Webmaidens Grimoire

Ik ben elk begin en elk einde Mijn naam is Dea Zij die mijn weg gaan zijn mijn gezegende kinderen De wereld ligt onder mijn voeten En ik ben Aarde zelf Mijn naam is Gaia Zij die mij respecteren zijn mijn gezegende kinderen Ik ben de Vrouwe van het geluk En ik heers over ongeluk Mijn naam is Fortuna Zij die mij accepteren zijn mijn gezegende kinderen Maar ik ben de Moeder van allen De Moeder van het heelal Mijn naam is Maria Zij die liefhebben zijn mijn gezegende kinderen Ik weef de draden van het leven Ik spin de draden van het lot en knip wanneer ik wil Ik ben het heden, het verleden en de toekomst Mijn naam is Urd Ik ben de gastvrouw van het dodenrijk Ik koester de zielen en laat ze weer los in nieuw leven Zij die klaar zijn, worden herboren Ik ben verleiding Mijn schoonheid vind je in elke vrouw Mijn naam is Venus, Aphrodite, Freya, Inanna, Shakti Zij die mij vinden, worden een met mij Ik word genoemd met vele namen Maar ik heb geen naam Ik ben ...

Je kan ze het hele jaar door krijgen bij Ikea, de typische saffraanbroodjes die in Zweden traditioneel met het feest van Sint-Lucia op 13 december worden gegeten. Ze worden in de volksmond lussekatter genoemd – Lucia’s Katten – maar wat katten te maken hebben met de heilige is niet echt duidelijk. Dat ze heidense roots hebben lijkt duidelijk, maar toch dateert de eerste vermelding van de broodjes in de litaratuur pas van 1620. Toen werden ze gebakken in Holstein voor Sinterklaas. Van die winterheilige wordt gezegd dat hij eigenlijk de verkerstende versie is van Wodan, die in de winter uitrijdt aan het hoofd van de Wilde Jacht. Maar ook godinnen worden in verband gebracht met die winterse Wilde Jacht. Zij zouden met midwinter aan het hoofd van een legertje voorouders – voormoeders? – hun opwachting in onze wereld maken om ons te helpen duistere krachten te verjagen: Holda, Perchta en natuurlijk ook Freya. Misschien is die volksmond dus zo dom nog niet ... Nodig voor ongeveer 40 st...

In vroeger dagen, voordat de Juliaanse kalender in de zestiende eeuw werd vervangen door de Gregoriaanse waar we nu nog altijd mee werken, viel de langste nacht van het jaar rond 13 december.  Dat is de feestdag van Sint-Lucia. Na die langste nacht beginnen de dagen weer te lengen en wint het licht het van het donker. In Scandinavië (en vooral in Zweden, waar het feest oorspronkelijk vandaan komt) is dit nog altijd één van de belangrijkste feesten van het jaar. Op de ochtend van de 13de december staan de kinderen van het gezin vroeg op. Eén van de meisjes wordt uitgekozen om Lucia te zijn. Zij draagt een kroon van wintergroen met zeven kaarsen en brengt samen met de andere kinderen koffie en traditionele saffraanbroodjes of “Lussekatter” – typische Sint-Luciabroodjes – naar de grote mensen die nog in bed liggen. De kinderen zijn helemaal in het wit gekleed, met een rood lint als ceintuur en een groene kroon op het hoofd. Het zijn de schilderijen van Carl Larsson, die zijn docht...

De Disir – enkelvoud Dis – zijn vrouwelijke beschermgeesten of spirithelpers van een specifieke persoon, groep of plaats. Het zijn de spirits zijn van vrouwelijke voorouders die in de Germaanse wereld de traditionele beschermers waren van de familielijn. Zowel de alfar (spirits van mannelijke familieleden) als de dísir (vrouwelijke spirits) werden geëerd maar het waren toch de disir naar wie men keek als het over het lot van hun afstammelingen ging. Soms worden de Disir voorgesteld als oorlogszuchtig en soms als beschermend en ondersteunend, net als de Walkuren of Valkyries. Die vrouwelijke spirithelpers van Odin kozen niet alleen de mensen uit die zouden sterven op het slagveld maar gebruikten ook magie om uitverkoren helden te beschermen. De Walkuren worden in sommige geschriften ook wel Herjans dísir genoemd, Odins Disir. Een specifieke vorm van Disir zijn de fylgjur, vrouwelijke spirithelpers die in hun diervorm bij je blijven tot in de dood en samen met hun beschermeling sterv...

Sous l'arbre. Zodra ik de term hoorde vallen op het avondjournaal was mijn interesse gewekt. Nochthans had het niks met bomen te maken. Of toch niet meer. Heel het land staat op zijn kop omdat minister van justitie Koen Geens bezig is met de uitvoering van zijn zogenaamde potpourri-plan om justitie weer bij de tijd te brengen. Eén van de dingen die in dat plan staat, is de sluiting van rechtbanken in districten waar er zowiezo al eentje is. Daar kwam een storm van protest tegen van de magistratuur en van de rechters, maar geen nood, zo wist de minister te verzekeren, er zou nog altijd sous l’arbre rechtgesproken worden. Sous l’arbre is inderdaad een officiële term en betekent dat een rechter rechtspreekt buiten een daarvoor speciaal uitgeruste plek, zoals een rechtbank. In dit geval zou de vrederechter zitting hebben in een parochiezaal of iets dergelijks, zoals ook de notarissen doen voor openbare verkopen. Ik moest er bijna mee lachen, want ook al lijkt het mij een prima plan, ...

Vanavond gaan we naar de tv-opnames van een nieuwe kwis waarbij koppels die nog niet getrouwd zijn maar binnenkort in het huwelijksbootje stappen het tegen elkaar opnemen, om hun vrijgezellenfeestje op Ibiza te winnen. Fre en Freya hadden de hele vriendenkring opgeroepen om te komen supporteren (ietwat bizar, want wij hadden al dezelfde vraag gekregen van mijn neef die blijkbaar bij het productiehuis De Mensen werkt). Ik moet nog altijd lachen met de combo Fre en Freya. Fre komt van Frederik maar de afkorting klinkt natuurlijk wel als de olijke tweeling uit de Noordse mythologie. Frey en Freya waren Wanen, kinderen van de vruchtbaarheidsgod Njörd, afstammelingen van Willi en Wee, de twee broers van Odin. Odin zelf was de stamvader van de Asen, de goden die in Asgard huisden. De Asen en de Wanen kwamen niet altijd overeen en na een oorlog tussen beide godenstammen, bleven broer en zus in Asgard, in een soort van politiek uitwisselingsproject dat de vrede moest helpen garanderen. Zow...

Elenor en Una organiseerden een open ritueel voor Beltane. We hadden vorig jaar beslist dat we met Arcadia weer twee open jaarfeesten zouden vieren waarop we onze vrienden van andere covens of oude lesgroepen zouden uitnodigen. Het was bijna een vanzelfsprekendheid geweest dat die twee feesten Samhain en Beltane zouden zijn, de twee feesten waarbij de sluiers tussen de werelden dunner zijn en het contact met die werelden gemakkelijker. Op het programma vanavond stond dan ook een trance prophecy sessie waarbij Elenor Freya zou doortrancen, de Noordse godin van de liefde en de vruchtbaarheid. Elenor had een lokaaltje gehuurd van een lokale jeugdvereniging in Broechem, dicht bij Ranst. Het was fijn om met zoveel vrienden een feest als Beltane te vieren. Yoeri en Martine waren er, oude bekenden uit vroegere lesgroepen van Arcadia, van de Pagan Partake en ook de mensen van Coven Ni D’Jenatche uit Langdorp waren er. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat onze partners meekwamen en ik wa...

Het is Walpurgisnacht – of Beltane voor de meer Keltisch geïnspireerde heksen onder ons – en dat is traditioneel een feest dat in verband wordt gebracht met vruchtbaarheid. Walpurgisnacht is immers een feest ter ere van de Germaanse vruchtbaarheidsgodin Freya. Het is de tegenhanger van Samhain en net als dat jaarfeest een nacht waarop de sluiers tussen de werelden dunner zijn. De verhalen over knappe jongelingen die door elfen meegelokt worden naar hun elfenheuvel – een andere wereld, jawel – waar hij en de elfenkoningin hun “wicked way” met elkaar hebben, spelen zich af rond deze tijd. Het is de tijd van het Keltische jaarfeest Beltane, een feest ter ere van de zonnegod die moeder aarde bevrucht. Gelijk welke traditie je dus volgt, het is een wilde nacht waarbij seks, seks en nog eens seks centraal staan. :-) Is er dus een perfectere manier om de avond te starten dan met asperges? Niet alleen valt de start van het aspergeseizoen perfect voor Beltane, de witte en groene stengels word...

Martine brandde stukjes maretak om de cirkel te zuiveren toen we laatst bijeenkwamen voor onze eerste Clanmoeders workshop begin januari. Na de bijvoet van Vincent Ongkiwodjojo weer een andere plant dan de gebruikelijke salie. Het is natuurlijk de tijd van het jaar, zo vlak na kerstmis. Ik besloot van de weersomstuit om mijn bosje niet gewoon weg te gooien na nieuwjaar maar het inderdaad ritueel te gebruiken. Ik had mijn bosjes maretak bij Albert Heijn gekocht en ze zagen er eigenlijk niet zo erg fris uit. Het waren de laatste bosjes maretak in de rekken, maar ik nam ze toch mee naar huis. Wat is kerstmis immers zonder maretak, niet waar? En aangezien we al een plastieken kerstboom hebben staan, vond ik dat zo’n stukje “echt” kerstmisgevoel niet mocht ontbreken. Maretak is een typische plant voor de winterevening. Het feit dat hij net als de kerstbomen groen blijft in de winter (althans onze inheemse soort) is daar niet vreemd aan. De plant zou geluk brengen en hij past dan ook perfe...

Boris is dood. Toen ik hem gisteravond binnen riep nadat ik terug kwam van de Clanmoeders workshop, hoorde ik hem miauwen in de tuin van de buren. Ik kon hem niet zien in het donker – het heeft ook nadelen om een zwarte kat te hebben – en hij wilde niet over de draad springen. En dus liet ik hem een nachtje buiten slapen. Deze morgen zag ik zijn zwarte staart onder een speeltuig van de buren uitkomen. Hij reageerde niet toen ik hem riep en dus ging ik aanbellen bij de buren om hem in hun tuin te komen vangen. Hij lag dood op zijn zij. Er was niks speciaals aan hem te zien, maar ik voelde me meteen schuldig. Ik had moeten weten dat er iets niet klopte toen ik hem hoorde miauwen: voor de stilste kat ter wereld klonk dat gisteren behoorlijk luid. Volgens de dierenarts was het waarschijnlijk een bacteriële infectie die uit de hand gelopen was. Deze morgen trof het me pas: de eerste Clanmoeder had me gisteren als symbool een kat gegeven. Net de dag dat ik een kat cadeau kreeg, ging m...

Strawberry daiquiris en goed gezelschap, is er een betere manier om midzomer door te brengen? Vrijdag was het bovendien niet enkel midzomer, met een reuze volle maan, maar ook de huwelijksverjaardag van Una en G. Is er ooit een beter excuus geweest voor strawberry daiquiris (al vind ik dat je daar nooit een excuus voor nodig hebt :-))? Ik herinner me hoe Una en G. elkaar vijf jaar geleden onder een gigantische volle maan vol overgave zoenden, zij in een prachtige rode jurk, de rode haren bevallig hoog opgestoken en hij in een Middeleeuws plunje. Het leek wel een scène uit Game of Thrones, alleen is vijf jaar later winter nog altijd niet gekomen :-). Toen Una het een week of twee geleden lachend over strawberry daiquiris had, nodigden mijn liefste en ikzelf onszelf prompt uit om vrijdag aardbeiencocktails te komen maken met onze smoothiemachine. Ik heb het ding ooit eens gekregen voor een verjaardag, maar smoothies heb ik er nooit mee gemaakt. Van zodra ik diorhad dat je er ook ijs...

Het was de eerste keer dat we echt zouden samenkomen onder de noemer van onze nieuwe naam. Niemand van ons had veel tijd gehad om iets voor te bereiden, dus ging ik er van uit dat we gewoon beltain zouden vieren, knusjes met ons drietjes. Ik stond in tweestrijd want ook AmmaDevi wilde vandaag beltain vieren. Toen de andere meisjes van AmmaDevi voorstelden om gewoon allemaal samen bijeen te komen om het jaarfeest te vieren, vond ik dat dus meteen een perfect plan. Hamamelis had gevraagd of het bij haar thuis kon, zoals oorspronkelijk het plan was geweest als we met ons drietjes bijeen waren gekomen, en dat was geen probleem. Dus stonden we met onze twee covens in de tuin van Hamamelis. Het was super om het ritueel buiten te kunnen doen! Die tuin is echt een juweeltje. Niet alleen is hij gigantisch groot, je waant je er meteen in een geromantiseerde versie van het platteland, met groener dan gras gazon, strategisch geplaatste fruitbomen en een prachtig houten huis. Je kan je nauwel...