters. Al eeuwen staan er een paar documentaires uit de “Bloody tales of Europe”-reeks van National Geographic op me te wachten en de “Dark Arts” episode lijkt me wel wat voor deze namiddag. Ze gaat over een geval van heksenverbranding in Spanje, over de bokkenrijders en over een familie van grafdelvers die werden verbrand omdat werd gedacht dat ze de pest hadden verspreid in het stadje waar ze woonden. Dat stadje was Frankenstein, I kid you not. Meteen weet ik waar Mary Shelley de mosterd haalde voor haar gothic novel! Frankenstein, het huidige Ząbkowice Śląskie in Polen, was een klein stadje in Bohemen waar in 1606 de pest uitbrak. Meer dan een derde van de bevolking stierf aan de vreselijke ziekte. De schrik zit er diep in: dit moet wel het werk van de duivel zijn! Algauw wordt een beschuldigende vinger naar doodgraver Waclaw Förster en zijn vrouw en knechten uitgestoken...

Vroeger las ik 's ochtends de krant, maar sinds ik twee schatjes van kinderen heb, is daar meestal geen tijd meer voor. Dus raak ik wel eens achterop met het lezen van de krant. Gelukkig hebben we een abonnement op De Standaard, zodat ik steeds een stapeltje te lezen kranten op de kast heb liggen. Gisteren was het tijd voor de krant van vorige vrijdag. Daarin stond een klein artikeltje over een Pools boerengat in de buurt van de Duitse grens waar de één of andere malloot een opvanghuis bouwt voor mensen die bezeten zijn door demonen. Het dorpje, een voorschoot groot, is bang dat het dorp overspoeld gaat worden. De priester die het centrum gaat leiden doet nu al 20 duiveluitdrijvingen per week! Het centrum is volgens hem dan ook 'een zegen voor het groeiend aantal Polen dat door demonen of de duivel zelf geplaagd wordt'. Huh? De katholieke kerk mag dan aan een neerwaartse spiraal bezig zijn, toch doen alle alternatieven die de mensen een spiritueel houvast geven het wonderwe...