Webmaidens Grimoire

Om de verjaardag te vieren van Eirinns echtgenoot trokken we met de vrienden naar de Verbeke Foundation in Kemzeke. Ik ben daar ondertusen al een paar keer geweest en elke keer word ik weer verrast door de bizarre eclectische verzameling kunstwerken. Die hebben allemaal één ding gemeen: ze hebben allemaal een raakvlak met de natuur en de cyclus van leven en dood. Van sommige werken en installaties kan je haast niet anders dan gruwen, van andere moet je dan weer lachen, maar allemaal hebben ze iets fascinerends. Eén van de installaties die er mijn aandacht trok, was een vitrine met samengestelde dieren: ratten met vleugels, vreemde wezens die half vogel half wezel zijn en zowaar konijnen en hazen met reeëngeweitjes. Harahorns! De naam van de kunstenaar kan ik me niet meer voor de geest halen, maar ik denk niet dat de man aan bestaande mythische wezens dacht toen hij bezig was met zijn bizare kunstproject. Je hoort het al een beetje in de naam van het dier: harahorns zijn hazen met een h...

WAT ZIJN KRACHTDIEREN? Krachtdieren zijn spirits. Het zijn gidsen – spirit guides – in dierenvorm. De term “spirit guides” of beschermspirits wijst op gelijk welk geestwezen dat ons helpt op een positieve manier. Zij beschermen ons, wijzen ons de weg en geven ons aanmoediging en inspiratie. We hebben misschien verschillende beschermspirits doorheen ons leven zonder dat we ons van hen bewust zijn. Sommige van deze spirits zijn bij ons sinds onze kindertijd, andere zijn pas later naar ons toe gekomen, op bepaalde momenten in ons leven, om ons te helpen. Beschermspirits kunnen religieuze figuren zijn, engelen, verlichte meesters, voorouders, faeries, of dierspirits. Dierspirits, zoals ze gekend zijn in inheemse culturen en culturen waarin sjamanisme een plaats heeft, worden krachtdieren of totems genoemd. Deze termen worden dikwijls door elkaar gebruikt, al zijn er subtiele nuances. Totemdieren is de term die meer algemeen wordt gebruikt en die ook universeel is. De idee van totemdiere...

Het eerste dat ons was opgevallen toen we van de luchthaven van Alicante naar Benidorm reden, was de grote berg die oprees uit de dorre woestenij rondom ons. De berg heet Puig Campana (spreek uit "poesj") en met een hoogte van 1.406m boven de zeespiegel is hij de tweede hoogste berg van de regio. De top beklimmen blijkt een geliefde bezigheid in de "frisse" wintermaanden, als het hier maar 20° is. Nu mogen we ons verwachten aan temperaturen van 30° en meer. Uit de berg lijkt wel een hap genomen. Dat gat wordt door de lokale bevolking "El Portell" - De Poort - genoemd, of ook "Tajo de Roldán" naar één van de vele mythen die rond het gat worden verteld. Eén van die mythen wordt ook verteld rond "La Brèche de Roland", een gelijkaardig gat in een rots ergens in de Pyreneeën. Roland, de veldheer die het leger van Karel de Grote leidde, was verwikkeld in een zwaardgevecht met de leider van het leger van de Moren en het duel eindigde op...