Webmaidens Grimoire

Elk jaar nodigen mijn liefste en ik onze beste vrienden uit voor een Halloween Party in onze living, samen met een hoop extra volk dat we graag mogen en waarvan we weten dat ze Halloween wel kunnen smaken en tegen een stootje kunnen. En de heksen van Arcadia natuurlijk.  Verkleden is verplicht en iedereen doet daar steeds erg zijn best voor. Dat we ooit dreigden met het kattenpak (het mislukte catsuit-resultaat van een Kitekat-activatie in de jaren stilletjes, een gruwelijk ding als je geen maatje 34 hebt) voor eenieder die niet verkleed voor de deur stond, zal daar ook wel voor iets tussen zitten :-). Na twintig jaar is onze Halloween Party een traditie geworden en de bijhorende heksenfoto ondertussen ook. Op die foto staan alle heksen die op het feestje aanwezig zijn: heksen van Arcadia,van vroeger en nu, en heksen van andere covens.  Wat een onzin dat je niet om zou mogen gaan met heksen van een andere groep of van een andere traditie. Niks plezanter dan een goeie ouderwets...

Ik heb het meer voor de natuur, lacht ze. We hebben het net over de communie van mijn jongste gehad. Achter ons is het feestje in full swing. We zitten met een gin tonic in de hand te chillen op het terras, halen herinneringen op aan de strapatsen uit onze jeugdjaren en rollen grinnikend met onze ogen over het kattekwaad van onze puberende kinderen. We zitten in een grote kring en het valt me plots op dat iedereen in de kring op de ene of de andere manier bij Arcadia hoort. De enige vreemde eend in de bijt zijn mijn gin tonicende buurvrouw en haar echtgenoot. Dat is wel erg toevallig. Het helpt natuurlijk wel dat onze partners en wijzelf ook buiten de coven vrienden zijn en hobbies delen (en neen, ik heb het dan niet over de hekserij). Haar opmerking over de natuur doet me opkijken. Ze grijnst breed terug. Een Greencraft heks tussen de Arcadia heksen, jawel …. Ik lach. We zijn allemaal krachtig en sterk en met elkaar verbonden. De hand van de Godin is groot genoeg voor ons allema...

De gekendste rituelen in de noordse traditie zijn een blot en een sumbel. Een blot betekent simpelweg een offer voor de goden. Je herkent waarschijnlijk wel het woord “bloed” in de naam “blot” en dat betekent het ook letterlijk. In langvervlogen tijden werd een dier aan de goden toegewijd en vervolgens geslacht en feestelijk samen met vrienden, familie en de goden opgegeten. Belangrijke notie hierbij is dat mensen in de noordse traditie de goden niet gewoon maar vereren maar geloven dat ze aan hen verwant zijn, zowel fysiek als spiritueel. Mensen zijn begiftigd met “Ond”  of de gave van extase, iets dat specifiek eigen is aan de goden. Die kracht is wat mensen anders maakt dan andere wezens op aarde en het is wat ons verbindt met de goden. We horen bij hun stam, hun familie. In tegenstelling tot wat sommigen denken gaat het bij het offeren in de noordse traditie niet om het omkopen van de goden opdat er ons niets zou overkomen en ook niet om het verkrijgen van kracht door het d...

Halloween gaat hier elk jaar gepaard met veel feestgedruis. Sinds jaar en dag zetten mijn liefste en ik onze deuren open om samen met een select gezelschap Halloween te vieren, zoals de meisjes van Arcadia en hun partners. De gastenlijst durft al wel eens wisselen en een uitnodiging blijkt een gegeerd goed te zijn ondertussen. Meestal nodigen we toch een kleine honderd mensen uit, partners inbegrepen, en eindigen we rond de vijftig effectieve gasten. Het enige dat we verwachten van onze gasten is dat ze verkleed komen, anders verkleden of schminken wij hen zelf. En wie ooit het Kitekat-kostuum heeft gezien, denkt er nooit meer aan om niet op z'n minst zijn best te doen :-) De meisjes van Arcadia komen Samhain vieren Elk jaar schuiven we de meubels aan de kant, hangen we glitterbollen en party lights op en versieren we onze hele benedenverdieping. Na al die jaren hebben we een allegaartje aan decoratiemateriaal bij elkaar gekocht en gekregen om sfeer te scheppen in ons huis. A...

Het Opeconsivia (of Opeconsiva of Opalia) was het feest dat de Romeinen op 25 augustus vierden om de godin Ops (of Opis) te vieren. Ops betekent letterlijk “bron van rijkdom” en is gerelateerd aan het Sanskriet woord ápnas dat goederen of eigendom betekent. Bron van rijkdom moet je bekijken niet in de betekenis van water maar als aarde, en dat is het terrein van de godin Ops. Ops is de Romeinse godin van de aarde als bron van vruchtbaarheid en rijkdom. Ze is de dochter van Caelus en één van de oudste Romeinse godinnen. Haar feest betekende het einde van de oogst en er volgde nog een tweede feest op 19 december om het opslaan van het graan te markeren. Het Latijnse woord consivia of consiva komt van conserere, wat zaaien betekent. Opis was een chtonische godin die de gewassen deed groeien. Chtonisch betekent dat ze een godin was die in verband werd gebracht met de onderwereld, in de aarde. Haar volgelingen riepen haar aan terwijl ze met hun handen die de grond aanraakten. In haar ...

Het leek wel zondag, zo weinig mensen waren er op straat deze ochtend toen ik de kleintjes naar school bracht. Ik had er niet meer aan gedacht, maar vandaag zijn we twee maanden en tien dagen na de ramadan en dus is het de dag van het Offerfeest. Moslimkinderen krijgen vandaag een dagje extra vakantie om te kunnen vieren met hun familie.  Mijn kleintjes moeten gewoon naar school, arme schaapjes. Het Offerfeest is één van de grote feesten van de Islam. Moslims vieren de profeet Abraham, die zijn zoon Isaac wou offeren aan god. Dat verhaal staat ook in onze bijbel. Over een vader die zijn god liever ziet dan zijn kinderen kunnen we het nog een keertje hebben, maar gelukkig stuurde god een engel naar beneden om aan Abraham te vertellen dat hij in de plaats van zijn zoon ook gewoon  een schaap mocht offeren ... In de klas van Kaat noemen ze het dus het Schapenfeest. De meeste moslims laten vandaag een schaap slachten. Daarvoor zijn door de stad speciale slachtlijnen ingericht...

Sinterklaas is weer in het land en dat zullen we geweten hebben. Kaat is al weken bezig met het schrijven en herschrijven van haar brief. Nu ze eindelijk echt kan schrijven, moet hij immers perfect zijn. Haar schoen staat al twee weken voor de open haard. Je weet maar nooit of Zwarte Piet hem al zou komen halen, zoals ze gezien heeft op TV. En voor de zekerheid heeft ze meteen ook maar een schoen voor Dries gezet :-) Sinterklaas vind ik nog steeds één van de leukste feesten van het jaar, en niet aleen maar voor de kleintjes! Ik herinner me nog hoe diep teleurgesteld ik was toen ik besefte dat de oude man slechts een mythe was. Ik heb dus niet veel aanporren nodig om volledig mee te gaan in het verhaal. Dat Sinterklaas ook een heidense achtergrond kan hebben - hij zou een verbasterde vorm zijn van Wodan met zijn witte paard Sleipnir en zijn zwarte dodenleger - nemen we er met plezier bij maar heeft voor de rest niet veel belang. Daarvoor smaken de niknaks en de chocoladen mannetjes...

Samhain wordt bij ons thuis altijd met volle overgave gevierd. Alle toeters en bellen worden bovengehaald om er het feestje van het jaar van te maken, de perfecte gelegenheid om al die vrienden die we nog niet te eten hadden gevraagd alsnog van overvloedige spijs en drank te voorzien. De enige voorwaarde waar iedereen aan moet voldoen is er uitzien als de creep-van-de-week. Voor de meesten in onze vriendenkring is dat absoluut geen enkel probleem en we smijten ons dan ook graag met zijn allen en met volle overgave in het Halloweengedruis. De consequenties - als daar zijn katers en een vloer waar Pattex een patent op zou willen nemen -  zien we wel onder ogen als het terug licht is. :-) The coven gathereth... Halloween geraakt inderdaad meer en meer ingeburgerd in onze streken, en niet alleen voor commerciële winkelacties in de aanloop naar Sinterklaas. Bart De Wever wijdt er vandaag zijn tweewekelijkse column in De Standaard aan. Met al die politieke perikelen vergeten we som...

In het kader van de kandidatuur van Brussel als gaststad voor de organisatie van het Parliament of the World's Religions in 2014, waar ik aan meewerk, was ik vanavond uitgenodigd voor een iftaravond bij het Intercultureel Dialoog Platform . Dat is een Turkse organisatie die probeert door dialoog verschillende gemeenschappen te verenigen. De meeste religies en culturen verschillen immers niet alleen maar van elkaar, ze hebben ook vaak veel meer gemeen dan ze dachten. Door elkaars verschillen en gelijkenissen te leren kennen, kom je vanzelf naar meer verdraagzaamheid, samenhorigheid en vrede. Althans, dat is de idee achter het IDP. Het IDP is eigenlijk een diplomatiek uithangbord voor een ruimere beweging die de leer volgt van Fethullah Gülen , een Turkse moslimintellectueel en imam, die stelt dat een evenwicht tussen spiritualiteit en het materiële superbelangrijk is. Volgems hem hoeven de islam en de moderne wetenschap dus helemaal niet tegenstrijdig te zijn. Het hoeft waarschi...

Vandaag was het opnieuw de jaarlijkse barbecue van de parochie en de feestelijke opening van het beiaardseizoen. Wij gaan daar elk jaar naartoe, niet alleen omdat Barts ouders mee in de parochieraad zitten maar ook omdat ik de lokale gemeenschap belangrijk vind. Dat klinkt heel modieus, maar in een grote stad als Antwerpen moet je initiatieven zoals dit koesteren. Elk jaar vraagt Bart zich echter opnieuw af waarom hij zich in 's hemelsnaam - what's in a name :-) - elke keer weer laat overhalen om mee te gaan. Het moet gezegd dat de organisatie dikwijls veel te wensen over laat, zelfs naar de normen van de gemiddelde dorpsbarbecue. Zo neemt mijn schoonmoeder altijd bestek mee van thuis omdat er alleen maar plastieken vorken en messen voorhanden zijn. Snij daar maar eens een steakje mee! :-) Die bric-à-brac sfeer vind ik an sich niet zo erg (dat is weer eens iets anders voor een event manager :-)), maar ik erger me wel elke keer weer aan de chaos rond de barbecue en de groenten...

Samhain is weer voorbij en we hebben dat natuurlijk gepast gevierd met een geweldige Halloweenparty, zoals we er al jaren geen gehad hebben. Bart en ik hadden er een gewoonte van gemaakt om ons huis voor Halloween om te toveren in een grizelgrot voor een spetterende party, waarop alle genodigden heel erg hun best deden om verkleed te komen. Tot onze eigen verbzaing was het al van 2005 geleden dat er nog een party was geweest. Sinds we hadden beslist om ons huis te gaan verbouwen, was dat er niet meer van gekomen. Het werd dus hoog tijd en de homewarming en Halloweenparty vielen dus dit jaar zo'n beetje samen. Dit jaar viel Halloween op zaterdag. Ik had speciaal een dag verlof genomen - normaal moet ik op zaterdag werken, was ik blij dat ik de feestdag van 1 november mocht recupereren de zaterdag ervoor! - zodat ik nog kon helpen met de voorbereidingen. Ook Erin was er al van 's middags om mee te helpen, omdat ik dat pas een dag of wat ervoor wist. Bart had alle rommel van de li...

In de kleuterschool van Kaat hebben ze een probleem met de kerststal. Ze gaat naar een stadsschool en christelijke symbolen zijn er absoluut taboe. Dat betekent dat er wel een reuzengrote kerstboom in de hal staat maar geen kerststal. Ik vind dat jammer. Veel heksen zullen nu al wel hun wenkbrauwen fronsen :-). Mijn kinderen zijn gedoopt. Mijn man wou dat zo maar ik heb er zeer bewust mee ingestemd. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, ik vind het belangrijk dat mijn kinderen religieus opgroeien. Welke religie maakt zelfs niet zo veel uit, maar het is wel belangrijk voor mij dat ze leren dat er meer is tussen hemel en aarde. Ik ben waarschijnlijk de eerste die hen een kinderbijbel cadeau doet :-) Ik had er vroeger ook zo eentje, een cadeautje van mijn oma. Mijn grootouders waren zeer gelovig en als ik bij hen ging logeren in het weekend - wat wel eens voorkwam - dan ging ik dus ook mee naar de kerk. Mijn grootouders woonden in Waterloo, net over de grens met Wallonië, en "shopten...

Grillen is een ritueel. Dat zegt tenminste barbecue-goeroe Peter De Clercq die we als Special Guest hadden geboekt op ons bedrijfsfeestje vrijdag. En ik moet toegeven dat het wel iets heeft, dat aansteken van het vuur en het bijna met ontzag toekijken hoe de vlammen doorheen de kooltjes woelen tot ze grijs worden. Er zal wel een reden zijn waarom zoveel mannen een BBQ-fascinatie ontwikkelen die ze nooit meer schijnen kwijt te raken. Peter De Clercq, een mucho scherpere en minder ho-ho-ho versie van Piet Huysentruyt, met een zwart vestje dat zijn vakantiekleurtje goed deed uitkomen, leerde ons de kneepjes van het barbecuen in no time. Met een Q-Bag ananas met limoen en munt had hij alvast al op voorhand de harten van de vrouwen onder ons gewonnen. Zijn scheve grijns zal er ook wel voor iets tussen gezeten hebben. :-) Het recept is poepsimpel maar goddelijk lekker. Wat heb je nodig: 1 verse ananas; 1 busseltje verse munt; 1 limoen. Snij de verse ananas in blokjes. Doe die samen met de m...