Webmaidens Grimoire

Na de natte dagen van de afgelopen weken, werden we verwend met een paar warme droge dagen. En dus profiteerden we ervan om de Herfstevening buiten te vieren, in de tuin van Verelna. We babbelden eerst wat bij terwijl we wachtten op Juniper en Hamamelis en ik genoot van de Maredsous Triple die Verelna's liefste voor me inschonk. Blijkbaar zijn er weinig vrouwen die van de volle smaak van dat abdijbier houden. Nochthans is het een zoet en fluwelig bier, waarin je de bitter smaak van de 10° alcohol nauwelijks proeft. Gevaarlijk! :-) Uiteindelijk bleek Hamamelis het jaarfeest helemaal vergeten te zijn en omdat ook Elenor had afgebeld wegens een barstende hoofdpijn, waren we met ons viertjes over, helemaal Amma Devi, en dat was eigenlijk nog eens echt plezant. Het is inderdaad waar dat de sfeer dan lichtjes shift. Niet dat het slechter aanvoelt met de meisjes van Hagazussa erbij, want dat klikt wonderwel, maar toch is er iets waar ik zo niet meteen de vinger op kan leggen, dat er echte...

Het was al lang geleden dat we nog eens waren samengekomen bij Vesa in Ekeren want tijdens de zomer werd er geen les gegeven, al had dat niemand tegengehouden om toch samen te komen. We zouden vanavond niet alleen Mabon ... pardon, de herfstevening vieren, maar ook meteen van de gelegenheid gebruik maken om te bespreken wat we graag allemaal nog zouden willen verdiepen. Want de theorie is één ding, het is pas oefening die kunst baart en je kan nooit genoeg oefenen. Iedereen kwam aan bod, maar het viel zowel Vesa als mijzelf meteen op dat wat de meisjes allemaal wilden doen eigenlijk gewoon covenwerk was J Jawel, dat Amma Devi een eigen coven zou worden hadden we, denk ik, allemaal al – met plezier – zien aankomen. Omdat het ondertussen al laat was geworden en het weer nu niet bepaald uitnodigde tot huppelen in het maanlicht, besloten we het jaarfeest an sich te laten voor wat het was, maar wel het magische werk dat Veerle had voorbereid voor het ritueel samen te doen. De herfst ...

Maandag zouden we met Amma Devi Mabon vieren … euh, de herfst equinox. De laatste dagen is er op Facebook een klein relletje aan de gang over Mabon. De aanleiding is een blogpost van de Britse priesteres Sorita d’Este . En ze heeft een punt.  Wij heksen vieren allemaal de jaarfeesten in het jaarwiel en meestal noemen we die feesten ook bij hun oeroude Keltische naam. Tenminste, dat denken we. Want in tegenstelling tot wat velen onder ons denken, gaan een aantal van die namen helemaal niet terug tot oeroude tijden. Integendeel zelfs. Mabon is er daar eentje van. In de jaren zeventig noemde een Amerikaanse auteur het feest Mabon en om de ene of de andere reden is dat door iedereen zomaar klakkeloos lemmingsgewijs overgenomen. Nochthans heeft Mabon niets met de herfstequinox te maken. Mabon is een personage uit de Welshe mythologie en de Arthurlegende. Zijn naam is voluit Mabon ap Modron en dat betekent letterlijk “De Zoon van de Moeder”. Mabon heet dus gewoon Zoon en ...

Afgelopen zondag waren we uitgenodigd door Coven Ni d'Jenatche om bij hen een Mabonritueel mee te komen vieren. En dus kwam Una me oppikken en reden we met veel plezier naar Langdorp. Aangezien Arcadia nogal ecclectisch werkt en een heleboel dingen uit de standaard rituelen eruit heeft gekieperd, hadden we aan Tamarisk en Gwydion van Coven Ni d'Jenatche gevraagd of zij niet eens een ouderwets ritueel met alle toeters en bellen voor ons wilden doen, zodat de heksen-in-spe van lesgroep AmmaDevi dat ook eens van kortbij konden meemaken. Die uitwisseling tussen covens is iets dat volgens mij veel meer zou moeten gebeuren. In plaats van in een klein geheim hoekje bezig te zijn en niks te delen, is het toch veel plezieriger om elkaar open en bloot (dat bedoel ik figuurlijk :-)) tegemoet te treden, samen plezier te maken en van elkaar te leren. Dat is trouwens iets waar we bij Arcadia bewust voor hebben gekozen, al van de eerste dag dat Arcadia bestond. Ik ben er elke keer verbaas...

Brrrr, het begint echt koud te worden als ik 's morgens Kaat en Dries naar respctievelijk de school en de crèche ga brengen. De kinderen protesteren wel even maar ik verplicht hen toch al om een dikker jasje aan te trekken en de crocjes blijven in de kast. Eergisteren volgden we een spoor van kastanjes tot aan de schoolpoort; in de gang stond een grote bak vol, waar blijkbaar een gat in moet hebben gezeten. Ik moest lachen, we voelden ons net Klein Duimpje, maar het kon niet toepasselijker zijn: de herfst is waarlijk begonnen! Elenor had me uitgenodigd om vorige zondag mee Mabon te komen vieren, maar we hadden al afgesproken met vrienden. Dani en Nathalie hebben in Veltem-Beisem een huis gekocht en daar was ik sinds hun verhuis nu al meer dan zes maanden geleden nog steeds niet geraakt, shame on me. Het huis is heel OK, maar de tuin is gewoonweg super! Het gras was niet te kort gemaaid en de bomen kwamen langzaam in herfststemming. Op de tafel lagen wat appeltjes te rijpen die van ...