Webmaidens Grimoire

Afgelopen weekend liet de Chinese ambassadeur in Brussel een Chinees pakje aanrukken voor Manneke Pis en konden de Brusselaars genieten van een Chinese parade op de Grote Markt, ter gelegenheid van het Chinees Nieuwjaar. Het Chinees nieuwjaar wordt gevierd op de dag waarop de tweede nieuwe maan na de winterzonnewende plaatsvindt. Vandaag dus. Zo’n nieuw jaar staat altijd in het teken van een dier. Net als in de westerse astrologie gebruiken de Chinezen twaalf dierenriemtekens, maar die zijn niet hetzelfde: de Rat, de Os, de Tijger, de Haas, de Draak, de Slang, het Paard, de Geit, de Aap, de Haan, de Hond en het Varken. Dat teken verandert ook niet elke maand maar elk jaar. Vandaag is het Chinees Nieuwjaar en we starten dus met een nieuw jaar en met een nieuwe dierenteken: 2016 is het jaar van de Aap (net als 1908, 1920, 1932, 1944, 1956, 1968, 1980, 1992 en 2004). Apen zijn slimme beesten. Iedereen die ooit met een kinderkoets door het apeneiland van PairiDaiza is gereden, herin...

Een andere techniek om zelf sigils te maken, is om gebruik te maken van een magisch vierkant. Eerst even wat wiskundige uitleg over wat een magisch vierkant precies is. Iedereen die al wel eens een sudoku heeft ingevuld, weet eigenlijk al wat een magisch vierkant of tovervierkant is. Een magisch vierkant is een vierkant van n bij n hokjes waarin de getallen van 1 tot en met n² zijn ingevuld, op zo’n manier dat minstens elke kolom en elke rij opgeteld dezelfde uitkomst geeft. n moet altijd groter zijn dan 2. Het aantal rijen en kolommen wordt de orde n van het magisch vierkant genoemd. De som van een rij, kolom of diagonaal noemen we de magische constante, het karakteristiek getal of het tovergetal. Je kan de constante berekenenmet de volgende formule: 0,5 (n³+n) We komen aan deze formule door de som te nemen van alle getallen van het tovervierkant: 1+2+...+(n²-1)+n². Dit is gelijk aan 0,5 n²(n² +1) . Delen door n levert dan som van de getallen van één rij of kolom. Afgezien ...

Mijn vader is geboren in Saigon, voor het Ho Chi Minh City werd. Mijn grootvader werkte daar voor een Franse firma en de familie is pas naar België teruggekeerd toen de Fransen door de Vietnamezen uit hun stukje Indochine werden geschopt. Mijn opa kon sindsdien geen rijst meer zien, maar mijn vader is er dol op. Ergens diep vanbinnen verlangt hij nog steeds naar dat stukje aards paradijs uit zijn jeugd (en ik kan hem begrijpen sinds Bart en ik vorig jaar in Vietnam waren). Mijn moeder hield van mijn vader en dus aten wij Franse gerechten à la poivrons farçis, hâchis parmentier, ratatouille en riz cantonais, terwijl spaghetti bolognèse zo ongeveer het meest exotische was dat je hier in België thuis kon krijgen. De lekkerste hapjes die ik ooit heb gegeten zijn de Wan Ti van mijn moeder! Het klinkt niet zo bijzonder, maar in die tijd was dat behoorlijk spectaculair. Die liefde voor exotisch eten hebben we dus met de paplepel binnengekregen. Dat betekent dat we niet alleen regelmatig d...

Het Chinese Nieuwjaar of Lentefeest (Chun Jie) is voor de Chinezen het belangrijkste feest van het jaar. Het wordt dan ook niet alleen in China zelf, maar overal ter wereld waar veel Chinezen samenwonen uitbundig gevierd. Chinees Nieuwjaar valt niet op 1 januari, zoals bij ons, maar elk jaar op de eerste dag van de eerste maanmaand van de Chinese jaartelling. Dat is elk jaar een andere datum in januari of februari, maar niet voor 21 januari en niet na 20 februari. Dit jaar start het nieuwe Chinese jaar op donderdag 3 februari. Het jaar staat in het teken van het konijn. Tijdens de viering van het Chinese Nieuwjaar is het de gewoonte dat je je schulden betaalt, er nieuwe kleren worden gekocht en het huis wordt schoongemaakt. Er is altijd een groot familiefeest met een maaltijd en de goden worden geëerd. De mensen geven elkaar cadeautjes, ingepakt in rood papier - en in rood papier verpakt vuurwerk wordt afgestoken. Gokken behoord tot de vaste bezi...

Elke ochtend, als ik de kleintjes naar school breng, maken we een verplichte stop aan het "Groen Huisje". Het is klein, telt maar anderhalf verdiepje, en heeft kleurrijke en een beetje Keltisch aandoende vrolijk geschilderde versieringen. De naam is vanzelf gegroeid, samen met de klimop die ondertussen zo goed als de helft van het huisje overdekt, als de baard van een vriendelijke oude man. Reikhalzend kijkt Dries in zijn koets naar het huisje en hij strekt zijn vingertjes al uit. "Poeh" zegt hij, en daar is ze. In de venster van het Groen Huisje staat een gouden poes die vrolijk haar pootje opheft en op en neer zwaait naar de voorbijgangers. Het beestje fascineert elk kind uit de buurt. Kaat vraagt me wie er in het Groen Huisje woont. "Ik weet het niet," antwoord ik, "misschien wel een indiaan, of een fee, of een lieve heks ...", want dat er niet alleen kwaaie monsterheksen bestaan, dat begint ze te begrijpen. De "Hennie de Heks"- boe...