Webmaidens Grimoire

Als wij, moderne heksen, Samhain vieren als één van de grote jaarfeesten, dan is dat omdat het in het Middeleeuwse Ierland op 1 november werd gevierd om het begin van de winter in te luiden. Het was één van de vier grote seizoensfeesten, samen met Imbolc (1 februari), Bealtaine (1 mei) en Lughnasa (1 augustus). Op elk van die grote feesten kwamen de stammen samen, werden de wapens even neergelegd om samen te eten en te drinken, dingen te bespreken, wedstrijden te houden. Dat weten we uit wat de monniken in de 10de eeuw neerschreven van de Ierse mondelinge overlevering. Een veel oudere bron is de kalender van Coligny, die al dateert van de 1ste eeuw voor Christus en die werd gebruikt om de Keltische kalender te reconstrueren. Op het tablet, dat in 1897werd gevonden in het Franse Coligny en dat je nu kan gaan bekijken in het Gallo-Romeins museum van Lyon, staat een lunisolaire kalender met een vijfjarige cyclus van 62 maanden, twaalf maanden per jaar van 354 dagen. De namen van de maande...

Het was weer tijd voor hun jaarlijkse theekransje, en ze wisten allemaal dat er behalve thee ook kaas en brood zou zijn, en de beste boter. Drie zussen kwamen ongeveer tegelijkertijd aan in de kamer die ze hiervoor mochten gebruiken (van iemand die later ook zou langskomen). Het was een vreemde kamer, met een akoestiek die alles weerkaatste en waar gebeden klonken alsof ze duizend keer waren versterkt. Het zou later op de dag heel luid worden in de kamer, wisten ze, maar na zoveel jaar waren ze dat ondertussen al gewend. De kamer had een laaiend vuur in het midden, en Sulis had ervoor gezorgd dat er van het vuur geen asse kwam – dat was wel zo gemakkelijk en je moest je ook geen zorgen maken over het opkuisen achteraf, dachten ze alledrie toen ze voor het eerst hoorden over die handige innovatie van hun vriendin. Brigit de Dichteres stond bij het vuur en vond dat het zeker helder genoeg was om een gedicht neer te kunnen schrijven in deze kamer waar anders geen licht voorhanden wa...

Nadat we op PaGE2012 kennis hadden gemaakt met Vincent Ongkiwodjojo, die er op voorspraak van headliner Freya Aswynn een voordacht had gegeven over de Noordse runen en achteraf onder de indruk was geweest van het trance prophecy ritueel waarin de godin Freya zich manifesteerde via Elenor, was de idee gegroeid om samen een Seidr ritueel te reconstrueren zoals beschreven in de Edda. De Edda is een verzameling van Germaanse gedichten en vehalen die werden opgetekend in de Middeleeuwen, maar die waarschijnlijk van veel vroeger dateren. Het eerste en bekendste gedicht of verhaal uit de Edda is de Völuspá. Völuspá betekent letterlijk “profetie van de Völva”. In dit gedicht richt de Völva of zieneres zich tot Odin, die haar vraagt hoe het zal vergaan met zijn schepping. De Völva gaat in tance en gaat terug naar een ver verleden. Ze beschrijft de geschiedens  van onze weeld, vanaf het ontstaan van de orde in het heelal, over de komst van de Nornen, de schepping van de mensen en de dwegen...

Na de natte dagen van de afgelopen weken, werden we verwend met een paar warme droge dagen. En dus profiteerden we ervan om de Herfstevening buiten te vieren, in de tuin van Verelna. We babbelden eerst wat bij terwijl we wachtten op Juniper en Hamamelis en ik genoot van de Maredsous Triple die Verelna's liefste voor me inschonk. Blijkbaar zijn er weinig vrouwen die van de volle smaak van dat abdijbier houden. Nochthans is het een zoet en fluwelig bier, waarin je de bitter smaak van de 10° alcohol nauwelijks proeft. Gevaarlijk! :-) Uiteindelijk bleek Hamamelis het jaarfeest helemaal vergeten te zijn en omdat ook Elenor had afgebeld wegens een barstende hoofdpijn, waren we met ons viertjes over, helemaal Amma Devi, en dat was eigenlijk nog eens echt plezant. Het is inderdaad waar dat de sfeer dan lichtjes shift. Niet dat het slechter aanvoelt met de meisjes van Hagazussa erbij, want dat klikt wonderwel, maar toch is er iets waar ik zo niet meteen de vinger op kan leggen, dat er echte...

Vorige week lag er een kaartje in de bus, van het Rode Kruis, met de vraag om alsjeblieft nog eens bloed te komen geven. Het was al lang geleden en dus ging ik deze ochtend naar het Donorcentrum aan het UZA in Edegem om mijn goede daad van de dag te stellen. Toen ik onlangs opzoekingswerk deed naar het vervaardigen van wierook en andere mengsels voor magisch werk, las ik in een boek van Scott Cunningham dat er recepten zijn die vragen om een soort van bezegeling met bloed, maar dat dat nooit echt nodig is omdat geen enkele godheid bloedoffers verlangt. Er wordt heel wat geofferd tijdens riuelen: dans, muziek, kaarsen, bloemen, voedsel, enz. ... en dan hebben we het nog niet over de tijd die je opoffert voor rituelen en magisch werk. Het is zelfs bijna noodzakelijk als je wil dat ze succes hebben. Maar bloedoffers zijn helemaal niet nodig. In de Charge of the Goddess staat het zelfs expliciet: “She doesn’t need anything from us except our existence.  She asks for nothing, and give...

Gepakt en gezakt arriveerde ik een kwartier te laat bij Veerle, waar we hadden afgesproken om samen het jaarfeest te vieren. Ik was eigenlijk best nerveus want ik had het rituee voor vanavond voorbereid. Het was dan wel niet de eerste keer, het was wel voor het eerst een full blown alles-erop-en eraan klassiek ritueel. We hadden met Hagazussa op 1 augustus een covenbijeenkomst afgesproken, en het leek ons dan ook naturel om daar meteen een jaarfeestviering van te maken. En als we dan toch bezig waren, waarom dan niet meteen de andere covens ook uitnodigen? Alle covens van Arcadia waren dus uitgenodigd en het deed me plezier te horen dat ook Magna Dea vertegenwoordigd zou zijn. Behalve Eirinn zien we niet veel heksen/priesteressen van die coven op de jaarfeesten van de andere covens en ik wist dat Eirinn nog in Frankrijk zat ... Jammer genoeg had Anthea pech met één van haar katten en kon ze toch niet komen. Het werd dus opnieuw een feestje onder Hagazussa en Amma Devi. Het weer wa...