Webmaidens Grimoire

Met alles wat er tegenwoordig geopolitiek gebeurt, met de opeenvolging van de ene schokkende gebeurtenis na de andere en de stroom van negatieve berichten die ons via de verschillende mediakanalen bereiken, is het moeilijk om positief te blijven. Imbolc is een welkom moment van hoop middenin een verder uitdagende wereld vol spanning en onzekerheid. Imbolc vindt zijn oorsprong in oude Keltische tradities. Het jaarfeest wordt traditioneel gekoppeld aan de Ierse godin Brigid (of Bridget), de prechristelijke godin van het vuur, genezing, smeedkunst, het vuur (en dus de haard, de vlam van het leven en de creatieve vonk die we allemaal in ons dragen), bescherming en vruchtbaarheid. In Schotland wordt ze geëerd als Bride, langs onze kant van het kanaal als Brigandhu of Brigindo. Ze is de godin van het vuur en dus ook van het licht van de zon dat vanaf nu helderder gaat schijnen en ons warmte en levenslust schenkt. En hopelijk ook warmte geeft in ons hart, als tegengewicht tegen wat we zien op...

Voor deze eerste covenbijeenkomst na de zomer stond er een replay op het programma: de pollepelworkshop die Hamamelis in 2022 had georganiseerd. Op algemeen verzoek werd die opnieuw in de planning gezet omdat er indertijd zoveel mensen niet bij hadden kunnen zijn. Even zag het er naar uit dat we opnieuw maar met ons drietjes zouden zijn, maar gelukkig voor Hamamelis was dat niet het geval. De dag zelf een workshop moeten annuleren omdat iedereen last minute afzegt terwijl je speciaal materiaal en cake&wine bent gaan inslaan is niet fijn … Het was supergezellig in het open schuurtje achteraan in Hamamelis’ tuin, met overal theelichtjes en lantaarntjes, en een grote vuurschaal waarop – helemaal in het thema van de avond - een keteltje versgemaakte soep stond te pruttelen :-) Nadat we onze cirkel hadden getrokken, nam Hamamelis ons mee naar de anderwereld, naar een huisje in het bos, waar we via een pruttelende ketel een boodschap zouden krijgen. De vorige keer dat Hamamelis deze work...

In onze tuin beginnen de fruitboompjes die we vorig jaar hebben geplant in bloei te komen. De peren staan weelderig wit in bloei en de appels beginnen hun roze kopjes te ontluiken. Alleen  de kerselaars laten het voorlopig afweten. De Japanse kerselaars en magnolia’s verderop in de wijk barsten wel al uit in volle roze wolken tegen de hemelsblauwe hemel. Met de komst van de bloesems is de lente echt aangebroken en nemen we afscheid van de winter. Dit is een periode van nieuw leven en een nieuwe  begin, tenminste als we open staan voor de verandering en transformatie die dat met zich meebrengt en nieuwe mogelijkheden niet uit de weg gaan. De kersenbloesems zijn fragiel maar de kerselaars zelf zijn verbazend sterk. Het contrast tussen de bijna efemere bloemetjes en de robuuste bomen zelf  staat symbool voor innerlijke kracht en veerkracht. Dit is dan ook een wonderlijke tijd vol hoop! Als er één ding mindful is, dan is het wel de Japanse traditie van hanami, letterlijk: kij...

Sinds de tweede ambtstermijn van Donald Trump als president van de Verenigde Staten, blijven de horrorstories maar komen. Initiatieven rond “D.E.I.” – diversiteit, gelijkheid en inclusie – worden er overal geschrapt. Zelfs de foto’s van de Enola Gay die de atoombommen op Hiroshima dropte worden gedeleted wegens te “gay” … Black History Month, Internationale Vrouwendag, … het zijn maar enkele van de initiatieven die plots worden geschrapt. Mannelijk machogedrag en vrouwenhaat lijken weer helemaal OK. Iedereen houdt de adem in, buigt het hoofd en zwijgt. Uit angst. De hele wereld lijkt te kantelen naar 50 jaar geleden en dus is het tijd voor wat vrouwelijk tegengas. “I’ve been thinking and talking with several female friends and family members over the past few days, about fear and resiliency.   About perseverance.  About exhaustion. About roaring toxic masculinity being proffered as the solution to problems that it seeded and harvested.   I’ve been thinking about...

Omdat wij elke maand op een vaste donderdag samenkomen en Earth Day – 22 april - dit jaar net op een donderdag valt, hadden we onze maandelijkse bijeenkomst een weekje uitgesteld zodat we samen Earth Day konden vieren, een thema dat wel op het lijf geschreven lijkt van Juniper, die niet bezig is met goden en godinnen maar met de aarde en haar vele bewoners, all creatures great and small. Michael Jackson mag dan van zijn voetstuk gevallen zijn, zijn Earth Song is actueler dan ooit, nu we ons allemaal bewust zijn van de klimaatopwarming en wat die met zich mee zal brengen. Het lijken zo’n grote problemen dat we ons machteloos voelen en helemaal niets doen. We zijn dus allemaal een deel van het probleem. Denk aan de legbatterijen waar we onze eieren halen, de grootschalige vleesindustrie, kinderen die stenen gooien naar dieren, walvissen die aanspoelen op het strand omdat onze schepen hun sonar in de war brengt, het regenwoud dat in brand wordt gestoken met de orang oetans er nog in omdat...

 In de aanloop naar Ostara gingen we tijdens de covenbijeenkomst aan de slag met eitjes. Aurora vertelde ons over het concept van zegeningseitjes. Eigenlijk kan je ze vergelijken met mojo bags: mooi versierd en gevuld met kruiden, kristallen, enz.... en het belangrijkste niet vergeten: een magisch doel of een wens die je niet alleen spiritueel maar ook letterlijk in je eitje kan steken onder devorm van papiertjes met symbolen, spells of sigils. Je kan ze voor jezelf maken of als cadeautje voor iemand anders. In plaats van een paashaas kan je dan de paasheks spelen :-) Om te beginnen moesten we dus wel eerst een eitje uitblazen en dat daarna reinigen, zowel fysiek als energetisch. Ik moet toegeven dat ik een beetje vals heb gespeeld. Er mag dan in coronatijden geen werk zijn in de eventsector, heel af en toe is er toch iets virtueels te doen en dan is het weer eventjes alle hens an dek. Zoals nu. In plaats van eitjes uit te blazen, zette ik eieren op het menu en zorgde ervoor dat di...