Webmaidens Grimoire

Is er een beter moment om smudgesticks te maken dan met de zomerzonnnewende, als de zon op haar hoogste punt staat en de kruiden die e nodig hebben om ze te maken volop de tijd hebben gehad om de kracht van de zon op te slorpen? Elk jaar profiteren we ervan met Litha om een nieuwe kruidenwis te maken, maar dit jaar kwamen we met een ander doel samen op de Konijnenwei in Antwerpen: we zouden kruiden plukken om smudgesticks te maken die we zouden verkopen op Witchfest om geld in  te zamelen voor ons “Eerherstel voor Clara Goessen”-project.  Smudgesticks zijn eigenlijk niks meer dan bundeltjes gedroogde kruiden die samengebonden worden met touw en worden verbrand om met de rook personen, plaatsen of dingen te zuiveren. Je steekt zo’n smudgestick aan één kant aan, blaast de vlam uit en verspreidt de rook vervolgens doorheen de ruimte of langs een persoon of voorwerp, eventueel met de hulp van een waaier of veren of zelfs gewoon je handen. Wij maken ze gewoon zelf met een basis van...

Met alles wat er tegenwoordig geopolitiek gebeurt, met de opeenvolging van de ene schokkende gebeurtenis na de andere en de stroom van negatieve berichten die ons via de verschillende mediakanalen bereiken, is het moeilijk om positief te blijven. Imbolc is een welkom moment van hoop middenin een verder uitdagende wereld vol spanning en onzekerheid. Imbolc vindt zijn oorsprong in oude Keltische tradities. Het jaarfeest wordt traditioneel gekoppeld aan de Ierse godin Brigid (of Bridget), de prechristelijke godin van het vuur, genezing, smeedkunst, het vuur (en dus de haard, de vlam van het leven en de creatieve vonk die we allemaal in ons dragen), bescherming en vruchtbaarheid. In Schotland wordt ze geëerd als Bride, langs onze kant van het kanaal als Brigandhu of Brigindo. Ze is de godin van het vuur en dus ook van het licht van de zon dat vanaf nu helderder gaat schijnen en ons warmte en levenslust schenkt. En hopelijk ook warmte geeft in ons hart, als tegengewicht tegen wat we zien op...

Een nieuw jaar, dat betekent ook een nieuwe lente en dan vieren wij heksen Imbolc. Dat is één van de acht jaarfeesten uit de moderne hekserij en één van de vier voorchristelijke Keltische feesten die met vruchtbaarheid te maken hebben. Imbolc valt zo’n beetje samen met Maria Lichtmis en dat is geen toeval. Met dat jaarfeest vieren we immers de terugkeer van het licht (en man, wat keek ik daar naar uit!) en het begin van de lente. In onze coven vieren we het feest dit jaar op 30 januari. In onze Gregoriaanse kalender valt Maria Lichtmis altijd op 2 februari. Voor de Kelten begon een feest al bij het vallen van de avond voordien, dus in dit geval al op 1 februari. Dat is dus de datum waarop Imbolc traditioneel wordt gevierd (soms met een marge van een paar dagen ervoor of erna). Maar er zijn eigenlijk nog andere data die mogelijk zouden kunnen passen voor dit feest. In Gallië werd een oude bronzen maankalender gevonden waarop feesten staan aangegeven die zijn gelinkt aan de cycli van de ...

Ook al schijnt de zon, het begint echt al frisser te worden en de zwoele zomerdagen zijn nu echt voorbij. De bomen zijn op sommige plekken zelfs al hun bladeren kwijt! We nemen afscheid van de zomer en verwelkomen de herfst met zijn getemperde kleuren en de natuur die langzaam in zichzelf keert. Dat is precies waar de herfst voor staat. Het is een seizoen van verandering, reflectie en dankbaarheid voor wat we dit jaar mochten oogsten. Daarom ook dit dankbaarheidsritueel ter gelegenheid van de Herfstequinox waarin we ons verbinden met de natuur, met onszelf en met de veranderende wereld om ons heen. Nodig voor het ritueel: Kwartierkaarsen Covenkaars centraal op het altaar Kaars voor de Godin en de God Theelichtjes Papiertjes en schrijfgerief Bijvoetsmudge en rozemarijnwater Herfstversiering voor het altaar Hoorn Grote mand (om een cornucopia te symboliseren) Fruit en groenten om de mand te vullen (meegebracht door de deelnemers: appels, wortels, bonen, enz. …) KLAAR ZETTEN VAN HET ALTAA...

In de zomer komen we met onze coven niet officieel samen – iedereen is op vakantie, wij vertekken zelf morgen ook – maar een jaarfeest als Lughnasadh wil ik toch graag vieren, ook al is het in mijn eentje.  Met Lughnasadh – het eerste oogstfeest – vieren we de vruchtbaarheid van de zomer, met haar lange dagen vol licht en warmte, de rijke kleuren van de overvloedige natuur en de eerste graanoogst. Het is ook het moment om onze eigen oogst te vieren, de zaadjes die we in ons eigen leven geplant hebben met het oog op een welvarende toekomst en waarvan we nu kunnen oogsten. Photo by Melissa Askew on Unsplash LUGHNASADH RITUEEL Nodig voor het ritueel: 3 gele of rode kaarsen (eentje voor de Grote Moeder, eentje voor haar zoon/de God die zich opoffert en eentje voor de zon en de warmte die ze brengt). Heb je geen gekleurde kaarsen, gebruik dan witte kaarsen of theelichtjes (witte kaarsen kan je gebruiken als een vervanger voor gelijk welke kleur kaars). Gebruik kaarsen die niet te lang ...

Op deze heerlijk zonnige eerste meidag vierden we samen de terugkeer van Persephone uit de onderwereld. We liepen samen met Haar het (blotevoeten)pad naar het licht en maakten zaadbommen om in haar naam van de wereld een mooiere plek te maken. En de godin zag dat het goed was. Kalo Mina! Dat betekent zoveel als “goede maand” en is de traditionele groet van de Grieken op de eerste dag van de maand. Maar 1 mei is toch net iets anders. Net als bij ons is 1 mei in Griekenland een feestdag. Die dag wordt in het Grieks Protomagia genoemd en viert de komst van de lente en de bloemen. Perfect voor deze Beltainviering want in tegenstelling tot onze traditionele vieringen wilden we er deze keer geen Keltisch geïnspireerd feest van maken maar eerder de kaart trekken van Persephone, de Griekse godin van de lente. Dat is een perfecte match en ik moest dus meteen denken aan de Griekse 1 mei-viering. Op die dag gaan veel Grieken naar buiten, de natuur in, om bloemen te plukken (en de barbecue boven t...