Goddelijke bijen
Ik heb wel iets met bijen ook al staan er geen bijenkorven in onze tuin. Wij hebben maar een piepklein tuintje, een lapje grond van vijf meter op vijf of zoiets, maar als ik er iets in zie rondvliegen dat nog maar vanuit de verste verte geel en zwart is, dan ben ik helemaal in de wolken. Dit jaar laten ze op zich wachten. Nochthans staan de reukerwten helemaal vol paarse bloemetjes en ook de witte bloemetjes van de uien die ik vorig jaar heb geplant zijn veelbelovend. Blijkbaar nog net niet veelbelovend genoeg, jammer genoeg :-( In De Standaard lees ik een recensie over “ Het lied van de honing ”, een boek van de Zwitserse auteur Ralph Dutli over de stempel die bijen hebben gedrukt op onze cultuur en kunst. Het is niet voor niets dat ooit het voorstel werd gelanceerd om de West-Europese honingbij of Apis mellifera op de lijst van het UNESCO werelderfgoed te zetten! Zo’n bijenkorf zit verdomd goed in elkaar qua structuur en wij associëren bijen dan ook haast altijd met vlijt en gem...