Webmaidens Grimoire

Het was weer tijd voor hun jaarlijkse theekransje, en ze wisten allemaal dat er behalve thee ook kaas en brood zou zijn, en de beste boter. Drie zussen kwamen ongeveer tegelijkertijd aan in de kamer die ze hiervoor mochten gebruiken (van iemand die later ook zou langskomen). Het was een vreemde kamer, met een akoestiek die alles weerkaatste en waar gebeden klonken alsof ze duizend keer waren versterkt. Het zou later op de dag heel luid worden in de kamer, wisten ze, maar na zoveel jaar waren ze dat ondertussen al gewend. De kamer had een laaiend vuur in het midden, en Sulis had ervoor gezorgd dat er van het vuur geen asse kwam – dat was wel zo gemakkelijk en je moest je ook geen zorgen maken over het opkuisen achteraf, dachten ze alledrie toen ze voor het eerst hoorden over die handige innovatie van hun vriendin. Brigit de Dichteres stond bij het vuur en vond dat het zeker helder genoeg was om een gedicht neer te kunnen schrijven in deze kamer waar anders geen licht voorhanden wa...

Doodmoe na een weekend met nauwelijks slaap, spoedde ik me naar Ekeren, waar we Litha zouden vieren. Eigenlijk had ik er niet zoveel zin in. Het enige dat ik wilde doen was met mijn benen omhoog in de zetel liggen en daarna in mijn nest kruipen. Ik had de afgelopen dagen echt te weinig slaap gehad. Maar langs de andere kant zou een portie energie van de cirkel me ook goed doen. Nadat we alle stukken van het ritueel onder alle meisjes hadden verdeeld (waarbij Vesa ons mild bestraffend aankeek omdat we de rituele teksten van Arcadia nog steeds niet helemaal vanbuiten kennen), was het tijd om de cirkel binnen te gaan. Ik vroeg me af of ik Brigindhu zou zien. Litha is immers een vuurfeest en zij is een vuurgodin. Ik heb haar al een hele tijd niet meer gezien of gehoord. Ook toen we laatst bij elkaar kwamen om trance prophecy te oefenen, had ik verwacht het geluid van paarden in mijn hoofd te horen, maar het is al een tijdje helemaal stil in mijn hoofd. Ik vroeg me af waar ze was. Te...

Maandag gaf Vesa de les over de goden en godinnen opnieuw, voor de meisjes die er de vorige keer niet bij waren. Ik was aan het twijfelen of ik zou komen, maar omdat Vesa's zoontje bij ons logeerde en ik koeien te laat was (de lessen gaan weer stipt om 19u30 van start), bleef ik uiteindelijk gewoon thuis. Bij die laatste les had ik meegedaan aan een pathworking om "de godin" te ontmoeten. Ik verwachtte uiteraard Brigindu, maar het resultaat was een ontmoeting met een andere godin , die me met hartkloppingen achterliet. Ik was er helemaal niet goed van, heel erg geschrokken ook... Una ging wel naar de les. Zij is nog niet zo lang bezig, maar heeft al van in het begin "last" van een mevrouw met een helm, die uiteindelijk wel eens Diana zou kunnen zijn. Bij de pathworking die zo raar was verlopen, had de godin haar gevraagd om met haar mee te vliegen, naar boven, maar dat had ze niet goed gedurfd. Ze was dus speciaal naar de les gekomen omdat ze zichzelf had vo...

Ken je dat gevoel, alsof je iets heel moeilijks moet gaan doen dat onoverkomelijk lijkt en waar je zo tegenop ziet dat je hartslag al begint te racen als je er nog maar aan denkt? Alsof er iets boven je hoofd gebeurt en je er niks aan kan veranderen? Dat gevoel hangt al de hele week als een steen op mijn maag. Ik heb moeite met slikken en sta al een week op het punt om te gaan hyperventileren. Sinds de pathworking die we hebben gedaan in de les goden & godinnen van AmmaDevi, denk ik dat ik verwikkeld zit in een struggle for power tussen twee godinnen. Mijn maatje daar boven is Brigindhu, als ik het zo oneerbiedig mag zeggen.Bij haar voel ik me op mijn gemak. Ze zegt niet veel, is dikwijls een beetje bruusk, maar ze heeft het beste met me voor. Tijdens de pathworking, werd een Romeins tinnen soldaatje omgegooid. Ik kan verkeerd zijn, maar volgens mij staat dat soldaatje voor Brigindhu en werd het door een andere godin omvergegooid. Niet zozeer voor mij, maar om Brigindhu te jenn...

Gisteren was het de tweede les van de nieuwe AmmaDevi lesgroep en het was al meteen prijs. Voor sommige van onze heksen-in-spe - of hoe moet ik ze anders noemen :-) - zou dit het allereerste jaarfeest worden. Spannend! Elenor had in 2009 al een ritueel geschreven voor Imbolc, met een visualisatie om Bridget te ontmoeten. Dat ritueel zou de basis worden voor de viering van de avond. Eirinn zou het ritueel uitvoeren. Elenor vertelde dat ze het aan de stok had gehad met Freya, haar godin, die het absoluut niet fijn vond dat haar priesteres een ritueel zou doen voor een andere godin die op hetzelfde niveau staat als zijzelf. Indertijd was ze nog niet toegewijd aan Freya, en was dat geen probleem, maar nu wel. Als ik er eens bij stil sta, is Imbolc waarschijnlijk mijn favoriete jaarfeest. Dat komt niet doordat het een feest rond Bridget is - die toch verwant moet zijn aan Brigindu - maar omwille van de pannenkoeken. Niet lachen, ik meen het echt! Omdat Imbolc door de katholieke kerk wer...

Het was bijna een wonder dat het er alsnog van is gekomen, het Arcadia covenweekend. Ik keek er al naar uit want het is veel te lang geleden dat we nog eens met z'n allen bewust aan onszelf als groep hebben gewerkt. Op de ene of de andere manier is er iets dat ons uit elkaar probeert te drijven. Is het toeval - ziekte, het verliezen van een geliefde, werkloosheid, een nieuw lief - of speelt er iets anders mee? Vorig jaar moest ik werken en kon ik er enkel op vrijdag bij zijn, maar dit jaar was ik present voor het hele weekend. Fjierra had me gevraagd of ik tot maandag kon blijven - ja dus - maar uiteindelijk zou iedereen behalve Eirinn al terug vertrekken zaterdagavond. Bummer. Ik moest al direct lachen toen ik het huisje binnenkwam: er stonden niet minder dan vier Maria-beeldjes. Vier! Hoe devoot kan iemand zijn ... Voor mij kwam het meteen goed uit: omdat ik nog altijd niet weet welke doos die met de beeldjes is (tussen de honderd die nog niet zijn uitgepakt na de verhuis),...

Zorg dat je comfortabel zit of ligt en adem diep in en uit. Adem in door je neus en uit door je mond. In en uit. Voel hoe je lichaam zich ontspant, van de toppen van je tenen langzaam naar boven tot aan de bovenkant van je hoofd. Alle spanning vloeit uit je weg en je wordt helemaal ontspannen en rustig. Concentreer je op je wortelchakra. Stel je een stralend rode roos voor die zich helemaal opent. Concentreer je vervolgens op je sacraalchakra. Stel je een oranje roos voor die zich helemaal opent. Concentreer je dan op je zonnevlecht of navelchakra. Stel je een gele roos voor die zich helemaal opent. Concentreer je dan op je hartchakra. Stel je een groene roos voor die zich helemaal opent. Concentreer je op je keelchakra. Stel je een blauwe roos voor die zich helemaal opent. Concentreer je op je derde oog of voorhoofdchakra. Stel je een indigo roos voor die zich helemaal opent. Concentreer je op je kruinchakra. Stel je een witte roos voor die zich helemaal opent. Stel je nu voor dat je ...

Zoals reeds gezegd bestond het keltische pantheon uit honderden verschillende goden. Die werden niet allemaal door alle kelten aanbeden. Elke keltische stam had waarschijnlijk zijn eigen goden die wel dezelfde functies vervulden als die van de andere stammen. Elke stam zal wel zijn eigen beschermgod hebben gehad of een godin die over de vruchtbaarheid waakte enz. … Eigenlijk weten we zo goed als niets van de keltische goden. Behalve archeologische vondsten met inscripties – voor zover die bestaan – en de door de Ierse monniken opgeschreven mythologie van Ierland en Wales zijn er eigenlijk geen historische bronnen waaruit we hun namen zouden kunnen halen. Het blijkt ook dat de namen die we wel terugvinden veelal titels zijn of aanroepingen, eerder dan de echte naam van de godheid in kwestie. Misschien dat de eigenlijke namen van de goden zelf te veel kracht in zich hadden of te heilig waren om zomaar te worden gebruikt? Er zijn slechts een paar goden en godinnen die we – mits regionale ...