Webmaidens Grimoire

Ik ben net terug van een wandelingetje door de wijk, op zoek naar hulst en eik voor het Litha-ritueel van woensdag. Hulst groeit in overvloed in de tuin van de pastorij hier. En er staan ook eiken, maar in tegenstelling tot hun winterbroertjes zijn dat echte bomen en dus is het niet zo simpel om daar zonder ladder takken van te knippen. En zaailingetjes knippen krijg ik niet over mijn hart, al waren die door de hittegolf van de afgelopen weken bijna allemaal verdord … Gelukkig staan er ook eiken in het park. Eik en hulst zijn allebei verbonden met midwinter en midzomer, de twee liminale jaarfeesten. Het zijn de feesten die de grenzen tussen winter en zomer afbakenen, de twee oerseizoenen: vanaf midzomer worden de dagen weer korter en de nachten langer, en het omgekeerde geldt voor midwinter. Traditioneler dan hulst met zijn typische rode besjes vind je haast niet als winterse kerstdecoratie. Hij blijft altijd groen en staat voor de kracht van de natuur, zelfs in  tijden waarop het ...

Ik was vast van plan om net als de vorige jaren op Earth Day een ritueel te doen met de meisjes en jongens van Arcadia die daar zin in hebben, zeker omdat 22 april – de vaste dag waarop Earth Day valt – dit jaar op een zaterdag valt. Jammer genoeg moet ik dit jaar echte werken dat weekend en dus profiteer ik van de covenbijeenkomst van de week ervoor om mijn ritueel alsnog te doen. Ik heb het jobgewijs bovendien zo druk dat ik stiekem opgelucht ben dat ik twee rituelen in één klap kan slaan 😊 2017 is het jaar waarin de Britten de 800ste verjaardag vieren van de Carta de Foresta ofte het “Charter of the Forest”, een addendum bij het bekende Magna Carta. Het Magna Carta was een lange-tanden-deal tussen de Engelse koning en zijn rebellerende edelen, waarbij die laatste meer rechten kregen. Na het ondertekenen van de Magna Carta in 1215 volgde in 1217 een addendum, waarbij ook gewone mensen meer rechten kregen. Dat was het Carta de Foresta, dat in 1225 nogmaals werd uitgegeven met wat a...

Wie Litha zegt, zegt vuur. Dat komt omdat midzomer volledig in het teken staat van de kracht van het grootste vuur dat we kennen: de zon. Het is de langste dag van het jaar, de zomer is op zijn hoogtepunt, alles bloeit en groeit en barst van het leven. Op Litha vieren we dus de pracht van de zon en de overvloed die ze met zich meebrengt. We steken vuurwerk af en leggen grote vuren aan die de zon symboliseren en haar kracht reflecteren. Zo’n heilig vuur bestaat traditioneel uit negen heilige houtsoorten. Afhankelijk van de bron kunnen die wel een beetje verschillen. In de volledige versie van de Wiccan Rede – dikwijls wordt de ingekorte versie gebruikt – staan ze als volgt opgesomd: Nine woods in the Cauldron go, burn them fast and burn them slow. Birch in the fire goes to represent what the Lady knows. Oak in the forest towers with might, in the fire it brings the God's insight. Rowan is a tree of power causing life and magick to flower. Willows at the waterside stand rea...

Sous l'arbre. Zodra ik de term hoorde vallen op het avondjournaal was mijn interesse gewekt. Nochthans had het niks met bomen te maken. Of toch niet meer. Heel het land staat op zijn kop omdat minister van justitie Koen Geens bezig is met de uitvoering van zijn zogenaamde potpourri-plan om justitie weer bij de tijd te brengen. Eén van de dingen die in dat plan staat, is de sluiting van rechtbanken in districten waar er zowiezo al eentje is. Daar kwam een storm van protest tegen van de magistratuur en van de rechters, maar geen nood, zo wist de minister te verzekeren, er zou nog altijd sous l’arbre rechtgesproken worden. Sous l’arbre is inderdaad een officiële term en betekent dat een rechter rechtspreekt buiten een daarvoor speciaal uitgeruste plek, zoals een rechtbank. In dit geval zou de vrederechter zitting hebben in een parochiezaal of iets dergelijks, zoals ook de notarissen doen voor openbare verkopen. Ik moest er bijna mee lachen, want ook al lijkt het mij een prima plan, ...

De vorige keer dat we hadden afgesproken in de Hobokense Polder, regende het dat het goot en stonden we na een kwartier tot aan onze enkels in het water. Deze keer was het warm en zonnig, heerlijk weer voor een trage wandeling doorheen de wildernis. We hadden hier afgesproken om op zoek te gaan naar de inheemse bomen en struiken die hier in overvloed staan en onze kennis daarvan met elkaar te delen. In dit natuurgebied staan zo ongeveer alle inheemse boomsoorten die we in Vlaanderen kennen, de perfecte plek dus voor een praktijkles. Elenor heeft kruidengeneeskunde gestudeerd en kon ons vertellen welke bomen goed waren voor wat. Ik moet toegeven dat dat traditionele aspect van de hekserij me wel interesseert maar niet genoeg om mijn aandacht lang vast te houden. Toen ik twaalf was, ontdekte ik in de boekenkast van mijn ouders een lijvig boekwerk van Reader’s Digest over geneeskrachtige planten. Dat fascineerde me enorm en ik heb zelfs een tijdje doosjes met verschillende gedroogde kr...

Er stond in het bos, hoog op de helling bij het open strand, zo'n echt oude eik, hij was precies driehonderd vijfenzestig jaar oud, maar die lange tijd was voor de boom niet meer dan even zovele dagen voor ons mensen. Overdag zijn wij wakker, 's nachts slapen en dromen wij. Met een boom is het anders gesteld: in de lente, de zomer en de herfst is de boom wakker, en pas tegen de winter begint zijn slaap, de winter is zijn tijd van slapen, dat is zijn nacht na de lange dag, die lente, zomer en herfst heet. Heel wat warme zomerdagen hadden de muggen om zijn kroon gedanst, geleefd, gezweefd en zich gelukkig gevoeld, en wanneer dan zo'n klein schepsel één ogenblik in stille zaligheid op een van de grote, frisse eikenbladeren zat te rusten, dan zei de boom altijd: "Stakkerdje! Je hele leven duurt maar één dag! Wat kort toch. Het is zo jammer!" "Jammer," antwoordde dan het mugje altijd. "Wat bedoel je daarmee? Alles is zo heerlijk stralend, warm en mooi en...

Het is zomer en dat betekent garnalentijd op TV. Meestal loopt "Duizend zonnen en garnalen" zo ongeveer rond etenstijd, en dat betekent dat ik er slechts met een half oor naar luister. Deze keer werd mijn aandacht echter getrokken door een stukje over een gigantische boom in Limburg. In het programma zit een rubriekje "1000" en deze keer ging dat over een duizendjarige eik die in Lummen staat. Het was een prachtige en imposante boom, die waarschijnlijk al vele jaren duizend jaar oud is :-), al schatten kenners hem eerder tussen de zeshonderd en de achthonderd jaar oud. Op Midzomer hadden ze nog een groot feest gevierd aan de voet van de boom, in navolging van het eerste grote "boomenfeest" dat in 1915 werd georganiseerd. De schitterende boom blijkt al sinds mensenheugnis een favoriete plek van de plaatselijke bevolking, om af te spreken met je liefste bijvoorbeeld. Vroeger werd hij nochthans gebruikt om recht onder te spreken: in de zeventiende eeuw zo...