Webmaidens Grimoire

In vroeger dagen, voordat de Juliaanse kalender in de zestiende eeuw werd vervangen door de Gregoriaanse waar we nu nog altijd mee werken, viel de langste nacht van het jaar rond 13 december.  Dat is de feestdag van Sint-Lucia. Na die langste nacht beginnen de dagen weer te lengen en wint het licht het van het donker. In Scandinavië (en vooral in Zweden, waar het feest oorspronkelijk vandaan komt) is dit nog altijd één van de belangrijkste feesten van het jaar. Op de ochtend van de 13de december staan de kinderen van het gezin vroeg op. Eén van de meisjes wordt uitgekozen om Lucia te zijn. Zij draagt een kroon van wintergroen met zeven kaarsen en brengt samen met de andere kinderen koffie en traditionele saffraanbroodjes of “Lussekatter” – typische Sint-Luciabroodjes – naar de grote mensen die nog in bed liggen. De kinderen zijn helemaal in het wit gekleed, met een rood lint als ceintuur en een groene kroon op het hoofd. Het zijn de schilderijen van Carl Larsson, die zijn docht...

Het begon met een paar grote bladeren die tegen omlijsting van de grote schuifdeur naar de tuin begonnen te groeien. Niet bepaald de zonnigste plek in de tuin en ook niet de plek waar iets anders wil komen groeien behalve paardenbloemen en woekerende bosaardbeien. En toen kwam daar plots een grote kaars uitgegroeid die met zijn vele roze klokjes verleidelijk staat te pronken naar de hommels die af en toe ons stadstuintje aandoen. We hebben dus Digitalis in onze tuin, beter gekend als vingerhoedskruid. Vingerhoedskruid is een prachtige plant, maar hij is ook verschrikkelijk giftig. Een dodelijke schoonheid, één van de giftigste planten die we in onze streken kennen! Hij is zelfs zodanig giftig dat tuiniers aanraden om handschoenen te dragen als je hem moet aanraken en ervoor te zorgen dat je geen open wondjes hebt die in aanraking kunnen komen met de plant. Kinderen hou je ook best ver weg van de plant want je kan er hartritmestoornissen van krijgen, van gaan overgeven en er zelf...

Nieuwe maan of donkere maan is die periode in de maand waarin we de maan helemaal niet zien. Dat is de  periode die staat voor creatie en transformatie, voor het voorbereiden van nieuwe dingen die gaan komen en groeien. Het is een tijd van zuivering en klaar maken. Dat is zeker zo in deze laatste nieuwe maan voor Samhain. Samhain is een nieuw begin, de geboorte van het nieuwe jaar. Als zo’n overgang geen transformatie is, dan weet ik het ook niet meer. Deze nieuwe maan staat dus extra in het teken van zuivering. In deze periode roepen we de Noorse godin Hel aan. Ze is bij ons ook gekend als Holda, de Vrouw Holle uit de sprookjes van Grimm, die het deed sneeuwen in de winter. Hel heeft niks met de katholieke hel te maken, maar is wel de godin van de onderwereld waar de tijd bijna stil staat. Ze past wonderwel bij deze tijd van het jaar. De kou roept ons naar binnen en de uitbundigheid van de zomer maakt plaats voor ingetogenheid en introspectie. Elenor had een ritueel voorbereid...