Webmaidens Grimoire

In vroeger dagen, voordat de Juliaanse kalender in de zestiende eeuw werd vervangen door de Gregoriaanse waar we nu nog altijd mee werken, viel de langste nacht van het jaar rond 13 december.  Dat is de feestdag van Sint-Lucia. Na die langste nacht beginnen de dagen weer te lengen en wint het licht het van het donker. In Scandinavië (en vooral in Zweden, waar het feest oorspronkelijk vandaan komt) is dit nog altijd één van de belangrijkste feesten van het jaar. Op de ochtend van de 13de december staan de kinderen van het gezin vroeg op. Eén van de meisjes wordt uitgekozen om Lucia te zijn. Zij draagt een kroon van wintergroen met zeven kaarsen en brengt samen met de andere kinderen koffie en traditionele saffraanbroodjes of “Lussekatter” – typische Sint-Luciabroodjes – naar de grote mensen die nog in bed liggen. De kinderen zijn helemaal in het wit gekleed, met een rood lint als ceintuur en een groene kroon op het hoofd. Het zijn de schilderijen van Carl Larsson, die zijn docht...

Befana vien di notte Con le scarpe tutte rotte Col vestito alla romana Viva, Viva La Befana! (La Befana komt 's nachts, met haar kapotte en versleten schoenen. Ze komt gekleed op z'n Romeins. Lang leve de Befana!) Net zoals bij ons op 5 december alle kinderen hun schoen klaar zetten om een cadeau te krijgen van Sinterklaas, kijken de Italiaanse kleintjes vol verwachting uit naar La Befana. La Befana is een oude heks, met versleten en gescheurde kleren en vuil van het roet. In de nacht van driekoningen vliegt ze op haar bezemsteel de wereld rond om cadeautjes en snoep aan de kinderen te brengen. Net als de kerstman en Sinterklaas en Zwarte Piet komt ze door de schoorsteen naar beneden. Ze steekt zoeternijen in de kousen van alle kinderen die braaf zijn geweest en een stuk steenkool in de kousen van de stoute kinderen. Dat is de theorie want in de praktijk vinden alle Italiaanse kinderen "steenkool" in hun kousen, een stuk suikerwerk dat zwart is gemaakt m...

Friggatriskaidekafobie ... zo wordt de angst voor vrijdag de dertiende met een moeilijk woord genoemd. Je moet het maar doen, je naam verwerkt krijgen in de moeder aller fobieën (what's in a word :-)). Inderdaad, je herkent meteen de naam van Frigga, de godin naar wie wordt verwezen in de etymologie van het woord "vrijdag". Frigga of Frigg is in de Noorse mythologie de 'Eerste der Godinnen', de vrouw van Odin. De naam Frigg komt uit het Proto-Germaans (frijjō, cf. Sanskriet priyā "dierbare vrouw") en betekent “liefde” of “geliefde”. Frigga is de godin van het huwelijk, het moederschap, de vruchtbaarheid, de liefde en de seksualiteit, de huishouding en de huiselijke kunsten. Een echte moedergodin dus. Leuk om te weten: het verband tussen huwelijk, sexualiteit en Frigga komt ook terug in ons woord "vrijen"! :-) Frigga is in zo goed als heel het noorden van Europa bekend, met lichte naamvariaties: Frea in Zuid-Duitsland, Frija of Friia in Oud Hoog...