Webmaidens Grimoire

Zweden is misschien het meest gekend om haar midzomerfeest, maar er is nog een ander feest dat door de Zweden met veel gusto wordt gevoerd en dat is kräftskiva, het “rivierkreeftenfeest”, in de periode waarin de rivierkreeften uit de vele Zweedse meren en rivieren worden gevangen. Eigenlijk is het dus een Zweedse versie van een oogstfeest. Het is vooral een zomers tuinfeest met vrienden en familie waarop uiteraard rivierkreeft (gekookt in water met zout, suiker en dille) op het menu staat, maar ook een heleboel bijgerechten, zoals we van een typisch Zweeds smörgåsbord gewoon zijn, en veel drank en het bijhorend plezier. Het feest wordt traditioneel ook buiten gevierd, om te profiteren van de laatste goede dagen van de zomer. Traditioneel startte het seizoen op de eerste woensdag van augustus, omdat er tussen november en 7 augustus geen rivierkreeften mochten worden gevangen. In Zweden wordt 8 augustus als datum geprikt, al ligt de dag van vandaag die datum niet meer zo erg vast. Het kr...

In de zomer komen we met onze coven niet officieel samen – iedereen is op vakantie, wij vertekken zelf morgen ook – maar een jaarfeest als Lughnasadh wil ik toch graag vieren, ook al is het in mijn eentje.  Met Lughnasadh – het eerste oogstfeest – vieren we de vruchtbaarheid van de zomer, met haar lange dagen vol licht en warmte, de rijke kleuren van de overvloedige natuur en de eerste graanoogst. Het is ook het moment om onze eigen oogst te vieren, de zaadjes die we in ons eigen leven geplant hebben met het oog op een welvarende toekomst en waarvan we nu kunnen oogsten. Photo by Melissa Askew on Unsplash LUGHNASADH RITUEEL Nodig voor het ritueel: 3 gele of rode kaarsen (eentje voor de Grote Moeder, eentje voor haar zoon/de God die zich opoffert en eentje voor de zon en de warmte die ze brengt). Heb je geen gekleurde kaarsen, gebruik dan witte kaarsen of theelichtjes (witte kaarsen kan je gebruiken als een vervanger voor gelijk welke kleur kaars). Gebruik kaarsen die niet te lang ...

Heerlijk toch, zo’n traditionele dorpsfeesten! We zitten hier in la France profonde, tussen de velden en de kleine boerendorpjes. Het is alsof je hier net iets dieper kan ademhalen. Ruraal betekent hier toch net iets anders dan in Wilrijk. :-) Dat rurale karakter vind je ook terug in de eventkalender van de dorpen hier in de buurt. We hadden de affiches al zien hangen in de buurt en nieuwsgierig als we waren trokken we dus naar Lucy-sur l’Yonne voor Saint-Cochon. Aan de hoeveelheid volk te zien was het één van de hoogtepunten van het jaar. Blijkbaar wordt dat traditionele feest van Sint-Varken wel in meer Franse boerendorpjes gevierd. Het wordt ook wel “Le tue-cochon” of “La pelèra” genoemd, afhankelijk van de regio, en is ondertussen zelfs opgenomen in de Unesco-lijst van immaterieel erfgoed van Frankrijk. Het gaat niet om een echte heilige uiteraard, maar het geeft wel het belang aan dat in vroeger dagen aan de slacht werd gegeven. Blijkbaar is de traditie nog ouder dan Frankrijk zel...