Webmaidens Grimoire

Als je in de populaire cultuur heksen tegenkomt, dan gaat het meestal om kwaadaardige figuren die bezig zijn met zwarte magie en onschuldige mensen (letterlijk) de duvel aandoen. Maar tussen zwarte magie en zwarte magie ligt een wereld van verschil. Want zwarte magie wordt soms alleen maar zo genoemd omdat het gaat om magie die dingen kapot wil maken, maar wàt er kapot gemaakt of ontbonden moet worden, dat wordt er niet bijgezegd. Een voorbeeld van iets dat 100% zeker thuishoort in de zwarte magie is de zogenaamde doodolie. Dat klinkt luguber maar het woordje “dood” staat hier vooral voor het doen verdwijnen van iets of iemand. Dat kan een vervelende gewoonte of verslaving zijn zoals roken of gokken, maar ook personen waarvan je wil dat die je gerust laten. Het gaat om het stoppen van iets of iemand, wie of wat het ook is, om de intentie om iets of iemand uit je leven weg te krijgen of uit het leven van iemand anders. Niet om wraak te nemen maar wel om mensen die anderen kwaad doen of ...

Het klinkt een beetje raar, een geboorteritueel voor een meisje van negentien, maar voor wie het verhaal van haar geboorte een beetje kent is het al veel minder bizar. Al blijft het wel speciaal. Net als haar geboorte … Die staat in het geheugen gegrift van heel wat mensen, want niet alleen kwam ze drie maanden te vroeg, zowel haar leven als dat van mij hing aan een zijden draadje. Er werden kaarsen voor haar gebrand, gebedsdiensten opgedragen, rituelen uitgevoerd ... allemaal voor dat kleine meisje dat zo klein was dat ze paste in een hand. Als wij bij Arcadia wensen dat de godin je moge bewaren in het holle van haar hand, dan was dat voor baby Kaat bij haar geboorte ook écht zo.  Een vriend van me had bij de geboorte van Kaat alles laten vallen en puur intuïtief een ritueel gedaan. De spell had negentien jaar op zijn altaar gelegen en nu was het tijd om de cirkel rond te maken. Dat mag je letterlijk nemen, want met de idee in het achterhoofd dat de tijd gekromd is en dus ook in c...

Het was een fijne verrassing toen F. me een mailtje stuurde met de vraag of we nog eens konden afspreken om samen een koffietje te gaan drinken of iets te gaan eten. Hij is een vriend van lang geleden, toen ik nog op een klein appartementje in Wezembeek-Oppem woonde. We hadden elkaar al heel lang niet gezien, al leek het  alsof dat pas gisteren was. Tien jaar moet het zo ongeveer geweest zijn, een eeuwigheid, maar het deed me zoveel plezier om van hem te horen dat ik hem en zijn madam prompt  uitnodigde om te komen eten bij ons thuis. F. leek opgelucht toen de afspraak was beklonken, want het had wat foefelen met agenda’s  nodig gehad eer we een gezamenlijke datum hadden kunnen prikken, terwijl hij klonk alsof het dringend was. En dat was het ook, want onze afspraak voor een etentje – een heel plezierige avond! – was veel meer dan dat. Maar daarvoor moeten we negentien jaar terug in de tijd, naar die dag in maart waarop Kaat werd geboren. Die staat in het geheugen gegrift...