Webmaidens Grimoire

 In de aanloop naar Ostara gingen we tijdens de covenbijeenkomst aan de slag met eitjes. Aurora vertelde ons over het concept van zegeningseitjes. Eigenlijk kan je ze vergelijken met mojo bags: mooi versierd en gevuld met kruiden, kristallen, enz.... en het belangrijkste niet vergeten: een magisch doel of een wens die je niet alleen spiritueel maar ook letterlijk in je eitje kan steken onder devorm van papiertjes met symbolen, spells of sigils. Je kan ze voor jezelf maken of als cadeautje voor iemand anders. In plaats van een paashaas kan je dan de paasheks spelen :-) Om te beginnen moesten we dus wel eerst een eitje uitblazen en dat daarna reinigen, zowel fysiek als energetisch. Ik moet toegeven dat ik een beetje vals heb gespeeld. Er mag dan in coronatijden geen werk zijn in de eventsector, heel af en toe is er toch iets virtueels te doen en dan is het weer eventjes alle hens an dek. Zoals nu. In plaats van eitjes uit te blazen, zette ik eieren op het menu en zorgde ervoor dat di...

Onze volgende covenbijeenkomsten worden telkens door een andere priesteres geleid. Daar was wat professioneel nudgewerk van mijn kant voor nodig :-) en de eerste Chinese vrijwilliger die de spits mocht afbijten was Hamamelis, die van de slag in een zenuwachtige kramp schoot die achteraf nergens voor nodig bleek. Het thema waar ze voor koos was vogels, zeer toepasselijk in deze tijd van het jaar waarop het vinnige gescharrel op de voederplanken plaats bbegint te maken voor het aanhoudende suskewiet bij het minste lekkere lenteweertje. Heerlijk vind ik die eerste lentedagen waarop de zon voorzichtig maar enthousiast haar best doet en de vogels allemaal tegelijk hun beste zangkunsten laten horen. Als de temperatuur ietsje hoger was, dan was dit absoluut mijn favoriete seizoen (nu is dat met stip op één de zomer). Ik was dus even enthousiast als de mezen in mijn stadstuintje toen Hamamelis vertelde dat ze het over vogels zou gaan hebben en hoe die hun plaats hebben in de hekserij, met een ...

Corona heeft ons nog altijd in zijn greep en dat weegt op het gemoed. Omdat het zo lang duurt steken bij iedereen wel eens depressieve gevoelens de kop op, maar voor sommigen onder ons komen de strenge coronamaatregelen harder aan dan anderen.  Daarom houden we tijdens deze eerste covenbijeenkomst van het nieuwe jaar - jammer genoeg nog steeds een virtuele bijeenkomst - een ritueel dat ons moet helpen door de donkere periode heen te komen en dat onze energie, inspiratie en vitaliteit moet boosten.   Wat heb je nodig voor het ritueel:  1 theelichtje, nog niet aangestoken 2 kaarsen (symbool voor het vuur in het midden van de cirkel), nog niet aangestoken. Eén kaars kan een kaars zijn die je hier altijd voor gebruikt, één kaars is een nieuwe kaars voor het nieuwe jaar. De kaarsen zijn gezuiverd en gezalfd.  4 kaarsen voor de windrichtingen  Iets om jezelf en je altaar mee te zuiveren  1 positieve quote, affirmatie, gedicht of inspirerende wijsheid (doe je best...

De winter is een periode waar ik moeite mee heb. Het ligt volgens mij aan de kleur van het licht, of gewoonweg het ontbreken van licht. Vroeg opstaan is al niet mijn ding, laat staan opstaan in het donker! In dat donker hangt een soort van zwaarte, alsof alles stil staat en aan het wachten is op wat gaat komen, en in zekere zin is dat natuurlijk ook zo. Als je het bekijkt vanuit de cyclus van planten en oogsten, dan is het nu inderdaad wachten tot de zaden kiemen voor de volgende oogst en ondertussen teren op wat nog overschiet van de vorige.  De winter - en midwinter in het bijzonder - is dus een overgangsperiode, waarin we op de schraag zitten tussen twee oogsten. Het is de periode waarin we zelf ook stil zitten, de tijd hebben om te mijmeren, terug te blikken naar het afgelopen jaar en daar lessen uit te trekken, en vooruit te kijken naar het volgende, blij dat we lekker warm en comfortabel binnen zitten, beschermd tegen de koude en de schone maar verraderlijke grillen van de wi...

Omdat we allemaal op vakantie waren in juli, ging de geplande covenbijeenkomst toen uiteindelijk niet door. Het was alsof dat zo moest zijn, want we zouden tijdens die bijeenkomst werken met de voormoeders. Antwerpen wordt moederdag altijd gevierd op 15 augustus, Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart, en zo’n Voormoederdag kon dus bijna niet symbolischer qua periode :-). We mogen nog altijd niet fysiek bij elkaar komen omwille van Covid19, maar in plaats van nog maar eens een RAT had ik gevraagd om er een weliswaar virtueel maar wél een live bijeenkomst van te maken, zodat we samen konden werken in plaats van elk op onszelf.  Ik zette daarom het altaar zoals ik dat zou doen voor een ‘echte’ bijeenkomst, met kaarsen, wierook, alles erop en eraan. Behalve de klassiekers – een steen voor het element aarde, wierook voor het element lucht, een kommetje water voor het element water en het vuur van de kaarsen voor het element vuur – had Elenor ons ook gevraagd om symbolen op het altaar te zetten vo...

In tegenstelling tot veel van mijn collega’s die van de lockdown gebruik heben gemaakt om te tuinieren en nu een supernette getrimde groene grasmat hebbe, heb ik mijn kleine stadstuintje gewoon losgelaten nadat ik begin april ergens het gras eens had afgereden. Het resultaat is een explosie van groen, geel en paars. Midzomer is de periode waarin alles in bloei lijkt te staan. Wat anderen onkruid noemen, vind ik soms van een wondermooie schoonheid. De koolwitjes en de hommels lijken het met me eens te zijn.  Het is dus de periode bij uitstek om rond kruiden te werken, één van de traditionele “crafts” van de hekserij. Yza is niet alleen een gediplomeerde herboriste die kruiden gebruikt in haar (magische) praktijk, ze heeft ook een spirituele tuin aangelegd in de anderwereld, waar ze regelmatig naartoe gaat als ze inspiratie of hulp nodig heeft. Die kruidentuin wilde ze met ons delen, als een afscheidscadeautje, want ze heeft het de laatste tijd zo druk met het schrijven van haar boek...