Webmaidens Grimoire

Sinds Sorita d’Este er in 2010 mee begon wordt er elk jaar op de volle maan van de maand mei een rite uitgevoerd om de godin Hekate te eren. Die rite wordt wereldwijd uitgevoerd door heksen, priesteressen en covens van overal. Ook bij Arcadia doen we mee als we kunnen. Het is te zeggen: ik doe er aan mee en soms maak ik er een Arcadia bijeenkomst van als de datum van de volle maan ongeveer samenvalt met één van onze maandelijkse bijeenkomsten. Dat was dit jaar niet het geval (en bovendien werken we dit jaar met een strak geplande elementencyclus waar dergelijke impromptu dingen niet echt in passen). Ik dacht eerlijk gezegd dat het er dit jaar niet van zou komen wegens een schoolkwis op de school van Dries, maar toen we om middernacht thuiskwamen wist ik dat ik er toch nog tijd voor zou maken. Sorita had haar eigen devotional live uitgezonden voor diegenen die haar wilden volgen en daar maakte ik nu dankbaar gebruik van. Ik weet dat sommige heksen gruwen van moderne media, maar nu was i...

Mijn liefste was vanavond uitzonderlijk toch thuis en moest lachen toen hij ons kleine groepje zag. “Allez, jullie zijn met drie, dat is toch een massale opkomst?” Hij zegt altijd dat ik sarcasme niet herken, maar deze keer kon ik er toch om lachen, al was het een beetje groen. Meteen het thema van de avond, want we hadden afgesproken om een nieuwe kruidenwis te gaan plukken. Traditioneel pluk je die voor midzomer met zeven planten en hang je die bij je voordeur om je huis te beschermen. De kruidenwis van het afgelopen jaar gooi je in het midzomervuur. Het was een Hagazussa onderonsje (ofschoon zonder Hamamelis) maar omdat we met zo weinig waren had ik aan Kaat gevraagd of ze zin had om mee te gaan plukken. Die zag dat wel zitten en dus trokken we – hoge hakken en al :-) – op avontuur de bermen in om een prachtige kruidenwis te plukken. Ik blijf me verbazen over de overvloed aan kruidenweelde die zomaar langs de kant van de wegen groeit, al zorgde het slechte weer van de afgelop...

Net zoals het vrouwelijke goddelijke niet zomaar verdwijnt omdat het wordt weggemoffeld, zo zit ook in ons dat vrouwelijke goddelijke diep weggestoken. Vanavond gaan we Asherah en de Shekinah eren, inclusief dat stukje van het goddelijke dat in ons zit. In die tijd, duizenden jaren geleden, geloofde men sterk dat het eten van het lichaam van iets of iemand – zij het symbolisch – een band schepte met dat iets of iemand en daardoor de kracht van dat iets of iemand doorgaf aan de persoon die at. Dat gold ook voor goden en godinnen. Een spoor daarvan zien we in de katholieke lithurgie waar het lichaam en bloed van Jezus symbolisch worden gegeten door de gelovigen. Daarnaast was het een algemeen gebruik om offers te brengen aan de goden, en niet alleen op de speciale feestdagen, om een goede oogst af te smeken of daar net voor de bedanken. Wij gaan vanavond een combinatie doen van de twee. We gaan de typische Asherah-taartjes bakken als offer voor de grote godin, maar we gaan die taa...

Sinds we met Amma Devi afgesproken hebben om ons meer bezig te gaan houden met de goden en godinnen, zijn we begonnen met een tourtje doorheen verschillende pantheons. Voor elke covenbijeenkomst hebben we een godin uitgekozen, rekening houdend met de datum waarop we bijeenkomen. In de aanloop naar de viering is het de bedoeling dat we elk een eigen invocatie schrijven voor de godin (of god, want het hoeven niet persé altijd godinnen te zijn, al is dat nu toevallig zo) in kwestie. Zo scheppen we elk van ons reeds een band met de godheid. September stond in het teken van Demeter. De herfst is het moment bij uitstek om stil te staan bij het verhaal van de moedergodin die haar dochter verliest en gaat treuren, zodat de hele wereld verdort. We zijn haast allemaal mama's en op de ene of de andere manier gaat het verhaal dus net iets dieper ... De grote feestdag (of liever: feestdagen) van Demeter werden in de oudheid in dezelfde periode georganiseerd als Mabon en dus hadden we bij Vere...

De Eleusinische Mysteriën van Demeter en Persephone zijn de oudste van de Mysterieriten in Griekenland, met gelijkaardige riten in Egypte, Kreta, Anatolië en Thracië, met wortels in een veel ouder neolitisch verleden, toen de mensen overgingen van een nomadisch naar een landbouwersbestaan. De Eleusinische Mysteriën, zoals wij ze kennen uit de Griekse literatuur en geschiedenis, hebben bijna tweeduizend jaar bestaan, van ongeveer 1450 voor Christus tot 392 na Christus. Persephone kreeg in de mysteriëndienst van Eleusis liefkozend de bijnaam Korè - 'meisje' - en wordt samen met Demeter vereerd. Beide godinnen vormden een soort eenheid waarbij Demeter de bebouwde aarde was, en Korè, het graan dat in de aarde valt, sterft en nieuw leven voortbrengt. De mysteriën bestonden uit twee delen, de Kleine Mysteriën en de Grote Mysteriën. Over de Kleine Mysteriën is niet zo veel bekend behalve dat ze georganiseerd werden in het midden van de Griekse maand Anthesterion, die min of meer ove...

Cerridwen is gekend omwille van haar ketel. Dat gietijzeren keteltje dat de meeste heksen op hun altaar hebben staan is een afgeleide van de ketel van Cerridwen. De ketel wordt beschouwd als één van de tools of the trade. Net zoals er mannelijke tools zijn die symbool staan voor de god (de atame bijvoorbeeld) zijn er vrouwelijke tools zoals de kelk die de godin symboliseren. De ketel is er daar een van en staat voor de baarmoeder van de godin, het ultieme vrouwelijke waar alles uit wordt geboren en waar alles uiteindelijk weer naartoe gaat. Hij staat dus voor creatie, transformatie en regeneratie. Ketels komen zowat in alle mythologieën terug. Er worden toverdrankjes in bereid, bezweringen mee uitgevoerd, rijkdom en overvloed mee aangetrokken en offers in gebracht aan de Grote Godin en de Grote Moeder (die niet persé dezelfde godin zijn). Maar de rode draad doorheen alle  verhalen en legenden is transformatie, zowel spiritueel als fysiek. Als symbool van de godin kan hij wijsheid...