Webmaidens Grimoire

Voor deze eerste covenbijeenkomst na de zomer stond er een replay op het programma: de pollepelworkshop die Hamamelis in 2022 had georganiseerd. Op algemeen verzoek werd die opnieuw in de planning gezet omdat er indertijd zoveel mensen niet bij hadden kunnen zijn. Even zag het er naar uit dat we opnieuw maar met ons drietjes zouden zijn, maar gelukkig voor Hamamelis was dat niet het geval. De dag zelf een workshop moeten annuleren omdat iedereen last minute afzegt terwijl je speciaal materiaal en cake&wine bent gaan inslaan is niet fijn … Het was supergezellig in het open schuurtje achteraan in Hamamelis’ tuin, met overal theelichtjes en lantaarntjes, en een grote vuurschaal waarop – helemaal in het thema van de avond - een keteltje versgemaakte soep stond te pruttelen :-) Nadat we onze cirkel hadden getrokken, nam Hamamelis ons mee naar de anderwereld, naar een huisje in het bos, waar we via een pruttelende ketel een boodschap zouden krijgen. De vorige keer dat Hamamelis deze work...

De winter is een periode waar ik moeite mee heb. Het ligt volgens mij aan de kleur van het licht, of gewoonweg het ontbreken van licht. Vroeg opstaan is al niet mijn ding, laat staan opstaan in het donker! In dat donker hangt een soort van zwaarte, alsof alles stil staat en aan het wachten is op wat gaat komen, en in zekere zin is dat natuurlijk ook zo. Als je het bekijkt vanuit de cyclus van planten en oogsten, dan is het nu inderdaad wachten tot de zaden kiemen voor de volgende oogst en ondertussen teren op wat nog overschiet van de vorige.  De winter - en midwinter in het bijzonder - is dus een overgangsperiode, waarin we op de schraag zitten tussen twee oogsten. Het is de periode waarin we zelf ook stil zitten, de tijd hebben om te mijmeren, terug te blikken naar het afgelopen jaar en daar lessen uit te trekken, en vooruit te kijken naar het volgende, blij dat we lekker warm en comfortabel binnen zitten, beschermd tegen de koude en de schone maar verraderlijke grillen van de wi...

We kennen Vrouw Holle als de vriendelijke oude vrouw uit het sprookje die onder in de waterput woont en meisjes die hard werken beloont met rijkdom. Dat sprookje is echter niet zomaar een verhaal voor kinderen maar heeft zijn wortels in de mythologie. Vrouw Holle – afgeleid van Holda – is de Germaanse godin van vruchtbaarheid, landbouw, huis en haard en de daarbij horende nijverheid zoals spinnen en weven. Volgens de Duitse folklore is ze de koningin van de heksen en staat ze aan het hoofd van een legertje van heksen dat op een spinrok en gewapend met een sikkel door de lucht rijdt. Dat toont ons al meteen haar connectie met het lot en de cyclus van leven en dood. In sommige regionen is ze de leidster van de Wilde Jacht die als een wilde horde van vrouwelijke spirits te paard door de nacht rijdt en iedereen die daar getuige van is ongeluk of zelfs de dood brengt ofwel ontvoert naar de anderwereld. In Scandinavië is ze de koningin van het Huldrefolk, de Scandinaafse versie van het kle...

De duistere periode van het jaar is een prima periode voor introspectie en zelfonderzoek. Omdat we aan het begin staan van een nieuw jaar, gaan we op zoek naar datgene waar we in dat nieuwe jaar aandacht moeten aan besteden, wat we moeten afwerken, waar we misschien eindelijk energie in moeten steken (met of zonder veel goesting :-)). Omdat het iets is dat we regelmatig moeten voeden, is het ook een prima onderwerp voor een eigen speciale rune, die we aan onze klassieke runenset kunnen toevoegen. Om ons te helpen bij ons zelfonderzoek, gaan we op zoek naar Vrouw Holle. Iedereen kent het sprookje van Vrouw Holle en hoe een meisje beloond wordt nadat ze Vrouw Holle heeft geholpen met de klusjes: het bakken van het brood, het plukken van appels en het uitschudden van de kussens, allemaal dingen die te maken hebben met de vruchtbaarheid van het land of het gebrek daaraan: als ze haar kussens uitschudt in de onderwereld, dan sneeuwt het bij ons. Vrouw Holle is dan ook niemand anders da...

Het begon met een paar grote bladeren die tegen omlijsting van de grote schuifdeur naar de tuin begonnen te groeien. Niet bepaald de zonnigste plek in de tuin en ook niet de plek waar iets anders wil komen groeien behalve paardenbloemen en woekerende bosaardbeien. En toen kwam daar plots een grote kaars uitgegroeid die met zijn vele roze klokjes verleidelijk staat te pronken naar de hommels die af en toe ons stadstuintje aandoen. We hebben dus Digitalis in onze tuin, beter gekend als vingerhoedskruid. Vingerhoedskruid is een prachtige plant, maar hij is ook verschrikkelijk giftig. Een dodelijke schoonheid, één van de giftigste planten die we in onze streken kennen! Hij is zelfs zodanig giftig dat tuiniers aanraden om handschoenen te dragen als je hem moet aanraken en ervoor te zorgen dat je geen open wondjes hebt die in aanraking kunnen komen met de plant. Kinderen hou je ook best ver weg van de plant want je kan er hartritmestoornissen van krijgen, van gaan overgeven en er zelf...

Nieuwe maan of donkere maan is die periode in de maand waarin we de maan helemaal niet zien. Dat is de  periode die staat voor creatie en transformatie, voor het voorbereiden van nieuwe dingen die gaan komen en groeien. Het is een tijd van zuivering en klaar maken. Dat is zeker zo in deze laatste nieuwe maan voor Samhain. Samhain is een nieuw begin, de geboorte van het nieuwe jaar. Als zo’n overgang geen transformatie is, dan weet ik het ook niet meer. Deze nieuwe maan staat dus extra in het teken van zuivering. In deze periode roepen we de Noorse godin Hel aan. Ze is bij ons ook gekend als Holda, de Vrouw Holle uit de sprookjes van Grimm, die het deed sneeuwen in de winter. Hel heeft niks met de katholieke hel te maken, maar is wel de godin van de onderwereld waar de tijd bijna stil staat. Ze past wonderwel bij deze tijd van het jaar. De kou roept ons naar binnen en de uitbundigheid van de zomer maakt plaats voor ingetogenheid en introspectie. Elenor had een ritueel voorbereid...

Befana vien di notte Con le scarpe tutte rotte Col vestito alla romana Viva, Viva La Befana! (La Befana komt 's nachts, met haar kapotte en versleten schoenen. Ze komt gekleed op z'n Romeins. Lang leve de Befana!) Net zoals bij ons op 5 december alle kinderen hun schoen klaar zetten om een cadeau te krijgen van Sinterklaas, kijken de Italiaanse kleintjes vol verwachting uit naar La Befana. La Befana is een oude heks, met versleten en gescheurde kleren en vuil van het roet. In de nacht van driekoningen vliegt ze op haar bezemsteel de wereld rond om cadeautjes en snoep aan de kinderen te brengen. Net als de kerstman en Sinterklaas en Zwarte Piet komt ze door de schoorsteen naar beneden. Ze steekt zoeternijen in de kousen van alle kinderen die braaf zijn geweest en een stuk steenkool in de kousen van de stoute kinderen. Dat is de theorie want in de praktijk vinden alle Italiaanse kinderen "steenkool" in hun kousen, een stuk suikerwerk dat zwart is gemaakt m...

Ik moest deze voormiddag in Brussel zijn en dus wipte ik na mijn meeting eventjes in het oude huis van mijn ouders binnen, of beter gezegd: in hun tuin. Sinds het huis leeg staat, is die tuin een beetje verwilderd. Nu hij al een jaartje niet meer is afgemaaid of bijgesnoeid, ziet hij er uit als een kleine wilde oase, en dat op een boogscheut van de grootstad. Meer zelfs: voor liefhebbers van alles wat met vlier te maken heeft, is hij een waar paradijs. In de Wiccan Rede wordt naar de vlier verwezen: " Elder is the Lady's tree, burn it not or cursed you'll be " (Vlier is de boom van de Vrouwe, verbrand haar niet of je wordt vervloekt). In onze streken was hij inderdaad gewijd aan Vrouw Holle, de grote moedergodin. Het klinkt misschien wat tegenstrijdig maar in de Middeleeuwen werd hij gebruikt als afweermiddel tegen hekserij en de duivel. De bloemen zijn waarchijnlijk de meest veelzijdige bloemen die er zijn in de keuken. Ze worden niet alleen verwerkt in de ov...