Webmaidens Grimoire

Na de levensgrote skeletten van Charon, had de Zomer van Antwerpen nog een andere psychopomp voor ons in petto. Dit weekend liep de helft van Antwerpen uit om een glimp op te vatten van twee reuze honden: Bull Machin en Xolo. Die waren meegekomen met de prettig gestoorde artiesten van Royal de Luxe, een Franse theatergroep die straattheater maakt met reusachtige mechanische marionetten. Toen we vorig jaar in Bretagne waren, brachten we een bezoek aan hun ateliers – Les Machines de l’Ile – in Nantes. Het blijft een hele belevenis om oog in oog te staan met de Olifant (die ook al door de Antwerpse binnenstad struinde) of één van hun andere creaties! De reuzen van Royal de Luxe kwamen deze zomer al voor de vijfde keer naar Antwerpen. Deze keer was het dus de beurt aan Bull Machin en Xolo. En daar hoorde opnieuw een heel verhaal bij. Xolo ontsnapte aan het begin van het weekend uit het 19de-eeuwse schilderij ‘Keizer Karel als kind’ van Jan Van Beers. Hij liet een leegte na in het doek. Dat...

Op 19 januari wordt in Amerika Popcorn Day gevierd. Dat is zoals veel van die Amerikaanse “feestdagen” puur commercieel, maar het graan dat aan de basis ligt verdient de aandacht wel.  Mais is een oeroud gewas uit Midden-Amerika. In het dal van Tehuacán in Mexico werden de oudste archeologische vondsten van maïs gevonden, die zouden dateren van 4.700 jaar geleden. Maar de plant werd al veel langer gecultiveerd. Er wordt geschat dat de grassoort al ongeveer 10.000 jaar geleden werd gedomesticeerd en veredeld door de inheemse bewoners van Zuid-Mexico om zo uiteindelijk één van de voedzaamste planten op deze aardbol werd. Columbus bracht de mais mee naar Europa, waar de plant verder werd veredeld tot de mais die we nu kennen. Die zit in de een of andere vorm in zowat alles wat we in onze mond stoppen. Mais en popcorn was dus een belangrijke voedselbron voor de Azteken. Het speelde dan ook een grote ceremoniële rol binnen hun religie. In de Azteekse mythologie was het Quetzalcoatl, de ...

Nu we in ons kot moeten blijven omwille van de coronacrisis, ontdekken we weer het nut van wat mijn grootmoeder “de provisiekelder” noemde, een ruimte volgestockt met weck-potten met ingemaakte groenten, zelfgemaakte confituur en toiletpapier. In die provisiekamer stond ook een grote diepvriezer die volzat met hazenruggen (van de hazen die de pachters van haar weilanden een keer per jaar kwamen brengen), zelfgedopte erwten en kilo’s kroketten. Ik denk dat ik het van haar heb, dat hamsteren voor minder goede tijden. Mijn liefste rolt elke keer met zijn ogen als hij onze stampvolle voorraadkast opentrekt en hij heeft me formeel verboden om de komende vijf jaar nog confituur te kopen of te maken. Wij zullen alleszins niet van honger omkomen tijdens deze crisis :-) en dus malen we vande nood een deugd en eten al drie weken van wat nog in onze diepvries en onze kasten steekt. Eén van de dingen die ik van helemaal vanachter in de kast tevoorschijn haal is een zak amarant die ik ooit eens...

Hmmmm, chocolade! Ik ken haast niemand die het gevoel van smeltende chocolade in zijn mond niet fantastisch vindt. Chocolade staat met stip op één als je de menukaart overal ter wereld bekijkt. Nochthans was het ooit exclusief voorbehouden voor de adel en de elite. Chocolade kwam pas naar onze contreien nadat Columbus Amerika had ontdekt. In de mythologie van de Maya’s en de Azteken wordt verteld hoe de cacao door de goden werd ontdekt en aan de mensen cadeau werd gegeven. Volgens de Maya’s gaf de Gevederde Slang de cacao aan de mensen, die net door de graangodin Grootmoeder Xmucane uit mais waren gemaakt, om te feesten. De goden gaven de mensen ook mais, fruit en andere belangrijke voedingswaren die op het menu stonden van de Mesoamerikaanse volkeren. De cacaoboom was één van de belangrijkste omdat die werd gebruikt voor een waaier aan politieke en spirituele rituelen. De Maya’s vierden elk jaar een groot feest voor de cacaogod Ek Chuah, met een hele hoop offers en rituelen. De pr...