Webmaidens Grimoire

21 juni is niet alleen het begin van de zomer, zoals we dat hebben geleerd in de lagere school, maar staat ook bekend als de ‘zomerzonnewende’ of ‘midzomer’, de langste dag van het jaar. Die langste dag van het jaar had verschillende betekenissen: vreugde, kracht, overvloed, (magische) wensen en de natuurlijke kracht van de zon die op deze dag extra lang schijnt. In veel landen werden vroeger midzomervuren of vreugdevuren aangestoken op de heuvels om zo dichter te zijn bij de kracht van de zon die op deze dag langer zichtbaar en voelbaar is.  Midzomer is ook de dag waarop de sluier tussen onze wereld en de wereld van de natuurwezens en elfen dunner is dan anders. Het is dus het moment om bepaalde wensen in vervulling te zien gaan. Bij Arcadia hebben we de jaarlijkse traditie om op midzomer samen te komen op de Konijnenwei, een natuurpark aan de rand van het stadscentrum van Antwerpen, waar de kinderen niet alleen kunnen komen ravotten onder het toeziend oog van hun mama’s, maar waa...

Als er één kruid is dat met midzomer wordt geassocieerd, dan is het wel Sint-Janskruid (Hypericum perforatum). Zijn Latijnse naam verwijst naar de Griekse god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie, en naar de kleine gaatjes die je op de bladeren van de plant ziet en die vol etherische olie zitten. Daar komt ook zijn Franse naam, Millepertuis, vandaan. Sint-Janskruid is een doorlevende plant die je overal in Europa vindt en die goed gedeit in bermen, langs spoorwegen en op verlaten terreinen. Hij bloeit van juni tot september. Zijn gele bloemetjes staan nu overal in bloei, alsof de zon overal kleine copietjes van zichzelf over de aarde heeft uitgestrooid. De naam van het kruid komt niet uit de lucht gevallen, want rond deze tijd wordt Sint-Jan (letterlijk dus :-)) in de bloemetjes gezet: op 24 juni wordt Sint-Jan gevierd. Rond midzomer dus, als de zon op zijn maximale kracht staat en de actieve stoffen in de plant ook het sterkst zijn. Sint-Janskruid wordt al eeuwenlang ge...

Fjierra heeft ons uitgenodigd om samen Litha te vieren, niet met een zwaar ritueel maar met wat heet ‘een fijn samenzijn’ waarop zowel de anciens van de coven, de meisjes van de nieuwe lesgroep en familie & friends welkom zijn. Het belangrijkste is dat ze iets meebrengen om de hongerigen te spijzen, want ook bij heksen gaat de liefde door de maag :-). We hadden afgesproken in de Ironhenge op de Konijnenwei. Dit stukje half wilde natuur op spuugafstand van de Grote Markt doet het goed in onze coven, want niet alleen kan je hier nog gewoon de wind door het hoge gras horen waaien in plaats van het grootstedelijke geraas van wagens, er staat ook een schat aan wilde planten. Onkruid voor de gemiddelde Antwerpenaar, schoonheid voor elke zichzelf serieus nemende heks.  Zoals gebruikelijk is bij Litha,  zwierven we de hele Konijnenwei af om kruiden te plukken voor een nieuwe kruidenwis. Het was een beetje te droog om een vuurtje aan te steken, dus de oude lieten we thuis. Die zoud...

De kleur van de zomer is geel. Daar is geen twijfelen aan als ik naar de explosie van gele bloemetjes kijk die in het gras van mijn tuin zijn verschenen tijdens de twee weken dat we op vakantie waren. Eén van die typische gele bloemetjes zijn die van de Geum urbanum, ofte het geel nagelkruid, uit de Rozenfamilie. De plant groeit overal in Europa en wordt tegenwoordig gezien als een onkruid, maar in vroeger dagen was hij felbegeerd als medicinale en magische plant. De naam Geum komt van het Griekse Geno dat “lekker ruiken” betekent. Daarmee wordt verwezen naar de geur van de wortels van de plant die een beetje aan kruidnagel doet denken. Die zoete en kruidige geur komt van de essentiële olie die erin zit, eugenol, die ook in kruidnagel, nootmuskaat, kaneel, basilicum, citroenverbena en andere aromatische kruiden zit. De wortels werden dan ook dikwijls gebruikt om wijn, cider of bier af te smaken, ofwel tijdens het gistingsproces zelf ofwel achteraf in de vaten, zoals we nu ook glühwein ...

Na maanden in ons kot en elkaar niet live mogen ontmoeten, had Fjierra me gevraagd of we toch niet iets konden doen met Litha dat niet virtueel was, coronaproof en rekening houdend met de afstandsregels. Er stond zowiezo al een Litha RAT op het programma, maar daarnaast was er blijkbaar toch ook veel behoefte om nog eens buiten te komen. Dat kon ik zeer goed begrijpen, want zelfs met een park voor de voordeur en een kleine stadstuin om even lucht te gaan happen leek het soms of de muren op me afkwamen!  Vorig jaar waren we met de meisjes van de lesgroep een kruidenwis gaan plukken op de Konijnenwei. Of we dat dit jaar misschien opnieuw konden doen, want de nood bij de Dryaden was groot … Een combinatie van kruidenwis in de namiddag en Litha RAT  met Jitsi cake&wine achteraf was een prima oplossing.  We hadden afgesproken op de Konijnenwei, dat stukje wildernis aan de rand van de stad dat we zo’n beetje als onze terroir hebben geclaimd :-). Het was al een tijdje gelede...

In tegenstelling tot veel van mijn collega’s die van de lockdown gebruik heben gemaakt om te tuinieren en nu een supernette getrimde groene grasmat hebbe, heb ik mijn kleine stadstuintje gewoon losgelaten nadat ik begin april ergens het gras eens had afgereden. Het resultaat is een explosie van groen, geel en paars. Midzomer is de periode waarin alles in bloei lijkt te staan. Wat anderen onkruid noemen, vind ik soms van een wondermooie schoonheid. De koolwitjes en de hommels lijken het met me eens te zijn.  Het is dus de periode bij uitstek om rond kruiden te werken, één van de traditionele “crafts” van de hekserij. Yza is niet alleen een gediplomeerde herboriste die kruiden gebruikt in haar (magische) praktijk, ze heeft ook een spirituele tuin aangelegd in de anderwereld, waar ze regelmatig naartoe gaat als ze inspiratie of hulp nodig heeft. Die kruidentuin wilde ze met ons delen, als een afscheidscadeautje, want ze heeft het de laatste tijd zo druk met het schrijven van haar boek...

We hadden vanavond afgesproken op de Konijnenwei om samen Lita te vieren. Fjierra had me gevraagd om iets voor te bereiden voor de meisjes van de nieuwe lesgroep – de Dryaden – die er voor de eerste keer bij zouden zijn vanavond. Ze mochten zelf kiezen of het een full fledged Lita ritueel zou worden of eerder iets praktisch – een kruidenwis plukken – maar ze gingen gretig voor de toeters en bellen. Ik was zeer plezierig verrast: hoe herken ik mijzelf hierin, toen ik op het begin van mijn zoektocht elke kruimel kennis opzoog als een spons, hoe meer hoe liever! :-) De Konijnenwei blijft toch een geweldige plek. Ook al is het een park op vijf minuutjes van de Grote Markt, toch heeft deze plek iets wilds over zich. Dat mag echt een wonder heten zo dicht bij het stadscentrum! De Ironhenge was jammer genoeg al bezet, maar we vonden een even fijn plekje met een picknicktafel naast zowaar een hazelaar. En nu wil de traditie dat er in een kruidenwis een tak van een notelaar gaat … Het ...