Webmaidens Grimoire

Vandaag lees ik in de krant dat de Saudi’s omschakelen naar de westerse kalender om te besparen, omdat mensen onder onze kalender een aantal dagen meer werken voor hetzelfde loon. Dat in het Middenoosten met een andere kalender wordt gewerkt dan bij ons, dat wist ik al, maar wat ik nog niet wist is dat zij werken met een jaartelling die gebaseerd is op de maan terwijl wij gebruik maken van de cyclus van de zon. Alle kalenders – oud en nieuw – zijn gebaseerd op de cyclus van de hemellichamen rond de aarde, dingen waar onze voorouders nog geen verklaring voor hadden en die in hun ogen wel moesten getuigen van goddelijke interventie. Onze maanden zijn nog steeds gebaseerd op de tijd die de maan nodig heeft om rond de aarde te draaien, een jaar is gebaseerd op de tijd die de aarde nodig heeft om rond de zon te draaien en een dag is de tijd die de aarde nodig heeft om rond haar as te draaien. Onze westerse kalender, de zogenaamde Gregoriaanse kalender, wordt tegenwoordig haast wereldwij...

Vandaag stonden er bijzonder weinig mama’s aan de schoolpoort. Dat komt omdat de moslims dit weekend het Offerfeest of het Feest van Aïd Al Adha (lees: Eid-oel-Adha) vierden en deze feestdag maandag mochten reupereren. Behalve de wilde verhalen over clandestiene slachtingen van schapen in de badkuip van kleine eenkamerappartementjes – die ondertussen gelukkig grotendeels naar het rijk der fabelen kunnen worden verwezen – zijn er weinig niet-moslims die ooit de achtergrond van dit feest hebben gehoord. De drie grote monotheistische godsdiensten – Jodendeom, Islam en Christendom – hebben allemaal dezelfde bakermat in het Midden-Oosten. Niet veel mensen staan er bij stil, maar dit betekent dat veel van de figuren die voorkomen in de Koran, de Bijbel of de Thora ook voorkomen in de boeken van de andere twee godsdiensten. We zijn niet zo verschillend, zelfs niet in ons geloof. We geloven zelfs allemaal in dezelfde god, al zullen de fanatiekelingen van elke godsdienst dat waarschijnlijk ...