Webmaidens Grimoire

Ons huis ziet er uit als een discotheek na een wild feestje. Mijn voeten plakken aan de vloer en het lijkt wel alsof er een bom is ontploft in de keuken: het resultaat van de plechtige communie van Dries. Veel van mijn collega heksen begrijpen niet waarom ik mijn kinderen überhaupt heb laten dopen en hun communies heb laten doen (en ik moet toegeven dat ik me dat soms ook heb afgevraagd als we holderdebolder naar de catechese moesten rijden of daar voor een gesloten deur stonden als het weer eens wel of niet catechese was :-)).  Elke keer als ik met veel plezier naar lentefeesten en babyborrels allerhande ga, maak ik me echter telkens weer de bedenking dat die gewoon een andere vorm zijn van net hetzelfde: je kinderen vol trots als ouders en als gemeenschap begeleiden doorheen de scharnierpunten van hun leven. Je zou toch wel denken dat wij als pagans ondertussen niet meer zo krampachtig zouden omgaan met de katholieke kerk. Sommige heksen zijn echter zo virulent anti-kerkelijk...

HEILIGE OLIE  Net zoals er voor specifiek magische werk specifieke wierookmengelingen worden gemaakt met daarin de kruiden en harsen die overeenkomen met het doel, worden er ook oliemengelingen gemaakt met essentiële olieën van planten. Essentiële olie kan je  kopen bij de drogist, in de natuurwinkel en bij de apotheker. Ze worden gebruikt voor aromatherapie en voor hun geneeskrachtige eigenschappen (denk aan teatree olie), maar planten en extracten van planten worden ook al duizenden jaren gebruikt  magische en religieuze toepassingen, en niet alleen door heksen. De katholieke kerk gebruikt verschillende types olie die Olea Sacra worden genoemd en ritueel worden gebruikt. Iedereen die zijn plechtige communie heeft gedaan, herinnert zich waarschijnlijk nog wel het druppeltje olie dat de bisschop op zijn voorhoofd duwde. Dat is Chrisma, een oliemengeling die hier speciaal voor wordt gemaakt. Zozijn er ook oliemengelingen voor de ziekenzalving op het sterfbed, de pries...

Als ik  de krant uit de bus ga halen, valt er een reclamefolder uit. Het is een toeristisch gidsje dat belooft dat het je zal helpen als je “op zoek naar bijzondere plekjes”bent. Ik ben nieuwsgierig. Mijn oog valt op een stukje over Geel. Zo’n 330 gezinnen in de regio van Geel bieden psychisch zieken voor korte of langere periode een warme thuis. Zomaar voor niks en helemaal vrijwillig. Die dienstbaarheid gaat terug op het verhaal van de heilige Dimpna. De legende vertelt dat die Ierse prinses in het jaar 600 door haar vader in een vlaag van razernij in Geel werd onthoofd. Haar graf werd een bedevaartsoord voor geesteszieken. De heilige Dimpna werd de patrones van de bezetenen en geesteszieken en de beschermheilige tegen epilepsie en krankzinnigheid. Ze is de patroonheilige van Geel. Haar naamfeest is op 15 mei. Ik ben meteen geïntrigeerd. Wat deed een Ierse koningsdochter in ’s hemelsnaam in een dorp in Vlaanderen?!  Haar verhaal leest als een sprookje van de gebroeders...

2015 is het jaar van Mons. De Henegouwse hoodstad is dit jaar immers ook Culturele Hoofdstad  van Europa. De afgelopen week kampeerde ik zowat in de Collégiale Sainte-Waudru, de kathedraal van Mons, want ik werkte mee aan de VIP opening van het feestjaar in de Collégiale. In de kerk staat een prachtige barokkoets - de Car d'Or - die meteen de aandacht trekt. Zo'n kar is nu niet meteen wat je verwacht in een kathedraal. Tijdens een prospectiebezoek was ik meteen geïntrigeerd, iets wat een minzame oude heer niet was ontgaan. Ik moest me geen zorgen maken over de 2.000 mensen die voor het openingsfeest van Mons2015 in de kerk werden verwacht want ze waren hier wel wat gewend met de Doudou. Ik wist toch wel dat dan zelfs paarden de kerk in kwamen gereden? Ik moest bekennen dat ik nog nooit van de Doudou van Mons had gehoord. :-) Tijdens dat volksfeest het weekend voor pinksteren, dat sinds 2005 door de Unesco als immaterieel werelderfgoed is erkend, wordt niet alleen tegen...

Vandaag stonden er bijzonder weinig mama’s aan de schoolpoort. Dat komt omdat de moslims dit weekend het Offerfeest of het Feest van Aïd Al Adha (lees: Eid-oel-Adha) vierden en deze feestdag maandag mochten reupereren. Behalve de wilde verhalen over clandestiene slachtingen van schapen in de badkuip van kleine eenkamerappartementjes – die ondertussen gelukkig grotendeels naar het rijk der fabelen kunnen worden verwezen – zijn er weinig niet-moslims die ooit de achtergrond van dit feest hebben gehoord. De drie grote monotheistische godsdiensten – Jodendeom, Islam en Christendom – hebben allemaal dezelfde bakermat in het Midden-Oosten. Niet veel mensen staan er bij stil, maar dit betekent dat veel van de figuren die voorkomen in de Koran, de Bijbel of de Thora ook voorkomen in de boeken van de andere twee godsdiensten. We zijn niet zo verschillend, zelfs niet in ons geloof. We geloven zelfs allemaal in dezelfde god, al zullen de fanatiekelingen van elke godsdienst dat waarschijnlijk ...

Na de eerste communie van Dries vorige week, zijn we gevraagd om ook met Pinksteren naar de gezinsviering te komen. Tijdens Pinksteren herdenken christenen dat de Heilige Geest uit de hemel kwam om de apostelen weer de peps te geven om ermee door te gaan. Toen Jezus aan het kruis stierf en daarna terug kwam, vonden ze dat allemaal geweldig. Toen hij  na veertig dagen terug vertrok, vonden ze dat iets minder tof. Maar Jezus beloofde hen dat hij iemand zou sturen om hen te helpen. Dat was de Heilige Geest. Die zou hen de kracht en de moed geven om verder te gaan met wat Jezus was begonnen. Tijdens de gezinsvieringen worden er altijd een heleboel liedjes gezongen. Ellie en Rikkert horen bij de favorieten. Vuur uit de hemel, klinkt het door de kerk. Een heel toepasselijk liedje eigenlijk, als je er bij stil staat, want wij heksen vieren ook het vuur van de hemel in juni. Vuur uit de hemel breng vuur in mijn hart Vuur uit de hemel breng vuur in mijn hart Maak mij warm Maak...

Elke derde woensdag van de maand moet ik Dries naar de catechese slepen. Hij doet in mei zijn eerste communie en daar hoort een programma van voorbereidende lessen bij, in combinatie met een familieviering op zondagochtend na de catecheseles. Nu is Dries zowiezo al snel verveeld, en dat uurtje catechese kan hem dus niet boeien. “Waarover hebben jullie het gehad?” vroeg ik hem woensdag. “Over Jezus,” zei hij, “het gaat altijd over Jezus en Jezus is saai.” Dries vindt de catechese altijd verschrikkelijk saai en ik moet toegeven dat ik hem stiekem wel kan begrijpen. De mevrouw die de catechese geeft mag dan wel een heel lieve vrouw zijn, ze is nu niet bepaald flitsend te noemen met haar leggings en het gigantische kruis op haar borst.Ik onderneem toch een poging en probeer hem uit te leggen dat Jezus eigenlijk best wel een coole gast was, die deed wat hij dacht dat goed was, ook al mocht dat eigenlijk niet volgens de heersende regels. En ook al wist hij dat hij in de problemen zou komen...

Kaat en Dries doen weer mee aan het kerstspel van de parochie. Omdat Dries zijn eerste communie doet volgend jaar, is hij zo’n beetje verplicht om mee te doen. Kaat vindt het gewoon leuk :-) Het kerstspel, en de kerstviering, begint om 16u. De kinderen worden verwacht om 14u. Zo staat het in mijn agenda. Dat blijkt verkeerd en dus zijn we een half uur te vroeg. Terwijl we wachten, grasduin ik doorheen de pamfletjes en foldertjes die aan de ingang van de kerk staan uitgestald. Mijn oog valt op een bladwijzer die werd gemaakt voor de viering van het 450-jarig bestaan van het Bisdom Antwerpen ( www.kerkonderstroom.be ). Op de bladwijzer staat een gedicht, dat me frappeert. Het is een gedicht gemaakt voor de katholieke kerk, maar het kon evenzeer een tekst zijn uit een paganistisch ritueel. Alleen dat ene woordje kerk onderaan heb ik vervangen door ‘gemeenschap’, want dat is uiteindelijk ook wat Jezus heeft bedoeld en wat het woord ‘kerk’ zou moeten betekenen. Stromen van water, S...

Het blijft pokkevroeg opstaan om zondag om 9 uur naar de kerk te gaan, maar aangezien Kaat haar communie gaat doen en de catechese in die vieringen gebeurt, scheur ik me kreunend uit mijn warme bed. Gelukkig vind ik het achteraf wel plezant om zoveel tijd te hebben voor vanalles en nog wat, iets wat niet het geval is op mijn gebruikelijke zondagen :-) Ik moet toegeven dat de familievieringen van Christus Koning eigenlijk best OK zijn. Meer zelfs, ik vind ze interessant omdat ze me ook toelaten om de basis van wat het christendom eigenlijk is terug te koppelen naar mijn eigen religieuze beleving. Vandaag ging het over "roeping" en wat dat eigenlijk is. Volgens de catechese wil dat eigenlijk zeggen dat God je roept. Je moet leren luisteren naar het woord van God, maar je moet niet zozeer luisteren met je oren maar luisteren met je hart. En met je hart weet je wat God wil vertellen: hij zegt ons dat we goed moeten zijn voor elkaar en voor elkaar moeten uitkijken. Of er tegen...

Wie het geluk heeft om in het oude gedeelte van het Kiel te wonen, zoals ik, vindt het waarschijnlijk heerlijk toeven in de tuin of op het balkon op zondagmiddag. Dat heeft veel te maken met de fraaie deuntjes van de beiaard die een zomerse namiddag meteen extra opfleuren. Dat konden we wel gebruiken in deze natte zomer! Niemand schijnt het te weten, maar hier in de Sint-Catharina-kerk op het Kiel hangt inderdaad een echte beiaard. Daarvan zijn er drie in Antwerpen: de klokkentoren van de Onze-Lieve-Vrouwe-kathedraal, nog ergens een toren in Borgerhout en hier op 't Kiel. Onbekend is onbemind? De beiaard van 't Kiel is nochthans al meer dan honderd jaar oud. Ze dateert van 1909 en werd in 1992 volledig gerestaureerd. Er kwam een nieuwe beiaard van 47 klokken en de oude klokken werden opgekocht door de kleinzoon van Felix Van Aerschodt, de man die de oorspronkelijke klokken had gegoten. Die heeft ze geïnstalleerd in de tuin en organiseert daar af en toe nog eens een beiaardc...

Gisteren waren we uitgenodigd op het doopfeest van het zoontje van vrienden van ons, in de Sint-Catharina kerk hier op 't Kiel. Zo'n klein babietje, dat doet je toch iets. Ik heb zelf twee schatten van kinderen en op de ene of de andere manier vergeet je hoe klein ze ooit waren. Kaat was een prematuurtje en paste nauwelijks in mijn hand. En als je ze dan nu ziet rondspringen, dan denk je eigenlijk nooit terug aan van hoe ver ze eigenlijk gekomen is. Toch betrap ik mezelf er soms op dat ik naar mijn kleintjes aan het kijken ben met een gevoel van ontzag. Dat gevoel van verwondering om dat nieuwe leven, dat zomaar uit het niets is ontstaan, dat gaat hopelijk nooit weg. Het is fascinerend, zo'n kleintje, alsof de wereld elke keer een beetje opnieuw begint. Het geeft je ook een goed gevoel, net alsof je zelf een beetje opnieuw geboren wordt, want je herkent jezelf in je kinderen en je weet dat je door hen en in hen een deeltje bent van een lange ketting van leven die verder g...

Elke zondag gaat Kaat naar de scouts. Nu heten ze Scouts en Gidsen Vlaanderen, maar toen ik er zelf nog bij zat was dat de VVKSM of Vereniging van Vlaamse Katholieke Scouts en Meisjesgidsen. Die K is voor mij niet zo belangrijk, maar niet om de redenen die de meeste heksen zouden opnoemen. De achterliggende boodschap van Jezus - wees lief voor elkaar en spring voor elkaar in de bres - vind ik juist heel positief, zeker in deze tijden van onverdraagzaamheid allerhande en in een wijk waar alle kleuren van de regenboog vertegenwoordigd zijn. Eén keer per jaar wordt die K toch extra in de verf gezet met een eucharistieviering. Een katholieke mis in een katholieke kerk, inderdaad, maar daar heb ik absoluut geen problemen mee. Je kan zeggen van God wat je wil maar ik geloof nooit dat Zeus of Jupiter minder heerszuchtig waren als puntje bij paaltje kwam, en ook op sexueel gebied keken ze, om het cru te stellen, ook niet op een (al dan niet onbevlekt) gat meer of minder, of ze n...

Vandaag staat er in De Standaard een overzicht van 2010 in foto's. De redacteuren van de krant kozen de foto's die voor hen het jaar 2010 samenvatten. Meteen al op pagina 3 was het raak: ik schoot in de lach. :-) De priester en de draak De foto stelt een priester voor, ergens in Polen, in een mis voor kinderen. Naast de priester zit een roze draak, bedoeld om de kerk aantrekkelijk te maken voor het jonge doelpubliek. Ondanks het imposante beeld van Jezus - je zou bijna vanzelf door je knieën gaan :-) - heeft de kerk ook in het katholieke Polen af te rekenen met een afkalvend kerkbezoek. Maar een draak? Ik moest lachen met de ironie ... In het middeleeuwse christendom stond de draak immers symbool voor de niet-christelijke, heidense wereld. Eva werd niet voor niets verleid door een slang. Die slang is niet enkel het symbool voor Satan maar ook voor de voorchristelijke moedergodin, die verkeerdelijk met Satan werd gelijkgesteld. Over heel de wereld worden slangen en draken a...

Vandaag was het opnieuw de jaarlijkse barbecue van de parochie en de feestelijke opening van het beiaardseizoen. Wij gaan daar elk jaar naartoe, niet alleen omdat Barts ouders mee in de parochieraad zitten maar ook omdat ik de lokale gemeenschap belangrijk vind. Dat klinkt heel modieus, maar in een grote stad als Antwerpen moet je initiatieven zoals dit koesteren. Elk jaar vraagt Bart zich echter opnieuw af waarom hij zich in 's hemelsnaam - what's in a name :-) - elke keer weer laat overhalen om mee te gaan. Het moet gezegd dat de organisatie dikwijls veel te wensen over laat, zelfs naar de normen van de gemiddelde dorpsbarbecue. Zo neemt mijn schoonmoeder altijd bestek mee van thuis omdat er alleen maar plastieken vorken en messen voorhanden zijn. Snij daar maar eens een steakje mee! :-) Die bric-à-brac sfeer vind ik an sich niet zo erg (dat is weer eens iets anders voor een event manager :-)), maar ik erger me wel elke keer weer aan de chaos rond de barbecue en de groenten...