Webmaidens Grimoire

Is er een beter moment om smudgesticks te maken dan met de zomerzonnnewende, als de zon op haar hoogste punt staat en de kruiden die e nodig hebben om ze te maken volop de tijd hebben gehad om de kracht van de zon op te slorpen? Elk jaar profiteren we ervan met Litha om een nieuwe kruidenwis te maken, maar dit jaar kwamen we met een ander doel samen op de Konijnenwei in Antwerpen: we zouden kruiden plukken om smudgesticks te maken die we zouden verkopen op Witchfest om geld in  te zamelen voor ons “Eerherstel voor Clara Goessen”-project.  Smudgesticks zijn eigenlijk niks meer dan bundeltjes gedroogde kruiden die samengebonden worden met touw en worden verbrand om met de rook personen, plaatsen of dingen te zuiveren. Je steekt zo’n smudgestick aan één kant aan, blaast de vlam uit en verspreidt de rook vervolgens doorheen de ruimte of langs een persoon of voorwerp, eventueel met de hulp van een waaier of veren of zelfs gewoon je handen. Wij maken ze gewoon zelf met een basis van...

Het is elk jaar weer nadenken over een handgemaakt cadeautje voor de kerstdagen, met in de weken voor de feestdagen elke week wel een ander, nog beter, nog leuker idee. Elk jaar is het ook pas de laatste dagen voor het eerste van de vele kerst- en andere eindejaarsfeesten dat het finale idee landt. Vandaag ontplofte de keuken dus in de veenbessen, geleisuiker en kerstkruiden zodat we zondag potjes kerstconfituur mee zouden kunnen nemen naar het Yule-feestje van Arcadia.  En man, die kerstkruiden ruiken lekker. Nodig voor een 10-tal potjes: Kerstkruiden (je kan ze kant en klaar kopen of zelf maken met 2 koffielepels kaneel, 1 koffielepel gemberpoeder, 1/2 koffielepel gemalen nootmuskaat, 1/4 koffielepel gemalen kruidnagel, 1/4 koffielepel kardemompoeder, 1/4 koffielepel korianderpoeder en 1/4 koffielepel piment, of een beetje foefelen met glühweinkruiden :-)); 1 kg aardbeien uit de diepvries (tenzij je aan verse aardbeiden kan geraken, maar in de winter lijkt de diepvries een betere...

In onze tuin beginnen de fruitboompjes die we vorig jaar hebben geplant in bloei te komen. De peren staan weelderig wit in bloei en de appels beginnen hun roze kopjes te ontluiken. Alleen  de kerselaars laten het voorlopig afweten. De Japanse kerselaars en magnolia’s verderop in de wijk barsten wel al uit in volle roze wolken tegen de hemelsblauwe hemel. Met de komst van de bloesems is de lente echt aangebroken en nemen we afscheid van de winter. Dit is een periode van nieuw leven en een nieuwe  begin, tenminste als we open staan voor de verandering en transformatie die dat met zich meebrengt en nieuwe mogelijkheden niet uit de weg gaan. De kersenbloesems zijn fragiel maar de kerselaars zelf zijn verbazend sterk. Het contrast tussen de bijna efemere bloemetjes en de robuuste bomen zelf  staat symbool voor innerlijke kracht en veerkracht. Dit is dan ook een wonderlijke tijd vol hoop! Als er één ding mindful is, dan is het wel de Japanse traditie van hanami, letterlijk: kij...

Eerder dit jaar kocht ik mijzelf een yoghurtmachine. Sindsdien maak ik zo ongeveer om de week een nieuwe batch yoghurt. Ik hou van de volle romige smaak die de yoghurt heeft. Zelfs zonder suiker vind ik hem lekker. Het heeft nochtans heel lang geduurd eer ik die omslag maakte want mijn oudste herinneringen aan het witte goedje zijn niet echt positief en lange tijd moest ik er niks van hebben.  Toen ik nog een kleuter was, kwam de melkboer nog elke week melk en andere zuivelproducten aan de voordeur zetten. Ook yoghurt. Die zat in grote glazen flessen en elke ochtend goot mijn moeder een flinke scheut in een soepkom voor bij het ontbijt. Ik vond het walgelijk, al de bruine suiker ten spijt die mama eronder mengde om de zure smaak te camoufleren. Het was geen succes. Toen ik een tiener was - en nog steeds niks moest weten van witte yoghurt - ging ik regelmatig met mijn grootouders mee naar Frankrijk, op familiebezoek. Onderweg naar mijn oom en tante die in het zuiden wonen, gingen we...

Ik heb het eerder al eens gehad over geel nagelkruid, dat met zijn gele bloemetjes even spectaculair de zomer inluidt als het Sint-Janskruid dat we allemaal kennen. Als je aan een heks vraagt naar Sint-Janskruid, dan zal die instemmend knikken en meteen van wal steken. Heb je het over geel nagelkruid, dan zie je al snel de wenkbrauwen vragend naar omhoog gaan, tenzij je een herborist voor je hebt staan. Nochtans is het kruid even wijdverspreid als het Sint-Janskruid en was het in vervlogen tijden een plant die graag gezien was en in iedere kruidentuin stond. Dat komt omdat hij beschouwd werd als een panacea, een plant waar je zowat alles mee kon oplossen. Wij zijn echter meer geïnteresseerd in zijn magische toepassingen. Hij is samen met Sint-Janskruid en Bijvoet één van onze inheemse beschermingskruiden. Het is dus een typisch heksenkruid! De gekendste (nu ja) toepassing van die anti-kwaadaardige eigenschappen is Malefiz-poeder. Dat is bij ons helemaal niet meer gekend maar in Dui...

Als er één kruid is dat met midzomer wordt geassocieerd, dan is het wel Sint-Janskruid (Hypericum perforatum). Zijn Latijnse naam verwijst naar de Griekse god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie, en naar de kleine gaatjes die je op de bladeren van de plant ziet en die vol etherische olie zitten. Daar komt ook zijn Franse naam, Millepertuis, vandaan. Sint-Janskruid is een doorlevende plant die je overal in Europa vindt en die goed gedeit in bermen, langs spoorwegen en op verlaten terreinen. Hij bloeit van juni tot september. Zijn gele bloemetjes staan nu overal in bloei, alsof de zon overal kleine copietjes van zichzelf over de aarde heeft uitgestrooid. De naam van het kruid komt niet uit de lucht gevallen, want rond deze tijd wordt Sint-Jan (letterlijk dus :-)) in de bloemetjes gezet: op 24 juni wordt Sint-Jan gevierd. Rond midzomer dus, als de zon op zijn maximale kracht staat en de actieve stoffen in de plant ook het sterkst zijn. Sint-Janskruid wordt al eeuwenlang ge...

Als je in de populaire cultuur heksen tegenkomt, dan gaat het meestal om kwaadaardige figuren die bezig zijn met zwarte magie en onschuldige mensen (letterlijk) de duvel aandoen. Maar tussen zwarte magie en zwarte magie ligt een wereld van verschil. Want zwarte magie wordt soms alleen maar zo genoemd omdat het gaat om magie die dingen kapot wil maken, maar wàt er kapot gemaakt of ontbonden moet worden, dat wordt er niet bijgezegd. Een voorbeeld van iets dat 100% zeker thuishoort in de zwarte magie is de zogenaamde doodolie. Dat klinkt luguber maar het woordje “dood” staat hier vooral voor het doen verdwijnen van iets of iemand. Dat kan een vervelende gewoonte of verslaving zijn zoals roken of gokken, maar ook personen waarvan je wil dat die je gerust laten. Het gaat om het stoppen van iets of iemand, wie of wat het ook is, om de intentie om iets of iemand uit je leven weg te krijgen of uit het leven van iemand anders. Niet om wraak te nemen maar wel om mensen die anderen kwaad doen of ...

De enige dieren die ik - zij het met enig schuldgevoel - doodsla, zijn muggen. Als er zo’n durfal rond mijn oren komt zoemen eens het licht uit is en dat zoemen stopt nadat ik wild om me heen heb geslagen in het donker (en mijn liefste meestal ook wakker heb gemaakt, oops), kan ik niet ontkennen dat de voldoening groot is. Nochtans kunnen de beestjes er ook niet aan doen. Ze worden aangetroken door de geur van zweet en warme mensenlijven. Maar er zijn gelukkig andere geuren die ze verschrikkelijk vinden en daar kunnen we ons voordeel mee doen.   Photo by  Егор Камелев  on  Unsplash We hebben indertijd een muggenstick met citronella meegebracht uit Zweden die alles wat vliegt weg blijkt te houden, maar ondertussen is die na een paar zomers bijna op. Tijd dus om nieuwe muggenrepellant in huis te halen. Die kan je blijkbaar ook gemakkelijk zelf maken, met essentiële olie van planten die insecten weghouden. Citronella staat uiteraard met stip op één, maar er zijn nog and...

Sinds ik lang geleden een mager bijvoetplantje tussen de straatstenen uittrok en in mijn stadstuintje plantte, bloeit de bijvoet daar in overvloed. Bovendien kreeg ik na een evenement afgelopen week een grote bundel rozemarijn mee naar huis van de kok. En dus gingen we aan de slag om smudgesticks te maken voor het komende magische jaar, vol met de kracht van de afgelopen hete zomer. Een smudgestick is een bundel gedroogde kruiden die je laat smeulen om met de rook negatieve energie te verdrijven. In witchcraft 101 boekjes gaat het steevast om wite salie, Salvia Apiana. Dat komt omdat het gebruik overgewaaid is uit Amerika. Native Americans gebruiken inderdaad gedroogde witte salie, een kruid dat ze als heilig beschouwen en dat slechte spirits zou verdrijven. Koop je een smudgestick in de winkel, dan is de kans dus zeer groot dat je gedroogde witte salie koopt. Niet echt milieuvriendelijk als je weet dat die dus uit Amerika moet komen.  De Amerikaanse witte salie is dus niet hetzelf...