Webmaidens Grimoire

Tegenwoordig is het niet moeilijk om fantasy novels te vinden, maar fantasy die niet zomaar als dertien in een dozijn aanvoelt, dat is al heel wat moeilijker. De boeken van T. Kingfisher vallen wat mij betreft in die categorie. Kingfisher is het pseudoniem van Ursula Vernon, een Amerikaanse schrijfster van fantasy, horror en science fiction. Ze won de prestigieuze Nebula en Hugo awards en is dus best een grote naam in het wereldje. In haar fantasy en horror novels weet ze altijd wel een origineel uitgangspunt te vinden voor mythologie en lore in een modern of onverwacht jasje. Dat is niet anders in Snake-Eater. We volgen Selena, een jonge vrouw die na de dood van haar moeder New York en een abusieve relatie ontvlucht. Samen met haar labrador Copper trekt ze naar haar tante Amelia in Quartz Creek, een afgelegen woestijnstadje van maar een paar huizen groot ergens in het Amerikaanse hol van Pluto. Daar trekt ze in het huis van haar tante die jammer genoeg overleden is. Doorheen het boek ...

“Laat u onderdompelen in deze zeer mysterieuze odyssee tussen heksen en magiërs, voodoo, sjamanisme en wicca.” zo lees ik op de folder die ik meepik aan de balie van het Witchcraft Museum in Brugge. Dries had Brugge voorgesteld voor een mogelijk uitstapje en dus wilde ik ervan profiteren om daar eens binnen te lopen. Amara Fay was er ook al eens geweest en had me foto’s laten zien, als inspiratie voor onze eigen (H)expo volgend jaar. Ik was benieuwd. Het museum zit verstopt in de kelder van een wafelhuis annex torture museum in de Wollestraat, midden in een toeristenbuurt.  Zo’n commercieel initiatief lijkt meer een toeristenval dan een echt museum dus ik verwacht er niet te veel van. Maar het valt mee. Misschien is Dirk Van den Bossche, de eigenaar van het House of Waffles, stiekem een heks :-). Hij kreeg het idee voor zijn hekserijmuseum in 2016. Toen werd in het Brugse Sint-Janshospitaal in Brugge onder de titel “De heksen van Breughel” een tentoonstelling gewijd aan heksen en d...

Ik heb mijzelf een drum gekocht. Al jàààren zeg ik dat ik eens een drumworkshop wil volgen. Niet om te leren drummen, maar om zelf een drum te maken (dat kan bij Pascale Lafutte bijvoorbeeld, een aanrader). Zo’n ideetje om eens met de coven te doen dat dan eeuwen wordt uitgesteld en nooit gebeurt. Toen ik zag dat Patrik Niels zijn fysieke Merlyn -winkel sloot, ging ik naar zijn webshop en kocht mijzelf – eindelijk – een drum. Het was dus een halve impulsaankoop :-) maar eentje die ik mij nog niet heb beklaagd. Het ritme van de drum begeleidt heel wat van onze rituelen en geleide visualisaties. Dat ritmisch gedrum zorgt ervoor dat je je ontspant en helemaal gefocust geraakt op het geluid en het ritme van de drum dat als het ware je hartslag volgt. Dat snelle repetitieve drummen met een frequentie van ongeveer twee tot 8 Herz of ongeveer 220 bpm (beats per minuut) brengt je immers als vanzelf in een meditatieve trancetoestand. Het is dus geen toeval dat dat “sjamaans drummen” wordt geno...