Webmaidens Grimoire

Soms kom je de oude goden op een heel onverwachte manier tegen. Dat doet mij altijd grijnzen. Ik zag deze week op Facebook een muurschildering passeren in de Franse stad Roubaix. Die stelt het Vrijheidsbeeld voor dat beschaamd haar handen voor haar ogen slaat, uiteraard een verwijzing naar de maniakale en onmenselijke manier waarop Amerika dezer dagen omgaat met migranten, terwijl het net een land is dat stoelt op de ijver van immigrés van overal in de wereld. Muurschildering in Roubaix Dat Vrijheidsbeeld staat aan de baai van New York, als een baken, en is het eerste dat de vele migranten die per schip naar Amerika reisden zagen als ze in Amerika aankwamen. Via o.a. de Red Star Line hier in Antwerpen trokken duizenden mensen  naar het land van belofte. Op het voetstuk van het beeld staat het sonnet The new Colossus (1883) van de Joodse dichteres Emma Lazarus, met de bekende regel “Give me your tired, your poor”, dat beschouwd wordt als een uitdrukking van de Amerikaanse gastvrijhe...

Op de Van Meterenkaai, aan het gebouw van de Brabo-loodsen op het Eilandje, draait sinds een week of wat een groot rad met levensgrote skeletten. Het gaat om Charon, een installatie van de Amerikaanse kunstenaar Peter Hudson die eerder in première ging op het befaamde Burning Man.  We zijn naar hier gekomen om te genieten van het schouwspel bij de ondergaande zon die schittert op het water. Aan de hand van touwen en raderen doen de voorbijgangers het rad draaien en lichten de skelettten op. Ik doe met veel  plezier mee. Als het donker is, lichten de skeletten fel op in het licht van de stroboscoop, als een reuze stop motion movie. Om de zoveel tijd klinkt het galmende geluid van een eenzame kerkklok uit de boxen. Het is alsof elk moment gregoriaanse gezangen kunnen weerklinken, er hangt een beetje een Efteling spookslot-vibe :-). Het rad kreeg zijn naam van de Griekse veerman die de doden in zijn bootje over de Styx of de Acheron naar de onderwereld voerde. De oude Grieken gel...