Webmaidens Grimoire

Het is elk jaar weer nadenken over een handgemaakt cadeautje voor de kerstdagen, met in de weken voor de feestdagen elke week wel een ander, nog beter, nog leuker idee. Elk jaar is het ook pas de laatste dagen voor het eerste van de vele kerst- en andere eindejaarsfeesten dat het finale idee landt. Vandaag ontplofte de keuken dus in de veenbessen, geleisuiker en kerstkruiden zodat we zondag potjes kerstconfituur mee zouden kunnen nemen naar het Yule-feestje van Arcadia.  En man, die kerstkruiden ruiken lekker. Nodig voor een 10-tal potjes: Kerstkruiden (je kan ze kant en klaar kopen of zelf maken met 2 koffielepels kaneel, 1 koffielepel gemberpoeder, 1/2 koffielepel gemalen nootmuskaat, 1/4 koffielepel gemalen kruidnagel, 1/4 koffielepel kardemompoeder, 1/4 koffielepel korianderpoeder en 1/4 koffielepel piment, of een beetje foefelen met glühweinkruiden :-)); 1 kg aardbeien uit de diepvries (tenzij je aan verse aardbeiden kan geraken, maar in de winter lijkt de diepvries een betere...

Deze laatste covenbijeenkomst van het jaar zouden we doorbrengen met het element aarde, meteen ook onze laatste stop in het jaartraject rond de elementen dat we het afgelopen jaar hebben afgelegd. En omdat het geplande open Yule-ritueel van Fjierra door onvoorziene medische omstandigheden niet langer kon plaatsvinden, beslisten we om deze bijeenkomst voor één keer ook open te stellen voor de meisjes van de Tuatha lesgroep en er meteen ook een bescheiden Yule-viering aan te hangen. Een avond rond het element aarde zonder effectief aarde op het altaar zou een beetje raar zijn, en dus hadden we allemaal een beetje aarde meegebracht. Dat zouden we gebruiken in ons magisch werk vanavond. Met de aarde die we hadden meegebracht in onze handen, reisden we met de hulp van Amara Fay’s stem naar beneden, door een gat in de aarde tussen de wortels van een grote boom in een winters landschap. Beneden in de aarde was een holletje dat perfect paste. Het voelde helemala niet claustrofobisch, eerder al...

Toen Aurora ons enthousiast wees op de traditie van “Sunwait” moest ik lachen. We steken hier al een paar jaar de Väntljusstaken-kaarsen aan. Als Zweden-fans én pagans is dat een traditie die wij met plezier hebben overgenomen als een alternatieve advent. Elk jaar maken we er iets anders van: theelichtjes in met runen versierde glazen potten, kaarsen met ingegraveerde runen, enz. … Dit jaar werden het mooie strakke witte tafelkaarsen waarop ik met gesmolten rode was van een rode geurkaars de runen penseelde: fehu (rijkdom), uruz (kracht, creatie), thurisaz (Thor, bescherming, regeneratie), ansuz (Odin, goden, voorouders), raido (beweging, groei, cyclus) en tot slot kenaz (vuur, kennis). Ik ben best tevreden met het resultaat! Vandaag is het de vijfde donderdag voor Yule en dus staken we de eerste kaars aan. De volgende vier donderdagen volgen de volgende kaarsen met op 21 december de laatste. Elke week eentje meer. Die eerste kaars gaat over materiële welvaart. Eigenlijk zijn de ze...

 Omdat we ondertussen al tien maanden niet mogen samenkomen en ook covenbijeenkomsten en jaarfeesten niet fysiek mogen, organiseren we voor Yule een klein Ritual Apart Together-ritueeltje dat we elk apart kunnen doen.  Yule gaat om de terugkeer van het licht in de wereld. Dat is letterlijk, met de terugkeer van de zon, maar in coronatijden kan je dat ook figuurlijk nemen.  Daarom een klein ritueeltje, niet te serieus of te hoogdravig, maar klein en plezierig met een vleugje humor en vooral veel positieve vibes.  YULE RAT   Nodig voor dit ritueeltje:  een kaars (en lucifers, vergeet de lucifers niet :-))  1 vel papier  Balpen (of kleurpotloden, stiften, whatever als je je wil uitleven)  Maak een happertje (zie instructies: https://www.youtube.com/watch?v=Hh6Dup06kfs ).  Schrijf op de binnenflapjes 8 cijfers of symbolen (die dienen om uit te kunnen kiezen). Ik gebruikte hier zelf de 8 eerste runen van de oude Futhark voor, de Aett van Frey...

Sommige Native American tribes hadden de gewoonte om de tijd en de geschiedenis van hun stam bij te houden door op gelooide buffalohuid grafische symbolen te tekenen.  In de winter hield een elder van de stam de gebeurtenissen binnen de gemeenschap bij van de eerste sneeuwval tot de laatste, iets dat “Wintertelling” (winter counts) werd genoemd. In dat woord herken je “vertellen” en dat is precies wat het is: het verhaal van de gemeenschap dat wordt doorverteld en levend wordt gehouden. Omdat de winterperiode voor veel mensen moeilijk is, zeker als je wat gevoelig bent voor een gebrek aan zonlicht zoals ikzelf, kan een wintertelling een houvast zijn. Door elke dag iets dat je fijn vond, dat je positief heeft geraakt, dat je mooi vond, enz. ... bij te houden onder de vorm van een symbool, een fotootje, een tekening - een soort van instagram zo je wil, maar dan niet persé virtueel als je niet zo into social media bent - maken we voor onszelf als het ware van dag tot dag een snoer van...

Het lijkt nog verschrikkelijk ver weg - het is nog maar net Samhain geweest en Sinterklaas moet nog langskomen - maar vanavond steken ook wij de eerste kaars aan van onze zogenaamde väntljusstaken, in afwachting van kerstmis. In de komende coronawinter kunnen we wat extra licht wel gebruiken. Vier weken voor kerstmis worden in onze streken ook overal de adventskaarsen aangestoken. Dat is een oud van oorsprong Duits gebruik uit de 19de eeuw dat de geboorte van Christus aankondigt maar dat zoals zoveel andere dingen waarschijnlijk door de katholieke kerk overgenomen werd van een veel ouder gebruik.  In Scandinavië doen ze enthousiast mee met dat gebruik. De Scandinaven hebben zowiezo iets met kaarsen. Misschien komt dat doordat de winter daar nog donkerder is dan bij ons. Zweden, Noren, Denen, het maakt niet uit, ze zetten allemaal hun huis vol met kaarsen in de winter voor een beetje licht en hygge. Vroeger was dit een puur Scandinaafs fenomeen, maar door het succes van social media...

Mechelen was de place to be vandaag, voor het eerste Arcadia ritueel van de meisjes van de Dryaden-lesgroep en het was meteen een klepper van formaat: Yule! We hadden afgesproken in een heel fijn yogazaaltje aan de rand van de stad, met een warme houten vloer, perfect voor een gezellige warme Yulesfeer. Ik had een verkeerd uur in mijn hoofd en was dus veel te laat, maar gelukkig was het ritueel nog maar net begonnen. We kregen allemaal een theelichtje, dat we in het midden mochten zetten, tot een stralende spiraal van licht, zo mooi! Het feit dat één van de Dryaden op dat eigenste moment op de bevalling aan het wachten was, maakte het helemaal speciaal. Dat nieuwe kleintje zou Frigg gaan heten, en dat is uiteraard geen toeval. :-) Het ritueel van deze avond was opgedragen aan de grote moedergodin uit het Noordse pantheon, de madam die de touwtjes stevig in handen had in Asgard. Dat is letterlijk te nemen, want ze is de patrones van de weefsters. Er stond dus o.a. knopenmagie op het p...

Omdat het zo moeilijk bleek om in de drukke dagen voor het einde van het jaar iedereen tesamen te krijgen voor een uitgebreid Yule ritueel, maakte Fjierra er een RAT van, een Ritual Apart Together waar elk van ons aan kon deelnemen op een tijdstip dat ons het best uitkwam. We hadden hiervoor tijd tot aan Verloren Maandag. Normaal gezien is Driekoningen – de Britse Twelfth Night – de afsluiter van de kerstperiode, maar in Antwerpen is dat Verloren Maandag, vandaar dat ze de astrale plek waar we elkaar zouden ontmoeten tot die dag wilde open houden. Tijdens de kerstvakantie was het er nog niet van gekomen, en dus besliste ik om dat dit weekend te doen, samen met Kaat. Meteen de perfecte gelegenheid om de gloednieuwe meditatiekussens in te wijden, die ik vorige vrijdag had gekocht bij de Zeeman! :-) Fjierra neemt ons in het RAT mee naar Brú na Bóinne, een bocht aan de rivier de Boyne in Ierland, die ondertussen tot UNESCO werelderfgoed is uitgeroepen: het is de plek waar drie van d...