Webmaidens Grimoire

Heksen hebben geen tempels, althans, dat wordt altijd ten stelligste beweerd. Toch hebben sommige van mijn collega heksen een kamer in hun huis ingericht als heilige plek, een tempel binnen handbereik. Zo’n tempeltje is eigenlijk niet meer dan een altaartje dat in een aparte kamer staat zodat het gemakkelijker is om ongestoord te mediteren of magisch werk te verrichten. Mijn eigen altaartje staat gewoon in de living, niet zo evident om er te werken met twee opgroeiende tieners en een voetbalgekke achtgenoot in huis :-) Soms denk ik dat ik dat ook wel zou willen, maar als ik er echt stil bij sta, besef ik dat ik dat eigenlijk al lang heb. Als puntje bij paaltje komt, is mijn kleine stadstuintje van vier op vier meter mijn heiligdom, de plek waar ik elke dag goeiedag kom zeggen aan alles wat er leeft. In mijn kleine groene oase voel ik de verbondenheid met de wereld rondom mij het sterkst. Mijn stadstuintje is mijn eigen magische plek. Wij heksen hebben inderdaad geen vaste structure...

Behalve Anderoma hebben Kaat en Dries hun overgrootouders nooit gekend. Nochthans zijn die oma’s en opa’s net zo reëel als de oma en opa waar ze regelmatig eens een nachtje gaan doorbrengen. Ze hebben de verhalen gehoord, zoals over opa die de pakjes onder de kerstboom netjes in elkaar puzzelde, waarna oma ze weer chaotisch door elkaar husselde :-) Ze weten ook dat het op Beltane en Samhain gemakkelijker is voor de elfen en de geesten om de doorsteek naar onze wereld te maken. Kaat was dan ook meteen enthousiast toen ik opperde dat we dit jaar een voorouderaltaar konden maken met foto’s van de oma’s en de opa’s en lekkere hapjes en drankjes. Zo’n voorouderaltaar is an sich niks religieus en is iets van alle culturen – denk maar aan de foto’s op de sjieke buffetkast :-) - maar de Mexicanen spannen toch de kroon. Daar had ik ook de inspiratie gehaald om er zelf eentje te maken. Heel Mexico staat vol voorouderaltaren op Halloween, of de Dia de los Muertos, zoals het feest daar heet. H...