Webmaidens Grimoire

 In de aanloop naar Ostara gingen we tijdens de covenbijeenkomst aan de slag met eitjes. Aurora vertelde ons over het concept van zegeningseitjes. Eigenlijk kan je ze vergelijken met mojo bags: mooi versierd en gevuld met kruiden, kristallen, enz.... en het belangrijkste niet vergeten: een magisch doel of een wens die je niet alleen spiritueel maar ook letterlijk in je eitje kan steken onder devorm van papiertjes met symbolen, spells of sigils. Je kan ze voor jezelf maken of als cadeautje voor iemand anders. In plaats van een paashaas kan je dan de paasheks spelen :-) Om te beginnen moesten we dus wel eerst een eitje uitblazen en dat daarna reinigen, zowel fysiek als energetisch. Ik moet toegeven dat ik een beetje vals heb gespeeld. Er mag dan in coronatijden geen werk zijn in de eventsector, heel af en toe is er toch iets virtueels te doen en dan is het weer eventjes alle hens an dek. Zoals nu. In plaats van eitjes uit te blazen, zette ik eieren op het menu en zorgde ervoor dat di...

In de moderne hekserij is het jaar netjes verdeeld in vier seizoenen, maar in tijden waarop de mensen juist met die seizoenen moesten leven, was dat niet het geval. In die tijd werd maar in twee seizoenen gedacht: winter en zomer. Dat waren de ijkpunten in een hard leven dat afhankelijk was van wat moeder natuur te bieden had. De start van de zomer en de winter waren dan ook de belangrijkste feesten. Als wij denken aan Scandinavië vandaag, dan is de kans groot dat we ook denken aan Midzomer, dat tegenwoordig één van de gekendste feesten is, een feest waarop met volle teugen de zomer wordt gevierd. Met midzomer vieren wij het begin van de zomer maar, zoals de naam al aangeeft, was dat in vroeger dagen niet het geval. De start van de zomer werd gevierd in de lente, als het gras weer begon te groeien en de dagen terug langer werden. Dat feest waarop de eerste dag van de zomer werd gevierd is Sommersblot. Het is één van de drie noordse jaarfeesten waarop iedereen samenkwam om te vieren e...

We zijn nu één week ver in onze quarantaine. Dat we niet tegen de muren oplopen is voor een groot deel te danken aan de moderne technologie die ons toelaat om onze vrienden en familie toch nog te zien. Wat zo’n cameraatje op je laptop voor verschil maakt is niet te schatten! Ook voor onze Arcadia-bijeenkomsten blijkt het een alternatief te bieden. Eerst hadden we door de omstandigheden onze Ostara-viering geannuleerd, maar na de geslaagde covenbijeenkomst 2.0 via videoconferencing vond Maera het de moeite om ook van Ostara een 2.0 versie te maken. Tech en magick gaan theoretisch gezien niet goed samen, maar met RATs – Ritual Apart Together – en virtuele cake&wines raken we echt wel ergens. Bedoeling was om elk apart een kort ritueel te doen en nadien in te bellen in de videochatroom voor de cake&wine. Het ritueel is gebaseerd op een bestaand ritueel , niks ingewikkelds, een kort en simpel ritueeltje om even stilte staan bij de tijd van het jaar. Ik ging in het zonnetje zitt...

Misschien komt het doordat Pasen nog zo ver weg was, maar Ostara is zo’n beetje aan mij voorbij gegaan dit jaar. Ik had dus nog wat in te halen :-). Omdat ik het deze paasvakantie minder druk had dan anders, was er tijd om met de kinderen te knutselen, iets dat zij graag doen en ik ook. Het paasdiner van de familie valt ons te beurt dit jaar en natuurlijk hoort daar een mooi gedekte tafel bij, met mooie decoraties. Ik had een tijdje geleden een pin zien passeren met heerlijk ouderwetse paaseieren gemaakt met origami papier in de mooiste patronen; Ik dacht meteen aan die leuke decopatch-papiertjes die je kan kopen bij AVA. Dat was een plan! De mevrouw van de pin gebruikte eieren van isomo, maar volgens mij moest dat ook gaan met gewone eieren, zoals dat vroeger ook het geval moet zijn geweest. Ik leerde Kaat dus hoe ze eieren moest uitblazen, net zoals ik dat zelf heb geleerd van mijn moeder :-), en daarna knipten en plakten we de mooiste paaseieren. Het resultaat is echt fantasti...

Elenor kwam me oppikken om samen naar Fjierra’s huis te rijden. Daar zouden de kandidaten voor de nieuwe lesgroep van Arcadia hun opwachting make voor een eerste wederzijdse kennismaking, om te zien of het klikt. We waren netjes op tijd, vroeger dan anders 😊, en zagen hoe langzaam maar zeker Fjierra’s living vol liep met bekende en minder bekende gezichten, een uiteenlopende groep vrouwen en één man. Die man bleek enkel een “sacoche” te zijn vanavond en kwam met zijn vriendin mee. Wat is dat toch bij Arcadia dat er zo weinig mannen bij ons aansluiten? Waarschijnlijk denken veel mensen dat wij alleen met vrouwen werken, maar dat is helemaal niet zo. Al moet ik toegeven dat de enige man die ooit in de coven zat een homo was, al was dat volledig toevallig en compleet terzijde. In tegenstelling tot bij de vorige lesgroepen, had ik me vanavond echt voorgenomen om bij de eerste kennismaking aanwezig te zijn. Ik vind het altijd bijzonder jammer dat de meisjes en jongens in de lesgroepe...

In tegenstelling tot wat veel mensen denken is Ostara geen traditioneel Keltisch jaarfeest. Het is van oorsprong Germaans en zelfs bij de Germanen werd het niet overal als dusdanig gevierd, enkel bij de Saksen, een confederatie van Germaanse stammen die zich tijdens de late Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen op de Noord-Duitse Laagvlakte bevonden. Een deel van de Saksen, samen met de Angelen en andere continentale Germaanse stammen, nam vanaf de 5e eeuw deel aan de Angel-Saksische vestiging in Groot-Brittannië. De Brythonisch-Keltische bevolking noemden al deze groepen gezamenlijk Saksen. Vandaar de benaming “angelsaksisch”. Zo kwam het feest ook in Groot-Brittannië terecht en via de revival van de oude religie (lees: de uitvinding van de wicca in het midden van de vorige eeuw) eindigde het als één van de “Keltische” feesten op het jaarwiel. Wat het dus niet is :-) Meebrengen: Een tak(je) van een boom voor in de vuurschaal op het altaar (we moeten samen 9 verschillende houtso...

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog naar een Pagan Partake bijeenkomst was geweest, en ik twijfelde tot ik de Antwerpse ring op reed, maar uiteindelijk was ik toch blij dat ik uit mijn kot gekoemn was. Sinds we in de aanloop naar PaGE2016 hebben beslist om de Hagazussa en Amma Devi bijeenkomsten gezamenlijk te houden, heb ik het gevoel dat we elkaar te weinig zien. De Pagan Partake van vanavond was het perfecte antwoord op mijn spirituele honger en frustratie :-) Omdat we maar een paar dagen voor Ostara zijn, had Tamarisk een klein Ostara-ritueeltje in elkaar gestoken. Het was maar iets heel simpels, zei ze, maar soms moet het niet meer zijn. Nadat we de cirkel hadden getrokken - het enige formele aan de hele avond :-) - kozen we allemaal een hardgekookt eitje. Daar moesten we elk een wens op schrijven, geen volzinnen maar samengebald in één (of een paar) krachtige woorden. Daarna mochten we he ei in kwestie in een schaal leggen die daarvoor klaar stond. Mijn eitje kr...

Op Pasen vieren christenen overal ter wereld dat Jezus zichzelf voor ons opgeofferd heeft, voor ons gestorven is aan het kruis en terug opgestaan is uit de doden. Niet als zombie, maar als een levende god. Tegenwoordig zijn het alleen nog ultramontanen en andere bizarre strekkingen binnen het christendom die dat letterlijk nemen. Omdat Dries in mei zijn eerste communie doet, gaan wij plichtbewust elke maand naar de familieviering. De eucharistieviering van Pasen is er daar eentje van. Priester Bernard is een jonge priester en kan wel om met het jonge volkje. Hij is niet voor niets de aalmoezenier van de plaatselijke scoutsgroep :-) Volgens hem is Pasen de dag bij uitstek die we in leven en in liefde moeten vieren. Zijn woorden frapperen me, want zijn woordkeuze komt helemaal overeen met de woordkeuze die wij bij Arcadia wel eens plegen te gebruiken bij het trekken van een cirkel. Het "leven" staat daarbij voor ons lichaam, onze wereld, de wereld van de elementen, midgaar...

Eirinn was zo enthousiast geweest over de dans en zangworkshop van Benjamin Muller dat ze zich voor het Ostara ritueel wilde inspireren op wat we met Benjamin hadden gedaan. Tijdens die workshop hadden we samen gedanst en gechant en gevibreerd, en dat was heel intens geweest. Ostara is het lentefeest bij uitstek, en net zoals in de lente alles opnieuw begint te groeien, zou het Ostara ritueel het nieuwe begin van Arcadia in zich dragen. De hele namiddag waren we aan de slag geweest om onze intenties voor Arcadia om te zetten in sigils waarmee we onze gelegenheidstempel decoreerden. Ik speciaal nog een tweede luik aan de workshop gebreid, waarin we onze sigils samen in een krachtlied goten, dat we tijdens het ritueel vol energie en kracht konden steken. Eirinn had ons gevraagd om ons een beetje oosters te kleden, buikdanseressenstijl, met belletjes aan onze voeten en om onze heupen, rinkelende armbanden en alles wat lawaai kon maken. Verelna, Una en ik hadden meteen onze LARP-outfit...

Ostara (door Johannes Gehrts, 1884) Rond Ostara doen een aantal hardnekkige fabeltjes de ronde die styeeds opnieuw opduiken in de rituelen die voor het jaarfeest worden georganiseerd. Omdat wicca een Britse uitvinding is (dankjewel Gardner) en Groot-Brittannië nu eenmaal een keltische (en met de Saksen ook een Germaanse) achtergrond heeft, nemen de meeste heksen in hun rituelen gewoon klakkeloos over wat van over het Kanaal komt aangewaaid. Zo ook de Ostara-verhalen die bijna allemaal gebaseerd zijn op Britse (pseudo-)wetenschap en voor ons, continentale heksen, eigenlijk zelfs helemaal geen betekenis zouden mogen hebben. Veel christelijke fundamentalisten houden helemaal niet van Pasen. Ze vinden het een on-bijbels en onchristelijk feest dat niet gevoerd moet worden. Voor hen is de idee dat Pasen eigenlijk een heidens feest zou zijn juist gefundenes fressen. Het aantal pagans dat net dezelfde onzin vertelt, is echter schrikwekkend hoog. Adrian Bott van de University of Manch...

Man, wat was het koud vanavond! We mochten dan vanavond pasen vieren, van de lente was nog maar weinig te bespeuren. Veerle had ons al op het hart gedrukt om warme kleren aan te trekken, want we zouden het ritueel in haar tuin doen. Uiteindelijk mochten we gebruik maken van de ruwbouw van het nieuwe huis, zodat we toch beschut zaten tegen regen en wind. Van de andere covens van Arcadia was uiteindelijk niemand gekomen, zodat we vnavond uiteindelijk toch een echt AmmaDevi ritueel hadden. Op de ene of de andere manier voelde dat prettig. Dit was niet alleen de start van de lente maar het voelde ook aan als de start van Amma Devi, zelfs meer dan het ritueel dat daarvoor maanden geleden al speciaal was georganiseerd. Nadat we de cirkel hadden getrokken, versierden we het altaar met de dingetjes die we hadden meegebracht. Het altaar stond vol met snoezige konijntjes.  Veerle had ons gevraagd om een offer voor Ostara mee te brengen, dat mocht op het altaar, bij de konijntjes. U...