Webmaidens Grimoire

Elk jaar laat De Standaard één dag de krant over aan een kunstenaar. Na kleppers als Jan Fabre, Luc Tuymans en Carl De Keyzer, was de beurt aan Walter Van Beirendonck. De Standaard zag er vandaag dus helemaal anders uit, met een afgesneden formaat en foto's die als een soort van wonderwall doorlopen over de volgende pagina's. Ik hou wel van zijn versie van mijn dagelijkse portie nieuws. Van Beirendonck is één van de Antwerpse Zes, de meest compromisloze en meest tot de verbeelding sprekende van onze modeontwerpers. Er zit altijd iets speels in zijn ontwerpen, met felle kleuren en interessante contrasten. Hij laat zich dan ook inspireren door de meest uiteenlopende dingen: vintage speelgoed, science fiction, tribal art, enz. ... Daardoor krijgen zijn ontwerpen altijd iets bovenaards, alsof er nog een extra laagje aanzit. Dat vind je ook terug in sprookjes. Het titelbeeld van de overzichtstentoonstelling die in het MoMu in Antwerpen loopt is dan ook bijzonder goed gekozen! Eé...

Ik lees in de krant dat Claude Lévi- Strauss afgelopen zaterdag is overleden, de vermaarde Franse filosoof en antropoloog en één van de grootste Franse denkers van de afgelopen eeuw tout court. Hij was honderd en ging blijkbaar op 31 oktober, Samhain, net het moment waarop de grenzen tussen onze wereld en de andere wereld vervaagden. Dat had hij als antropoloog waarschijnlij zelf wel leuk gevonden! Hij schreef een schitterend boek, Tristes tropiques (of Het trieste der tropen ) dat verscheen in 1955, als verslag van zijn reizen door het Braziliaanse binnenland in de jaren dertig. Daar zag hij o.a. hoe binnen de Indiaanse cultuur elk individu zijn specifieke functie had en dat je dat ook kon aflezen uit de patronen van de tatouages die hij droeg. Dat werd de basis voor het Structuralisme, waar Lévi-Strauss de grondlegger van was. Volgens Lévi-Strauss geeft niet het individu de wereld zijn betekenis. Het individu krijgt pas betekenis als deel van een netwerk dat hem overstijgt. ...