Webmaidens Grimoire

SEMINI WIE? Toen ik lang geleden eens op vakantie was in Turkije, de eerste “verre” vakantie met mijn liefste, moesten we allebei hard lachen om de nogal uitgesproken (géén eufemisme! :-)) beeldjes van de plaatselijke vruchtbaarheidsgod Bes, die ons in duizendvoud stond aan te kijken met zijn enorme penis als een derde been vooruitgestoken. Wisten we veel dat we in Antwerpen onze eigen Bes hebben! Boven de poort van het Steen, de Antwerpse burcht aan de Schelde, hangt een klein bas-reliëf waarop je een figuurtje kan zien staan met open armen en benen. Dat zou Semini zijn, een lokale vruchtbaarheidsgod. Het verhaal gaat dat het figuurtje op het bas-reliëf oorspronkelijk een indrukwekkende fallus had die door de Antwerpse vrouwen werd gekust om vruchtbaarheid af te smeken. Nochtans is het helemaal niet zeker of er wel sprake is van een vruchtbaarheidsgod. Daar was pas sprake van in de Renaissance, toen het de mode werd om overal Griekse en Romeinse invloeden achter te zoeken of ...

Al een hele week keken de kleintjes er naar uit: we zouden Moeder Aarde weer wakker maken nadat ze de hele winter had geslapen. Jaren geleden al was ik op het internet een ritueeltje tegengekomen om de komst van de lente te vieren. Prima voor Imbolc dus, en perfect om samen met de kleintjes te doen. Eigenlijk gaat het om het maken van een speciale staf, een symbolische fallus die de aarde opnieuw bevrucht zodat alles terug begint te groeien na de stagnatie van de winter. Die fallus verwijst naar Priapus, de Griekse en Romeinse vruchtbaarheidsgod en beschermer van het vee en de vruchtendragende planten, die een enorme penis heeft en wiens beeltenis dikwijls in wijngaarden en akkers werd geplaatst. Ik heb zelfs eens ergens gelezen dat die typische roodgemutste Rien Poortvliet-tuinkabouters eigenlijk een verbastering zijn van die vroegere Priapusbeelden! Mental image, aaargh! :-) Maar we hebben het over een ritueeltje om samen met de kinderen te doen, en dus hebben we het in deze tijd...