Maradona is (bijna) een god
Mijn liefste heeft onze vakantiefoto’s overgezet van onze GSM’s naar de computer, gesorteerd, gedeleted en bewerkt waar nodig. We kijken samen naar het resultaat en hebben nu al heimwee naar die warme, zonnige dagen in Italië. ‘En, wat vonden jullie het leukst?’ is een vraag die ik steevast stel nadat we met z’n vieren zijn weggeweest. Ik moet niet lang nadenken over die vraag: de hoogtepunten waren voor mij Herculaneum en Napels. Napels is een bruisende stad. De volkse buurten met straatverkopers die hun tomaten, verse inktvis of andere waar staan aan te prijzen zijn fantastisch om doorheen te struinen. Je zintuigen worden er gebombardeerd, je komt er ogen te kort. Ik kan meteen geloven dat deze stad voor sommige mensen te druk, te luid, te rommelig is. Ik vind het geweldig. Overal in de volkse buurten zie je blauwe en witte accenten, de kleuren de stad maar ook de kleuren van SSC Napoli, de lokale voetbalploeg, en van het shirt van de Argentijnse sterspeler Maradona, die in 1984 teke...