Webmaidens Grimoire

Op deze heerlijk zonnige eerste meidag vierden we samen de terugkeer van Persephone uit de onderwereld. We liepen samen met Haar het (blotevoeten)pad naar het licht en maakten zaadbommen om in haar naam van de wereld een mooiere plek te maken. En de godin zag dat het goed was. Kalo Mina! Dat betekent zoveel als “goede maand” en is de traditionele groet van de Grieken op de eerste dag van de maand. Maar 1 mei is toch net iets anders. Net als bij ons is 1 mei in Griekenland een feestdag. Die dag wordt in het Grieks Protomagia genoemd en viert de komst van de lente en de bloemen. Perfect voor deze Beltainviering want in tegenstelling tot onze traditionele vieringen wilden we er deze keer geen Keltisch geïnspireerd feest van maken maar eerder de kaart trekken van Persephone, de Griekse godin van de lente. Dat is een perfecte match en ik moest dus meteen denken aan de Griekse 1 mei-viering. Op die dag gaan veel Grieken naar buiten, de natuur in, om bloemen te plukken (en de barbecue boven t...

In Duitsland, Tsjechië, de Baltische staten en grote delen van Scandinavië wordt op 30 april Walpurgisnacht gevierd. De naam van het feest komt van de Heilige Walburga, al heeft het feest voorchristelijke roots. De Kelten vierden immers Beltain, meer naar het noorden werden Freya en Freyr gevierd. Als Antwerpse coven zouden we misschien ook beter Walpurgisnacht vieren, want Walburga is zowaar de patrones van Antwerpen! Sint-Walburga (Benedictinessenklooster Eichstatt, Duitsland) Walburga was een Saksische prinses (geboren rond 710 in Devonshire, Wessex) die samen met haar broers Wunibald en Willibald - Wuni en Willi :-) - in 749 van het huidige Engeland naar Duitsland ging om de heidenen daar te gaan kerstenen, op vraag van haar oom, de heilige Bonifatius, die als eerste vrouwen opriep om hem te helpen bij de kerstening. Walburga werd uiteindelijk abdis van het Benidictinessenklooster van Heidenheim , waar ze uiteindelijk op 25 februari 779 overleed (vandaar dat haar naamdag in ...

De naam zegt het al: het oprichten van een meiboom of meipaal is een oude traditie die gekoppeld is aan de komst van de lente en die overal in Europa nog in gebruik is. Denk aan de midzomervieringen in Scandinavië, of het binnenhalen van de meiboom in Brussel (om de ene of de andere reden pas in augustus). Bij die traditie hoort het dansen rond de meiboom of meipaal, die uiteraard staat voor de seksualiteit die bij dit seizoen en voor ons heksen bij Beltain hoort. Het is immers het seizoen waarop alles draait rond nieuw leven. In Groot-Brittannië is dit ook de periode waarop de Morrisdansers hun ding doen. Behalve een meiboom hoort bij de traditie ook de verkiezing van een jong meisje tot de Meikoningin, en haar Meikoning, die allebei werden gekroond met een bloemenkrans en het bijhorende feest patroneerden. De originele meiboom was overigens gewoon een stammetje of een paal die werd versierd met bloemenslingers. Er was toen nog geen sprake van de typische linten. De paal we...

Wat een heerlijke namiddag! Beltain was een open ritueel dit jaar, dat door de meisjes van de lesgroep werd georganiseerd onder het wakende oog van Fjierra, in de prachtige omgeving van de Verscholen Tuin in Deurne. De eigenaar van de Verscholen Tuin zag dat wel zitten, want hij hielp Fjierra met het opzetten van een echte meiboom waar we rond konden dansen, een heerlijk ouderwets ritueel … Bij die meipaaltraditie hoort ook de verkiezing van een Meikoningin. Dat deden wij ook: iedereen in de cirkel kreeg een stukje cake en wie de boon vond, kreeg de prachtige kroon die Amara Fae had gemaakt. In  plaats van drie koningen hadden we meteen een Meikoningin :-) Beltain gaat natuurlijk over vruchtbaarheid en het resultaat daarvan. De Meikoningin deelde lintjes uit waar we in moesten projecteren wat we dit seizoen willen laten groeien en geboren worden. Ik dacht meteen aan Arcadia want onze werking kan wel een boost gebruiken. Het was een open ritueel, het was mooi weer en we w...

Beltain is één van de vier Keltische feesten die het begin van de seizoenen markeren. Met Beltain – de tegenhanger van Samhain – wordt op 1 mei het begin van de zomer gevierd. Dat klinkt een beetje raar omdat we dan nog midden in de lente zitten, maar dat komt omdat men denkt dat onze voorouders in nog vroegere dagen  maar twee keerpunten kenden: de winter en de zomer. Met Beltain is de aarde op haar hoogtepunt wat vruchtbaarheid betreft: de bloesems spatten van de bomen, de bloemen komen tevoorschijn, de bladeren kunnen niet groener zijn dan nu... Beltain staat dikwijls in het teken van de gehoornde god, de heer van het woud, die uit zijn bos komt om de Meikoningin op te eisen als zijn bruid. Maar eigenlijk is het verhaal dikwijls omgekeerd en ligt de focus niet op de mannelijke maar op de vrouwelijke spirit van het land. In het pre-keltische tijdperk werd de aarde beschouwd als een levend wezen dat zijn – of liever: haar – geschenken rijkelijk schonk aan hen die haar eerden en ...

Elenor en Una organiseerden een open ritueel voor Beltane. We hadden vorig jaar beslist dat we met Arcadia weer twee open jaarfeesten zouden vieren waarop we onze vrienden van andere covens of oude lesgroepen zouden uitnodigen. Het was bijna een vanzelfsprekendheid geweest dat die twee feesten Samhain en Beltane zouden zijn, de twee feesten waarbij de sluiers tussen de werelden dunner zijn en het contact met die werelden gemakkelijker. Op het programma vanavond stond dan ook een trance prophecy sessie waarbij Elenor Freya zou doortrancen, de Noordse godin van de liefde en de vruchtbaarheid. Elenor had een lokaaltje gehuurd van een lokale jeugdvereniging in Broechem, dicht bij Ranst. Het was fijn om met zoveel vrienden een feest als Beltane te vieren. Yoeri en Martine waren er, oude bekenden uit vroegere lesgroepen van Arcadia, van de Pagan Partake en ook de mensen van Coven Ni D’Jenatche uit Langdorp waren er. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat onze partners meekwamen en ik wa...