Webmaidens Grimoire

Eén van de verplichte stopjes in Italië is de gelateria. Eén van de vele verplichte stopjes :-) Italië is gekend om zijn gelato, heerlijk schepijs dat ambachtelijk wordt gemaakt in een veelvoud van smaken. Gelato betekent “bevroren” in het Italiaans en het is echt niet hetzelfde als ons roomijs. Het grote verschil zit in de basisingrediënten en in de bereidingswijze. De basis van ons traditionele roomijs bestaat uit melk, room en eieren. Roomijs bevat daardoor minimaal 10% vet terwijl gelato maximaal 5 tot 7% vet bevat. Dat komt omdat in gelato meer melk dan room zit en er zitten ook veel minder eieren in. Daardoor is gelato veel vriendelijker voor je lijn. Dat heb ik alvast gemerkt toen ik na twee weken doorzakken in Italië opnieuw op de weegschaal ging staan: de schade was beperkt. :-) Een ander verschil zit hem in de manier waarop het ijs wordt gemaakt. Ijs wordt pas ijs als je het regelmatig roert tijdens het invriezen. De Italianen roeren hun ijs veel trager om, zodat er veel ...

Wij hanteren thuis de regel dat voor elke boterham met zoetigheid – choco, speculaaspasta, confifuur, muizenstrontjes – er een “zoute” boterham - met kaas, charcuterie of het een of andere slaatje – moet tegenover staan. Zelfs dan worden hier industriële hoeveelheden chocopasta verorberd. Reden te meer dus om daar eens zelf een poging toe te wagen, zeker in tijdens van chocoladeoverdaad zoals rond Pasen of Sinterklaas. Eén van de favoriete chocopasta’s van de Belgen, al zo lang als ik me kan herinneren, is Nutella. Het zit al in de naam: het is choco met hazelnoten. Volgens de reclame bestaat een ideaal ontbijt uit een groot glas melk, een glas fruitsap en twee boterhammen met Nutella. Het blijft natuurlijk een verkoopspraatje maar hazelnoten zijn inderdaad goed voor je hersenen en je bloedsomloop.  Ze zorgen ook voor een heleboel goede bouwstoffen voor je lichaam zoals vitamine E, vitamine B, foliumzuur, mineralen, eiwitten en vezels. Ze helpen bovendien om de slechte cholestero...

Nu de paashaas weeral tonnen chocolade heeft gebracht – en die van Sinterklaas was nog niet helemaal verteerd – is het weeral uitkijken naar dingen om die chocolade in te verwerken. Behalve de obligate chocolademousse en de chocoladecupcakes, is het trio vanaf dit jaar compleet met whoopies. De dingen zijn dan ook geweldig lekker en poepsimpel om te maken met de kinderen. Whoopies zijn een soort van sandwichcakejes, een mengeling tussen cakejes en macarons. Ze zijn zo’n beetje de opvolgers van de cupcakes in het hippe-mama-bakprinses-gamma. Net als cupcakes kan je ze naar hartelust combineren, zowel wat de samenstelling van het beslag als de vulling betreft. In Amerika horen chocoladewhoopies met marshmallowvulling en pompoenwhoopies met room & botervulling ondertussen al tot de keukenevergreens. Daar zouden de whoopies, of whoopie pies zoals ze eigenlijk heten, ook vandaan komen, al weet niemand het helemaal zeker. Ze zouden bedacht zijn door Amish-vrouwen, om mee te geven aan...

Hmmmm, chocolade! Ik ken haast niemand die het gevoel van smeltende chocolade in zijn mond niet fantastisch vindt. Chocolade staat met stip op één als je de menukaart overal ter wereld bekijkt. Nochthans was het ooit exclusief voorbehouden voor de adel en de elite. Chocolade kwam pas naar onze contreien nadat Columbus Amerika had ontdekt. In de mythologie van de Maya’s en de Azteken wordt verteld hoe de cacao door de goden werd ontdekt en aan de mensen cadeau werd gegeven. Volgens de Maya’s gaf de Gevederde Slang de cacao aan de mensen, die net door de graangodin Grootmoeder Xmucane uit mais waren gemaakt, om te feesten. De goden gaven de mensen ook mais, fruit en andere belangrijke voedingswaren die op het menu stonden van de Mesoamerikaanse volkeren. De cacaoboom was één van de belangrijkste omdat die werd gebruikt voor een waaier aan politieke en spirituele rituelen. De Maya’s vierden elk jaar een groot feest voor de cacaogod Ek Chuah, met een hele hoop offers en rituelen. De pr...