Webmaidens Grimoire

De zon schijnt voor het eerst sinds we afgelopen weekend in Pousseaux zijn aangekomen om nieuwjaar te vieren. De afgelopen dagen waren koud en regenachtig maar op deze eerste dag van het nieuwe jaar is de hemel van een blauw waar Griekenland jaloers op kan zijn. Als je gelooft in omens kan dat alleen maar betekenen dat 2025 niet anders dan schitterend kan worden. Het is perfect wandelweer en dus trekken we onze sportschoenen aan en gaan het dorp in, richting het Canal du Nivernais, om de afgelopen nieuwjaarsnacht uit ons systeem te krijgen. Langs het kanaal zien we de sporen van het weer van de afgelopen weken. Een boom ligt geknakt langs het pad dat naast het kanaal loopt. Aan zijn takken hangen bossen maretak en daar kan ik natuurlijk niet aan weerstaan. :-) Ik duik de berm in en breek de groene takken van de maretak voorzichtig van de omgevallen boom en reik ze aan Verelna. Mijn liefste blijft geduldig wachten tot we klaar zijn. Het is de eerste keer dat ik zelf zie hoe maretak aan ...

Martine brandde stukjes maretak om de cirkel te zuiveren toen we laatst bijeenkwamen voor onze eerste Clanmoeders workshop begin januari. Na de bijvoet van Vincent Ongkiwodjojo weer een andere plant dan de gebruikelijke salie. Het is natuurlijk de tijd van het jaar, zo vlak na kerstmis. Ik besloot van de weersomstuit om mijn bosje niet gewoon weg te gooien na nieuwjaar maar het inderdaad ritueel te gebruiken. Ik had mijn bosjes maretak bij Albert Heijn gekocht en ze zagen er eigenlijk niet zo erg fris uit. Het waren de laatste bosjes maretak in de rekken, maar ik nam ze toch mee naar huis. Wat is kerstmis immers zonder maretak, niet waar? En aangezien we al een plastieken kerstboom hebben staan, vond ik dat zo’n stukje “echt” kerstmisgevoel niet mocht ontbreken. Maretak is een typische plant voor de winterevening. Het feit dat hij net als de kerstbomen groen blijft in de winter (althans onze inheemse soort) is daar niet vreemd aan. De plant zou geluk brengen en hij past dan ook perfe...