Webmaidens Grimoire

Een nieuw jaar, dat betekent ook een nieuwe lente en dan vieren wij heksen Imbolc. Dat is één van de acht jaarfeesten uit de moderne hekserij en één van de vier voorchristelijke Keltische feesten die met vruchtbaarheid te maken hebben. Imbolc valt zo’n beetje samen met Maria Lichtmis en dat is geen toeval. Met dat jaarfeest vieren we immers de terugkeer van het licht (en man, wat keek ik daar naar uit!) en het begin van de lente. In onze coven vieren we het feest dit jaar op 30 januari. In onze Gregoriaanse kalender valt Maria Lichtmis altijd op 2 februari. Voor de Kelten begon een feest al bij het vallen van de avond voordien, dus in dit geval al op 1 februari. Dat is dus de datum waarop Imbolc traditioneel wordt gevierd (soms met een marge van een paar dagen ervoor of erna). Maar er zijn eigenlijk nog andere data die mogelijk zouden kunnen passen voor dit feest. In Gallië werd een oude bronzen maankalender gevonden waarop feesten staan aangegeven die zijn gelinkt aan de cycli van de ...

Lughnasadh is het jaarfeest waarbij de eerste oogst van het jaar wordt gevierd. Het is dat moment in het jaar waarop de eerste stappen naar de winter al zijn gezet terwijl het toch nog schitterend weer is en we volop genieten van de schoonheid en de overvloed van de zomer.  Die overvloed en de daarbij horende oogst is iets waar we dankbaar voor moeten zijn. Dat is waar Lughnasadh over gaat. In vroeger dagen betekende oogsten immers dat er voldoende voorraden werden aangelegd om de winter door te komen. Om te overleven in moeilijke tijden. Die moeilijke tijden zijn er, winter is coming.  Dankbaarheid lijkt niet zo eenvoudig in een tijd waarin we hier in Antwerpen al in een virtuele tweede lockdown zitten nu het met de Covid19-cijfers de slechte kant uit gaat. In plaats van te zagen en te klagen over alles wat ons is “afgepakt”, kunnen we echter ook kijken naar alles wat we nog wel hebben en daar de goden voor danken. Het virus zal er in de winter nog zijn. Maar wij ook. Daarom ...

In de moderne hekserij is het jaar netjes verdeeld in vier seizoenen, maar in tijden waarop de mensen juist met die seizoenen moesten leven, was dat niet het geval. In die tijd werd maar in twee seizoenen gedacht: winter en zomer. Dat waren de ijkpunten in een hard leven dat afhankelijk was van wat moeder natuur te bieden had. De start van de zomer en de winter waren dan ook de belangrijkste feesten. Als wij denken aan Scandinavië vandaag, dan is de kans groot dat we ook denken aan Midzomer, dat tegenwoordig één van de gekendste feesten is, een feest waarop met volle teugen de zomer wordt gevierd. Met midzomer vieren wij het begin van de zomer maar, zoals de naam al aangeeft, was dat in vroeger dagen niet het geval. De start van de zomer werd gevierd in de lente, als het gras weer begon te groeien en de dagen terug langer werden. Dat feest waarop de eerste dag van de zomer werd gevierd is Sommersblot. Het is één van de drie noordse jaarfeesten waarop iedereen samenkwam om te vieren e...

In tegenstelling tot eeuwen geleden, kregen de meeste heksen van vandaag hun kennis niet van hun moeder of oma, maar van de hogepristeres van een wicca-coven. Wicca is een nieuwe religie, een amalgaam van verschillende “wijsheden” die werden samengeraapt uit verschillende occulte en esoterische stromingen en genootschappen. Eén van die wijsheden is dat het goddelijke is opgesplitst in een mannelijk deel – de Gehoornde God – en een vrouwelijk deel – de Godin of de Grote Moeder. Volgens die opsplitsing staat de zon voor het mannelijke en de maan voor het vrouwelijke. In veel klassieke wicca-teksten wordt de maan dus automatisch aan de godin gekoppeld (ook al was het net de zon die meestal als vrouwelijk werd), waarbij de wassende maan staat voor haar meisjesaspect, de volle maan voor de moeder en de afnemende maan voor de oude wijze vrouw. Vandaar het symbool dat veel heksen dragen: een cirkel met links en rechts een boogje. Het jonge meisje, de moeder en de oude wijze vrouw. ...

We hadden dan al wel een eigen Litha-viering gehad, we hadden oorspronkelijk met de covens afgesproken dat we samen naar de viering van Coven Ni D’Jenatchge zouden gaan, net zoals zij bij ons Beltaine waren komen vieren. Coven Ni D’Jenatche, geleid door Tamarisk en Gwydion, is een prettig gestoorde coven uit Aarschot. Ze zijn een klassieke Alexandrijnse coven en wij werken ecclectisch, maar het klikt bijzonder goed en dus durven we al eens bij elkaar komen kijken en inspiratie opdoen. Het idee voor de Ogham-staafjes voor ons Litha-vuur komt bijvoorbeeld van een mini Ogham-workshop op de Ni D’Jenatche Litha-bijeenkomst van een paar jaar geleden. Het staafje dat ik toen had gemaakt steekt ondertussen nog altijd in mijn sacoche :-) Het was weer een vrolijk drukke bende, zoals altijd bij een open bijeenkomst. Ik was een uur te laat, maar dat was niet erg. De anderen hadden ondertussen al hun eigen lantaarntje gemaakt, voor later in het ritueel. Superidee was dat: met gekleurde nagellak...

Fjierra en Hamamelis hadden ons uitgenodigd voor een open Yule ritueel voor Arcadia. Het was niet echt een ritueel dat rekening hield met kinderen, maar als ze wilden mochten ze wel mee. Dat zag Kaat wel zitten en dus reden we met ons tweetjes naar Temse. Ik weet niet waar mijn hoofd stond, want alle dingen die ik standaard in mijn handtas gooi als ik naar rituelen ga, was ik deze keer vergeten. Geen athame, geen groot koord, helemaal niks :-) Ik voelde me opgelaten, maar langs de andere kant ook bevrijd want het was al lang geleden dat ik nog eens aan een ritueel kon meedoen waar absoluut niks van me werd verlangd, behalve een open geest. We mochten meteen met onze handen aan de slag. Hamamelis legde ons uit dat we moesten nadenken ove drie wensen, die we vervolgens mochten uitwerken: iets waar we vanaf wensten mochten we op een papiertje schrijven, om tijdens het ritueel in het vuur te gooien; iets waar we naar wilden streven mochten we verwerken in een kerstbal die we later in...

Sinds we beslist hebben om weer eens wat meer voor het grote publiek te doen, organiseren we twee van onze jaarfeesten openbaar. Dat zijn de twee “grote” jaarfeesten van Beltane en Samhain.  Vorig jaar had ik het Samhain ritueel in elkaar gestoken, maar daar had ik dit jaar geen tijd voor. Elenor en Hamamelis namen de honneurs waar. We kwamen samen in het cultureel centrum op Linkeroever. Iedereen was gekleed in wit of paars. Ik was nog moeten gaan graven in mijn kleerkast om nog een witte broek te vinden :-) Omdat we zouden gaan werken met spirits droeg ik ook mijn spiritkoord rond mijn middel geknoopt. Het altaar zag er schitterend uit, zowel letterlijk als figuurlijk! Overal kaarsen en lichtjes in verschillende vormen en groottes, rond een prachtig wit en paars bloemstuk. Centraal stond de paarse vaas met runes die we op PaGE2012 van Frigga Asraaf hadden gekregen. Ze had die op het altaar gezet voor de voorouders. Vanavond staken we er allemaal kaartjes in met de namen ...

Het verhaal van de Eikkoning en de Hulstkoning vertelt eigenlijk het verhaal van het jaar en de cyclus van vruchtbaarheid die zo belangrijk was voor onze voorouders, die voor hun voortbestaan afhingen van de goodwill van moeder aarde en de overvloed van de oogst. Die cyclus wordt samengevat in het jaarwiel. Dat betekent dat we ook de jaarfeesten, die elk voor belangrijke momenten in de cyclus staan, kunnen bekijken in functie van de Eikkoning en de Hulstkoning – het licht en het donker – en hun eeuwige strijd om dominantie. Belangrijk is wel dat leven en dood gelijkwaardig zijn. De strijd tussen licht en donker is geen strijd tussen goed en kwaad. Het gaat om een cyclus van dood en wedergeboorte. Alles wat groeit zal ooit sterven en alles wat sterft zal opnieuw groeien. Als we dat persoonlijk bekijken, dan gaat het erom hoe we verkiezen te groeien en hoe we verkiezen te worden herboren. Net zoals de zon en het licht opnieuw geboren worden op midwinter, zo worden wij ook herboren...

Met midzomer is het de gewoonte om je kruidenwis in het vreugdevuur te gooien. Zo'n kruidenwis is een boeket van minimaal zeven kruiden of veelvouden van telkens zeven kruiden, die je samenbindt en in je huis hangt als bescherming tegen brand, blikseminslag en ziekte, zowel voor je have en goed als voor jezelf en je huisdieren. Er wordt gezegd dat de vrouwen zo'n kruidenwis elk jaar op de vooravond van midzomer naakt gingen plukken. Nadat ze het hele huis en de stallen waren rondgegaan met het boeket werd de kruidenwis opgehangen  boven de deur of op een andere belangrijke plaats. Heksen van vandaag doen dat nog steeds. In sommige streken wordt een Sint-Janskrans gemaakt, vergelijkbaar met een kruidenwis, die hetzelfde doel  had. Op 24 juni is het feest van Sint-Jan de Doper. Aan de huizen werd een zogenaamde Sint-Janstak of Sint-Janskrans opgehangen. Natuurlijk gaat het om een mengeling van oude heidense tradities met de nieuwe christelijke godsdienst. In juni staat het Sin...

Elenor en Una organiseerden een open ritueel voor Beltane. We hadden vorig jaar beslist dat we met Arcadia weer twee open jaarfeesten zouden vieren waarop we onze vrienden van andere covens of oude lesgroepen zouden uitnodigen. Het was bijna een vanzelfsprekendheid geweest dat die twee feesten Samhain en Beltane zouden zijn, de twee feesten waarbij de sluiers tussen de werelden dunner zijn en het contact met die werelden gemakkelijker. Op het programma vanavond stond dan ook een trance prophecy sessie waarbij Elenor Freya zou doortrancen, de Noordse godin van de liefde en de vruchtbaarheid. Elenor had een lokaaltje gehuurd van een lokale jeugdvereniging in Broechem, dicht bij Ranst. Het was fijn om met zoveel vrienden een feest als Beltane te vieren. Yoeri en Martine waren er, oude bekenden uit vroegere lesgroepen van Arcadia, van de Pagan Partake en ook de mensen van Coven Ni D’Jenatche uit Langdorp waren er. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat onze partners meekwamen en ik wa...

Toen ik in een boek van Willow Polson* las over een Samhain ritueel waarin de reis naar de dodenwereld echt "live" werd uitgespeeld, voelde ik het prikken. Ik zag het al helemaal voor me! Enthousiast begon ik te plannen en mensen te contacteren: die jarenlange LARP-ervaring kwam goed van pas en iedereen was even enthousiast. Het hielp natuurlijk wel dat de meeste van onze echtgenoten ook thuis zijn in het LARP-milieu :-) De toeters en bellen waren snel in orde: een geschikte locatie, figuranten, kostuums, geluid&licht, enz. .... en tot mijn grote verbazing lukte het wonderwel om dat allemaal geheim te houden voo de meisjes van Arcadia! Alleen Elenor, Eirinn en ikzelf wisten wat er zou gaan gebeuren. De LARP-echtgenoten vonden het geweldig dat ze voor één kee meer wisten over een heksenavondje dan hun heksenvrouwen zelf :-) Toen dat allemaal in kannen en kruiken was, was het misschien wel wat jammer dat we dat zo enkel voor onszelf zouden houden. Omdat we tijdens de A...